Το φαινόμενο απαντάται παντού και σε διάφορες
μορφές. Η ΑΕΛ αποδέσμευσε τον Ντεγκρά, η Ομόνοια τον Οκέγε, η ΑΕΚ τον Χατζηγιαννακού,
μολονότι και οι τρεις είχαν συμβόλαια για την ερχόμενη περίοδο. Στην ίδια
κατηγορία αναμένεται να προστεθούν προσεχώς και οι Στίλιτς, Πιατκόφσκι, Κοδίνα
(ΑΠΟΕΛ), Μαρτσίνιακ, Νίνου (ΑΕΚ), Αβραάμ, Λοϊζίδης, Οικονόμου, Κάλβο, Κίττος,
Πελέ, Νούχου (Ανόρθωση), τους οποίους οι ομάδες τους επιδιώκουν να απομακρύνουν
πριν το συμφωνημένο τέλος της συνεργασίας τους.
Προσθέστε την περίπτωση Μυτίδη (σ.σ. δεν
αναγνωρίζει τη μονομερή ανανέωση συμβολαίου του) και αυτήν του Ντλοβού (σ.σ. θα
υπογράψει νέο συμβόλαιο, προκειμένου η Ανόρθωση να καρπωθεί αποζημίωση από την
πώλησή του αυτό το καλοκαίρι) και έχετε το αβίαστο συμπέρασμα: 21 χρόνια μετά
το πόρισμα Μποσμάν τα συμβόλαια έχουν αξία μικρότερη ακόμη και από το χαρτί,
πάνω στο οποίο συντάσσονται.
