ΑΠΟΕΛ: Η πικρή δικαίωση του Τζεμπούρ

«Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε παίξει ούτε ένα παιχνίδι, φιλικό ή επίσημο, τις τελευταίες δυόμισι εβδομάδες (σ.σ. τελευταία επίσημη υποχρέωση το 2-1 εναντίον του Οθέλλου στις 6 Οκτωβρίου). Μεσολάβησε η διακοπή για τις εθνικές ομάδες και αυτό το Σαββατοκύριακο δεν είχαμε πρωτάθλημα. Σε αυτή την εποχή του έτους στην Κύπρο όλοι οι χλοοτάπητες είναι ανακαινισμένοι και το πρωτάθλημα διακόπτεται. Αυτό δεν είναι ιδανικό για μας πριν από το παιχνίδι με την Παρί. Η φυσική μας κατάσταση δεν είναι η βέλτιστη». Τάδε έφη Ραφίκ Τζεμπούρ στη γαλλική εφημερίδα «Παριζιέν» την παραμονή του αγώνα του ΑΠΟΕΛ με την Παρί Σεν Ζερμαίν.

Το χθεσινό 0-1 στο ΓΣΠ ήταν η πικρή δικαίωση του Αλγερινού. Η μεγάλη διακοπή επέτρεψε στους παίκτες των «γαλαζοκιτρίνων» να πάρουν ανάσες, να ξεπεράσουν τραυματισμούς, να δουλέψουν πάνω στις αδυναμίες τους, ωστόσο η αποχή από την αγωνιστική δράση αποδείχθηκε πιο βαριά στο ζύγι.

Το γιατί είναι ένα ενδιαφέρον ερώτημα. Πρώτον, διότι στη διάρκεια των τριών εβδομάδων ο Γιώργος Δώνης δεν μπόρεσε να δουλέψει απρόσκοπτα με όλους τους παίκτες. Αλωνεύτης, Μαντούκα, ντε Βινσέντι, Εφραίμ, Καρλάο έχασαν προπονήσεις στο ξεκίνημα της διακοπής, ενώ στην πορεία της προέκυψε και το πρόβλημα με τον Μοράις. Και μολονότι οι πλείστοι ήταν χθες διαθέσιμοι απέναντι στην Παρί αποδείχθηκε ότι τους έλειπε ο ρυθμός.

Δεν είναι τυχαίο πως ο Εφραίμ, που έπαιξε με την εθνική στην Ουαλία, ανήκε χθες στους διακριθέντες. Σε αντίθεση με τους υπόλοιπους διαθέσιμους διεθνείς (εξαιρουμένων δηλαδή των Χαραλαμπίδη, Αρτυματά και Ιωάννου που έμειναν εκτός αποστολής) είχε παραπάνω αγωνιστικά λεπτά στα πόδια του. Αυτό το πλεονέκτημα είχαν και οι πλείστοι παίκτες της Παρί ένεκα του αγώνα τους με τη Λανς την περασμένη Παρασκευή. Δεν ήταν κολοσσιαίο συν, αλλά οριακό -ακριβώς όπως και η νίκη τους.

Είναι αναντίλεκτο πως ο ΑΠΟΕΛ της περιόδου 2014/15 χρειάζεται υπερβολικά πολλές ευκαιρίες για να πετύχει τα τέρματά του και αυτό χρήζει βελτίωσης. Όμως χθες οι κλασικές ευκαιρίες και τα τελειώματα δεν ήταν πολλά. Υπερβολικά πολλές ήταν οι φορές που επιθέσεις, οι οποίες ξεκινούσαν με πολύ καλές ως άριστες προϋποθέσεις, αχρηστεύονταν από λανθασμένες επιλογές. Αυτό το κάτι, αυτό το κλικ, που θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά, ήταν ο αγωνιστικός ρυθμός.

Αλλά και στην άμυνα δύσκολα μπορεί να φανταστεί κάποιος ότι το συλλογικό μπλακ άουτ στη φάση του 87’ (σ.σ. ήδη από την υποδοχή της μπάλας από τον Μπάεμπεκ στη σέντρα του Μάξουελ) θα ήταν εφικτό, αν οι παίκτες των «γαλαζοκιτρίνων» είχαν επιστρέψει λίγες μέρες νωρίτερα στην αγωνιστική δράση.

Είναι οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά στο (υψηλότατο) επίπεδο του Τσάμπιονς Λιγκ και κοστίζουν σε αποτελέσματα. Είναι τέτοιου είδους λεπτομέρειες που έχουν φέρει τον ΑΠΟΕΛ με την πενιχρή (κι εν πολλοίς άδικη) συγκομιδή του ενός βαθμού αντί των επτά, όπως παραπονέθηκε χθες ο πρόεδρός του Πρόδρομος Πετρίδης.