Ότι
η Γκλάντμπαχ είναι καλύτερη ομάδα από τον Απόλλωνα, δεν περιμέναμε το χθεσινό
παιχνίδι να το διαπιστώσουμε. Ότι είναι σε πολύ καλύτερη φόρμα από τους
«κυανολεύκους», ήταν επίσης εκ των προτέρων γνωστόν. Ότι οι πιθανότητες του
συλλόγου της Λεμεσού να αποσπάσει θετικό αποτέλεσμα στο «Μπορούσια Παρκ» ήταν
ελάχιστες, το ήξεραν και οι… πέτρες.
Ό,τι
εν τέλει συνέβη στα 90 λεπτά της αναμέτρησης ήταν το απόλυτα φυσιολογικό και
αναμενόμενο. Και οι δύο ομάδες επιβεβαίωσαν τον εαυτό τους. Η Γκλάντμπαχ έπαιξε
την μπάλα της (που απείχε πολύ από το χαρακτηρισμό εξωγήινη) και ο Απόλλωνας εμφάνισε
εκ νέου τα προβλήματα που έχει αντιμετωπίσει απέναντι σε οποιαδήποτε ομάδα
βασίζει την ανάπτυξη και την επίθεσή της στην ταχύτητα (ΑΕΚ, Βιγιαρεάλ, Νέα
Σαλαμίνα), αφού η συνολική ανασταλτική λειτουργία του (αρχής γενομένης από τους
επιθετικούς) χωλαίνει σοβαρά.
Η
αποτροπή μιας ιστορικής συντριβής από τις επεμβάσεις του Βάλε δεν επιτρέπεται,
ωστόσο, να κρύψει κάποια ανησυχητικά σημάδια. Δηλώσεις για καταβολή κάθε
δυνατής προσπάθειας να σταματήσουν οι βαριές ήττες, δηλώσεις για μη περιορισμό
της ομάδας σε αμυντικό προσανατολισμό, αλλά επιδίωξη επίτευξης ενός ή δύο
τερμάτων, κουβέντες δηλαδή που -δεδομένων όσων αναφέραμε στο ξεκίνημα του
κειμένου- θα ήταν πολύ πιο συνετό να είχαν αποφευχθεί.
Μετά
το παιχνίδι αποδείχθηκε η σοφία του γερμανικού αξιώματος ότι πάνω σε μια ήττα
πρέπει πρώτα να κοιμάσαι και ύστερα να μιλάς. Να αφήνεις δηλαδή να περάσει ένα
εύλογο χρονικό διάστημα να περάσει, ώστε να αξιολογήσεις νηφάλια και ορθολογικά
τα αίτια του κακού. Αντ’ αυτού ακούσαμε να αποδίδεται η ήττα στην κόπωση(!), στην
προβληματική άμυνα, στη φυματική οργάνωση, στην ελλιπή φυσική κατάσταση, ενώ
καταγράφηκε και διάθεση να μην αξιολογηθεί το παιχνίδι, αλλά να ξεχαστεί
τάχιστα.
Είναι
προφανές ότι ούτε η κόπωση ήταν ο βασικός παράγων της ήττας, ούτε η ομάδα είναι
δυσλειτουργική και μειονεκτούσα σε όλα τα επίπεδα, ούτε ο Απόλλωνας θα ξεχάσει
άμεσα τη συγκεκριμένη αναμέτρηση αδιαφορώντας να βγάλει μέσα από το πάθημα τα
απαραίτητα διδάγματα. Τουναντίον μέσα από τις άστοχες δηλώσεις καταδεικνύεται
περίτρανα πως στους «κυανολεύκους» έχει σημάνει η ώρα να κλείσουν τα στόματα
και ν’ αρχίσει η σκληρή δουλειά, ώστε να έρθουν τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Όσοι
πίστευαν ότι η αλλαγή τεχνικής ηγεσίας έφτανε (και περίσσευε…) για τη διόρθωση
των κακών κειμένων πήραν μια πρώτη αποστομωτική απάντηση. Εναπόκειται πλέον σε
παίκτες, τεχνική ηγεσία και διοίκηση να πάρουν το μάθημά τους, να κάνουν σκληρή
αυτοκριτική, να εντοπίσουν τα αίτια αυτού του ταπεινωτικού 0-13 στις τελευταίες
τρεις αναμετρήσεις και να εργαστούν άοκνα για την επιστροφή στις επιτυχίες.
Το
υλικό υπάρχει, η ποιότητα περισσεύει, αλλά για να βγουν στο χορτάρι οι αρετές,
απαιτείται δουλειά, για να αρθούν οι διαπιστωμένες αδυναμίες. Χωρίς κόπο, μόχθο
και ιδρώτα, ουδείς πέτυχε στο ποδόσφαιρο. Το ραβασάκι έχει σταλεί ήδη τετράκις
και στον Απόλλωνα έχει έρθει το πλήρωμα του χρόνου να αντιληφθούν το
περιεχόμενό του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου