ΑΕΛ: Ρεσιτάλ (κυνικής) αποτελεσματικότητας

Προσιδιάζει σε σκληροτράχηλες, δυσκολοκατάβλητες και, εν τέλει, πρωταγωνίστριες ομάδες η ικανότητα εξασφάλισης θετικών αποτελεσμάτων ακόμη και χωρίς την αντίστοιχη απόδοση. Η ΑΕΛ εισέρχεται στη δεύτερη διακοπή του πρωταθλήματος με την πεποίθηση πως κατέχει τη συγκεκριμένη ικανότητα, καθώς της εντός έδρας ήττας στο τοπικό ντέρμπι με τον Απόλλωνα ακολούθησαν η λευκή ισοπαλία στο ΓΣΠ με τον πρωταθλητή ΑΠΟΕΛ και το εντός έδρας 4-1 επί της Ανόρθωσης.

Ούτε οι πλέον ακραιφνείς φίλοι της ομάδας του Ιβάιλο Πέτεφ δεν θα ισχυριστούν ότι σε αυτά τα παιχνίδια η ομάδα τους πραγματοποίησε πειστικές εμφανίσεις από την αρχή ως το τέλος ή σε όλες τις γραμμές από τον τερματοφύλακα ως τον επιθετικό κορυφής. Κατάφερε όμως να γίνει η πρώτη που έκοψε βαθμούς από τους «γαλαζοκιτρίνους» και να θριαμβεύσει της «Κυρίας» στο «Τσίρειο», με αποτέλεσμα να παραμείνει στην τρίτη θέση.

Επιπροσθέτως οι «λέοντες» χθες κατάφεραν να ξεπεράσουν χωρίς απώλειες το σκόπελο του… βουβού «Τσιρείου» και να πάρουν μια ευρεία νίκη απέναντι σε αντίπαλο που είχε ζορίσει και την Ομόνοια και τον ΑΠΟΕΛ. Κλειδί για τους «λέοντες» αποδείχθηκε η αποτελεσματικότητα σε βαθμό… κυνικότητας, καθώς τέσσερα τέρματα με πέντε τελικές είναι σπανιότατη επίδοση και ποσοστό ευστοχίας που δεν συναντάται συχνά ούτε καν σε… βολές στο μπάσκετ!

Ήταν αυτή η ωμή αξιοποίηση των ευκαιριών, άλλωστε, που απέτρεψε και την γκέλα μετά τη μείωση του σκορ από την Ανόρθωση, καθώς στην πρώτη επίσκεψη στα καρέ του Καμίνσκι μετά το τέρμα του Γιακοβένκο η ΑΕΛ πέτυχε το τρίτο της τέρμα.

Χάρη σε αυτήν την αποτελεσματικότητα εξασφάλισε την απαραίτητη ηρεμία και τον απαιτούμενο χρόνο, προκειμένου να δουλέψει στην άρση των αδυναμιών της (κυρίως ανασταλτικά), οι οποίες -παρά το αποτέλεσμα- εμφανίστηκαν και χθες.