Ανόρθωση: Αυτοί μπορούν να κάνουν τη διαφορά

Οι πρώτες έξι αγωνιστικές του πρωταθλήματος κατέδειξαν (ενίοτε και με ωμό τρόπο) τις αδυναμίες της υπό διαμόρφωσης Ανόρθωσης. Η άρση εκείνων που άπτονται ζητημάτων δεσίματος, ομοιογένειας, αυτοματισμών δουλεύονται στις προπονήσεις από τον Αντρέ Πάους, ωστόσο για τις υπόλοιπες το κλειδί ευρίσκεται στην ατομική ποιότητα συγκεκριμένων μονάδων.

Ήδη έχει διαφανεί ότι η «Κυρία» χάνει μεγάλο μέρος της δυναμικής της, όταν αντιμετωπίζει μαζεμένες απουσίες, καθώς το ποιοτικό βάθος του ρόστερ της δεν είναι μεγάλο. Το ξεδίπλωμα στον αγωνιστικό χώρο της ολλανδικής ποδοσφαιρικής φιλοσοφίας απαιτεί επί του παρόντος την παράταξη της ομάδας με την καλύτερη δυνατή σύνθεση και υπό αυτό το πρίσμα ο Πάους δικαιούται να αισιοδοξεί εν όψει της επανέναρξης του πρωταθλήματος.

Πέρα από τον προχωρημένο βαθμό ενσωμάτωσης και φυσικής κατάστασης των αποκτημάτων της τελευταίας στιγμής (ιδίως των Χόλγκερσον, Καμίνσκι) ο Ολλανδός μπορεί να ποντάρει και σε σημαντικές επιστροφές, όπως αυτές των Δημητρίου (από τραυματισμό) και Λαΐφη (από τιμωρία) που αποδείχθηκαν δυσαναπλήρωτοι.

Η παρουσία και η καλή φόρμα τους είναι σε θέση να ανεβάσει επίπεδο την «Κυρία» και το ίδιο ισχύει και για τους Εντέ, Σαμπάλα και Γκαρσία, των οποίων η μέχρι στιγμής προσφορά κινείται πολύ κάτω από τις πραγματικές δυνατότητές τους.

Ο Γερμανός μπορεί και οφείλει να γίνει ο… Κάλβο από τα αριστερά, προκειμένου η ομάδα να έχει ισορροπημένη ανάπτυξη και από τα δύο άκρα. Ο Λετονός μπορεί και οφείλει να συνδράμει στο σκοράρισμα, ώστε να υπάρχει αξιόπιστη εναλλακτική στον Γιακοβένκο. Ο Ουρουγουανός, τέλος, μπορεί και οφείλει να βάλει φινέτσα, φαντασία, τελειώματα και εμπειρία στο παιχνίδι της Ανόρθωσης, ώστε η τελευταία να μην εναποθέτει όλο το βάρος της οργάνωσης στους ώμους του πιτσιρικά Αμπουρτζάνια.

Στα χαρτιά, συνεπώς, οι προοπτικές μοιάζουν ευοίωνες για την Ανόρθωση μετά τη διακοπή του πρωταθλήματος και το πέρας του ανηφορικού προγράμματος με τα απανωτά ντέρμπι. Η μετουσίωση της θεωρίας σε πράξη, ωστόσο, επιβάλλεται να συντελεστεί εντός αγωνιστικού χώρου, όπου (για να θυμηθούμε και τον Ότο Ρέχαγκελ) έγκειται η μόνη αλήθεια του αθλήματος.