Απόλλων: Νίκη-βάλσαμο, όχι «χαλάκι»

Για ομάδα του επιπέδου, της ποιότητας και των φιλοδοξιών του Απόλλωνα η επιστροφή στις νίκες έπειτα από ένα μήνα, στη διάρκεια του οποίου μέτρησε τρεις συντριβές (0-13 γκολ), ήταν στόχος αδιαπραγμάτευτος. Οτιδήποτε άλλο θα απειλούσε να ακυρώσει τα όποια ψυχολογικά οφέλη από την αλλαγή τεχνικής ηγεσίας και θα ενέτεινε τη δυσφορία και την κριτική προς τη διοίκηση του συλλόγου.

Ο στόχος επετεύχθη και, υπό το πρίσμα όσων προαναφέρθηκαν, το χθεσινό 3-0 επί του Εθνικού Άχνας ήταν ως αποτέλεσμα ό,τι ακριβώς χρειαζόταν ο Απόλλωνας και ο Ιοάν Αντόνε εν όψει της συνέχειας. Ένα αποτέλεσμα που τους αγοράζει χρόνο και ηρεμία, προκειμένου να γνωριστούν καλύτερα και να βγάλουν εντός αγωνιστικού χώρου το πρόσωπο που θα επιτρέψει στην ομάδα να διεκδικήσει την επίτευξη των μεγαλεπήβολων στόχων της.

Όσο όμως η χθεσινή νίκη ήταν βάλσαμο για το καταρρακωμένο ηθικό των «κυανολεύκων» και των φίλων τους, άλλο τόσο απαγορεύεται να γίνει το χαλάκι, κάτω από το οποίο θα κρυφτούν οι αδυναμίες της ομάδας. Διότι αυτές ήταν παρούσες και χθες στο «Τσίρειο». Το πρώτο ημίχρονο πήγε χαράμι απέναντι σ’ έναν πολύ έξυπνα στημένο αντίπαλο που θα μπορούσε ακόμη και να είχε προηγηθεί φέρνοντας σε ακόμη πιο δυσχερή θέση τον Απόλλωνα.

Στην επανάληψη το 1-0 έρχεται κατόπιν επιθετικού φάουλ του Λόπεθ στον Λοΐζου, το 2-0 από ένα σπάνιο σουτ και το 3-0 μετά την αποβολή και του Ατάντα. Δεν είναι ο ορισμός της τυχερής νίκης, είναι όμως το αποτέλεσμα σ’ ένα παιχνίδι που όλες οι λεπτομέρειες ήταν με το μέρος των θριαμβευτών.

Οι τελευταίοι πιστώνονται ότι δημιούργησαν φάσεις, ότι κάλυψαν τις σημαντικές απουσίες τους και όσα προβλήματα τραυματισμών προέκυψαν μέσα στο παιχνίδι (βλέπε Ρέζεκ, Μούλντερ), ενώ μπορούν να αισθάνονται ιδιαίτερα ικανοποιημένοι και από την πρώτη εμφάνιση των Γουίλερ και Στογιάνοβιτς που έδειξαν πως δεν είναι απλά γεμίσματα στο ρόστερ.

Το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα ήρθε, το ζητούμενο εφ’ εξής είναι η βήμα-βήμα, διαρκής βελτίωση της ομάδας, προκειμένου να πάψει το αδιάκοπο πηγαινέλα από θριάμβους σε συντριβές και τούμπαλιν. Η σταθερότητα σε υψηλό επίπεδο απόδοσης είναι ο νέος αδιαπραγμάτευτος στόχος.