Μια λαμπάδα στο μπόι του Σκέλβικ!

Με τη σοφία που χαρίζει η (χρονική) απόσταση από το γεγονός, το μεγαλύτερο ευτύχημα για τον ΑΠΟΕΛ στο προχθεσινό παιχνίδι στο «Λέρκενταλ» ήταν το δεύτερο γκολ της Ρόσενμποργκ. Ουδεμία διάθεση αστεϊσμού ή υπερβολής. Αν οι «γαλαζοκίτρινοι» διατηρούν ακέραιες ελπίδες (ανατροπής του εις βάρος τους 2-1 και) πρόκρισης στον επαναληπτικό του ΓΣΠ, οφείλεται στο τέρμα του Γιόργκεν Σκέλβικ στις καθυστερήσεις του πρώτου μέρους.

Εκείνο το συμβάν αποδείχθηκε game changer ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, mind changer. Αν δεν προέκυπτε, δεν υπάρχει ουδεμία ένδειξη (ούτε καν… αποχρώσα) πως ο Τόμας Κρίστιανσεν θα υπαναχωρούσε από την επιλογή των τριών αμυντικών μέσων (Μοράις, Βινίσιους, Αρτυματάς), στην οποία είχε προχωρήσει μετά την αιφνίδια απώλεια του Τόμας ντε Βινσέντι.

Τα νέα ήθη του Νταμπίζα

Εν αρχή ην το προφανές. Στην Ομόνοια άπαντες θα ήθελαν να αποφευχθεί η έκτακτη συνέντευξη Τύπου που συγκάλεσε ο Νίκος Νταμπίζας. Για την ακρίβεια, θα επιθυμούσαν να εξέλιπαν τα αίτια που την προκάλεσαν: ο αποκλεισμός από την Μπεϊτάρ στο β’ προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ και η έντονη συζήτηση που σήκωσε για τον προγραμματισμό στο «τριφύλλι».

Ως καθ’ ύλην αρμόδιος γι’ αυτόν ο Ελλαδίτης αισθάνθηκε την ανάγκη να τοποθετηθεί δημοσίως. Και, αυτονόητα, να ανακριθεί δημοσίως. Εναπόκειται στον ίδιο να προσκομίσει πειστικές εξηγήσεις γι’ αυτήν την αποτυχία διασκεδάζοντας (ως ένα βαθμό) τις εντυπώσεις και καθησυχάζοντας (επίσης ως ένα βαθμό) το κοινό των «πρασίνων». Εν προκειμένω, ωστόσο, δεν ενδιαφέρει τόσο το περιεχόμενο των δηλώσεων του Νταμπίζα όσο η προσέγγισή του στο ρόλο του τεχνικού διευθυντή.

Τι γυρεύει η Ομόνοια στην Ευρώπη;

Από το καλοκαίρι του 2008, όταν είχε αποκλείσει την ΑΕΚ Αθηνών και είχε την ατυχία να πέσει στον πρώτο γύρο του Κυπέλλου UEFA στη Μάντσεστερ Σίτι, η Ομόνοια βιώνει στην Ευρώπη τη «μέρα της μαρμότας». Μια επαναλαμβανόμενη δυσάρεστη κατάσταση που την έχει αφήσει ως τη μοναδική από τις παραδοσιακές δυνάμεις του κυπριακού ποδοσφαίρου δίχως συμμετοχή σε ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης.

Το ρεπερτόριο των αποκλεισμών της τελευταίας οκταετίας είναι πραγματικά ανεξάντλητο: στο β’ προκριματικό γύρο, στο γ’ προκριματικό γύρο, στα πλέι οφ, από καλύτερες ομάδες, από ισοδύναμες ομάδες, από χειρότερες ομάδες, με τύχη, με ατυχία, με ανατροπές που δεν αποδείχθηκαν αρκετές, με παρ’ ολίγον ολικές ανατροπές, στα εκτός έδρας γκολ, στα πέναλτι -οι «πράσινοι» έχουν εθίσει το κοινό τους στη σκέψη πως πάντα θα βρεθεί ένας τρόπος, προκειμένου ο διακαής πόθος να μείνει ανεκπλήρωτος.

Ομόνοια: Γίνεται ομελέτα χωρίς αυγά;

Αν δεν μπορείς να προσάψεις κάτι στον Ραν Μπεν Σίμον (κρίνοντας είτε από τη μονοετή θητεία του στην Κύπρο είτε από το παιχνίδι στα Ιεροσόλυμα), είναι η αφέλεια σε επίπεδο τακτικής. Ο Ισραηλινός εμφανίζεται, σχεδόν πάντα, πολύ καλά διαβασμένος για το παιχνίδι του αντιπάλου. Ο αποψινός επαναληπτικός της Μπεϊτάρ με την Ομόνοια δεν αναμένεται ν’ αποτελέσει εξαίρεση στον κανόνα.

Ο πρώην τεχνικός της ΑΕΚ γνωρίζει άριστα πως το 1-0 είναι ανατρέψιμο αποτέλεσμα και πως η ομάδα του δεν είναι τόσο ποιοτικά ανώτερη, ώστε να μπορεί να ισχυριστεί ότι αδιαφορεί για το παιχνίδι του αντιπάλου. Η πρόκριση για την Μπεϊτάρ περνά μέσα από την παρεμπόδιση του «τριφυλλιού» να επιβάλλει το δικό του ρυθμό και νόμο.

Ποδόσφαιρο χωρίς κόσμο

Την περασμένη Πέμπτη δόθηκε στη δημοσιότητα η πώληση των εισιτηρίων κατά την περίοδο 2015/16. Από τα παρατιθέμενα στοιχεία προκύπτουν εντυπωσιακοί αριθμοί και εξάγονται χρήσιμα συμπεράσματα. Κατά σειρά: ο μέσος όρος εισιτηρίων ανά αγώνα την άρτι ολοκληρωθείσα σεζόν (1.909) υπολείπεται αισθητά του αντίστοιχου την περίοδο 2014/15 (2.142 με πρωτάθλημα 12 ομάδων), ενώ είναι μικρότερος του μέσου όρου των σεζόν 2013/14 (1.966) και 2012/13 (2.085), όταν οι ομάδες στην πρώτη κατηγορία ήταν ξανά 14.

Τα περισσότερα εισιτήρια σε μια αγωνιστική (19.071) ισοδυναμούν μ’ ένα sold-out στο ΓΣΠ(!) και  κόπηκαν στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος -όχι σε κάποια αγωνιστική των πλέι οφ. Ο μέσος όρος εισιτηρίων της πρώτης ομάδας στη σχετική λίστα (ΑΠΟΕΛ) ήταν μόλις 7.362!

Πόση αξία έχει το συμβόλαιο;

Το φαινόμενο απαντάται παντού και σε διάφορες μορφές. Η ΑΕΛ αποδέσμευσε τον Ντεγκρά, η Ομόνοια τον Οκέγε, η ΑΕΚ τον Χατζηγιαννακού, μολονότι και οι τρεις είχαν συμβόλαια για την ερχόμενη περίοδο. Στην ίδια κατηγορία αναμένεται να προστεθούν προσεχώς και οι Στίλιτς, Πιατκόφσκι, Κοδίνα (ΑΠΟΕΛ), Μαρτσίνιακ, Νίνου (ΑΕΚ), Αβραάμ, Λοϊζίδης, Οικονόμου, Κάλβο, Κίττος, Πελέ, Νούχου (Ανόρθωση), τους οποίους οι ομάδες τους επιδιώκουν να απομακρύνουν πριν το συμφωνημένο τέλος της συνεργασίας τους.

Προσθέστε την περίπτωση Μυτίδη (σ.σ. δεν αναγνωρίζει τη μονομερή ανανέωση συμβολαίου του) και αυτήν του Ντλοβού (σ.σ. θα υπογράψει νέο συμβόλαιο, προκειμένου η Ανόρθωση να καρπωθεί αποζημίωση από την πώλησή του αυτό το καλοκαίρι) και έχετε το αβίαστο συμπέρασμα: 21 χρόνια μετά το πόρισμα Μποσμάν τα συμβόλαια έχουν αξία μικρότερη ακόμη και από το χαρτί, πάνω στο οποίο συντάσσονται.

Κάνει ο “Mou” για τη ManU;

Είναι ο Ζοζέ Μουρίνιο ο κατάλληλος προπονητής για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ; Ναι, αν το ζητούμενο είναι η επιστροφή σε πρωταγωνιστικό επίπεδο, η κατάκτηση τίτλων, η διατήρηση του παγκόσμιου brand name του συλλόγου σε μια χρονιά άνευ Τσάμπιονς Λιγκ. Όχι, αν το ζητούμενο είναι ο συνδυασμός όλων των προαναφερθέντων με το ποδόσφαιρο, στο οποίο οι φίλοι των «κόκκινων διαβόλων» είχαν καλομάθει στη σχεδόν τριακονταετία του σερ Άλεξ Φέργκιουσον.

Επί της ουσίας, δηλαδή, το σωστό ερώτημα γι’ αυτή τη συνεργασία που επισημοποιήθηκε προχθές είναι, αν έπειτα από μια τριετία πειραματισμών η διοίκηση των πολυπρωταθλητών Αγγλίας έχει ιεραρχήσει σαφώς τις προτεραιότητες της. Θα έχει ενδιαφέρον να διαπιστώσουμε, αν οι «κόκκινοι διάβολοι» αποφάσισαν -όπως η Ρεάλ το 2010- να πωλήσουν την ψυχή τους (βλέπε αγωνιστικό dna) στο διάβολο με αντάλλαγμα τη διεύρυνση της τροπαιοθήκης τους.

Το colpo grosso του Εμάνουελ

Σε πείσμα των πάντων έγινε ο πρώτος αλλοδαπός προπονητής μετά τον Γερμανό Μπερντ Στάνγκε που έβγαλε μια ολόκληρη περίοδο στον πάγκο του Απόλλωνα. Ανταποκρινόμενος επιτυχώς σε όλες τις αναποδιές και τις δοκιμασίες οδήγησε την ομάδα του στην τρίτη θέση της βαθμολογίας και στην κατάκτηση του κυπέλλου, με αποτέλεσμα η δουλειά του να χαίρει πλέον καθολικής αναγνώρισης και εκτίμησης.

Η αληθινή δικαίωση του 41χρονου Αγκολέζου, ωστόσο, ακούει στο όνομα Αγγελής Αγγελή. Στην τρέχουσα περίοδο ο Κύπριος στόπερ πρωτοεμφανίστηκε στις 26 Σεπτεμβρίου. Ο νεοφερμένος Σιμόες δεν είχε πείσει και ο Εμάνουελ δεν είχε ενδοιασμό να «θυσιάσει» τη μεταγραφική επιλογή του, ενώ ο Μερκής είχε μεν ανακάμψει από τον τραυματισμό του, αλλά ήταν τιμωρημένος για τη συμπεριφορά του στο μηδέποτε διεξαχθέν παιχνίδι με την Ανόρθωση στον α’ γύρο.

Περί ανταγωνισμού

Το τελευταίο δεκαπενθήμερο παρατηρείται μια εντυπωσιακή αύξηση όσων αξιολογούν πως η επιστροφή στο μοντέλο των 14 ομάδων στην α’ κατηγορία ήταν εν τέλει μια ορθή απόφαση. Με ποιο κριτήριο; Ότι ο φόβος για μειωμένο ανταγωνισμό διαψεύστηκε, αφού η μάχη για τον τίτλο κρίθηκε δύο αγωνιστικές πριν το τέλος και η κούρσα για την παραμονή κράτησε μέχρι το φινάλε.

Ακόμη κι αν -εντελώς καλοπροαίρετα και για χάρη της συζήτησης- προσπεράσει κάποιος την πραγματικότητα πως για ακόμη μια περίοδο ο δείκτης ποιότητας υποχώρησε (αδιάψευστος μάρτυρας η διαρκής υποχώρηση της χώρας στη βαθμολογία της UEFA), η υποστήριξη της άποψης για υψηλό επίπεδο ανταγωνισμού στην τρέχουσα περίοδο προϋποθέτει τάσεις… εθελοτυφλίας.

Η διεκδίκηση ως τρόπος ζωής

Μεσούσης της περιόδου η διοίκηση της Λίβερπουλ αποφασίζει ότι η τιμή του ακριβότερου μεμονωμένου εισιτηρίου θα εκτοξευτεί από τις 59 (€76,6) στις 77 λίρες (€100). Ποσοστό αύξησης 45%! Στο πρώτο εντός έδρας παιχνίδι μετά τη γνωστοποίηση των προθέσεων της διοίκησης, δέκα χιλιάδες φίλοι της ομάδας αποχωρούν από το «Άνφιλντ» συμβολικά στο 77ο λεπτό εις ένδειξη διαμαρτυρίας για τη ληστρική επίθεση στο πορτοφόλι τους και την ιταμή προσβολή στην αφοσίωσή τους.

Η λύση στην κρίση

Αντιμέτωπο με την ανάγκη καλύτερης (μεγαλύτερης) και υγιέστερης (πιο σταθερής) χρηματοδότησής του το κυπριακό ποδόσφαιρο είναι υποχρεωμένο είτε να αυξήσει τις πηγές εσόδων του είτε να αντλήσει περισσότερα από τις ήδη υπάρχουσες.

Αυτές είναι οι εισπράξεις στα γήπεδα (21% του συνολικού τζίρου), τα τηλεοπτικά δικαιώματα (22%) και τα πριμ της UEFA (30%). Δεδομένου ότι εν μέσω κρίσης το εισιτήριο και το τηλεοπτικό συμβόλαιο κοστίζουν ήδη πολύ ακριβά στον Κύπριο πολίτη ως η πιο ρεαλιστική επιλογή προβάλλει η άντληση περαιτέρω εσόδων από την UEFA, δηλαδή η επιστροφή στις διακρίσεις σε Champions League και Europa League, όπου έχει επέλθει ήδη σημαντική αύξηση στα πριμ.

Τσάμπιονς Λιγκ: Τα ρεκόρ της φάσης των ομίλων

Και στην 23η σεζόν του Τσάμπιονς Λιγκ (2015/16) οι πρεμιέρες και τα ρεκόρ φυλλορροούν -τόσο σε ομαδικό όσο και σε ατομικό επίπεδο. Ο "Ρεπόρτερ" ξεδιάλεξε και παρουσιάζει τις σημαντικότερες κορυφαίες επιδόσεις, οι οποίες σημιώθηκαν στη φάση των ομίλων της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης:

Τερματοφύλακες-σκόρερ!

Τα γκολ είναι η πεμπτουσία του ποδοσφαίρου. Οι χαρισματικοί που τα σημειώνουν (κατά κανόνα επιθετικοί) αντιμετωπίζονται ως η ευλογία του αθλήματος, οι ταλαντούχοι που τα αποτρέπουν (κατά κανόνα τερματοφύλακες) αντιστοίχως ως η κατάρα του. Αυτή η ευρύτατα εξαπλωμένη αντίληψη περί του «βασιλιά των σπορ» υπήρξε το βασικότερο σπιρούνισμα στην απαράμιλλη καριέρα του Βραζιλιάνου τερματοφύλακα, Ροζέριο Σένι, ο οποίος στις αρχές της εβδομάδας κρέμασε τα γάντια του.

«Ήθελα να καταρρίψω την προκατάληψη ότι οι τερματοφύλακες δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα πόδια τους. Είναι ένα ψέμα», είχε δηλώσει παλαιότερα ο 42χρονος σήμερα άσος, ο οποίος στη διάρκεια της 25χρονης διαδρομής του στα ποδοσφαιρικά γήπεδα πανηγύρισε συνολικά 131 γκολ -είτε από την άσπρη βούλα είτε με απευθείας εκτελέσεις φάουλ. Είναι φυσικά ο ρέκορντμαν μεταξύ των τερματοφυλάκων-σκόρερ.

Νέα Σαλαμίνα: Δεν έτυχε. Πέτυχε!

Οικονομικά εύρωστη διοίκηση, αξιοπρεπές μπάτζετ, πολυπληθές κοινό, ισχυρή έδρα. Το εν λόγω τετράπτυχο αποτελεί -για τον μέσο Κύπριο ποδοσφαιρόφιλο (κι ενδεχομένως όχι μόνον αυτόν)- την εκ των ων ουκ άνευ συνθήκη για μια ομάδα που επιδιώκει πρωταγωνιστικό ρόλο, υπερβάσεις και τίτλους.

Η Νέα Σαλαμίνα δεν στοχεύει (επισήμως τουλάχιστον) στην κατάκτηση του πρωταθλήματος ή του κυπέλλου, όμως συμπεριλαμβάνεται στις ευχάριστες εκπλήξεις του πρώτου γύρου, μολονότι δεν πληροί τις προαναφερθείσες προϋποθέσεις: οι πόροι της διοίκησης είναι περιορισμένοι, ο προϋπολογισμός κοντά στα 600.000€, η μάζα φιλάθλων της (αφοσιωμένη μεν, αλλά) όχι ογκώδης, η προσωρινή έδρα της («Αμμόχωστος-Επιστροφή») κάθε άλλο παρά απόρθητο κάστρο (σ.σ. μόλις οκτώ κερδισμένοι βαθμοί σε έξι παιχνίδια).

Ομόνοια: Το ατέλειωτο εργοτάξιο της άμυνας

Προ τριετίας, μία στροφή πριν το τέλος του α’ γύρου, η Ομόνοια ήταν στην έκτη θέση (όπως τώρα), με 19 βαθμούς (20 τώρα), 18-10 γκολ (21-12 τώρα) και απόσταση 13 βαθμών από την κορυφή (9 τώρα). Για το «τριφύλλι», συνεπώς, υπήρξαν και χειρότερες εποχές.

Ωστόσο αυτή η πραγματικότητα ισοδυναμεί με παρηγοριά στον άρρωστο για έναν παραδοσιακό σύλλογο κορυφής, ο οποίος -πέραν του οικονομικού πρωταθλητισμού- στοχεύει στη διαρκή βελτίωσή του.

Βελτίωση όμως δεν στοιχειοθετείται, όταν (με μέτρο σύγκρισης τα τέρματα στο αντίστοιχο χρονικό σημείο των περασμένων περιόδων) η παραγωγικότητα της ομάδας είναι μόλις η ένατη καλύτερη από το 2000 και η αμυντική επίδοση η τέταρτη χειρότερη.

Ρεκόρ Γκίνες: Πρωταθλήτρια Ευρώπης χωρίς νίκη!

Την περασμένη Δευτέρα, στο Μόναχο, ο Ρόμπερτ Λεβαντόβσκι παρέλαβε τέσσερα πιστοποιητικά για ισάριθμα ρεκόρ Γκίνες: το γρηγορότερο χατ τρικ (3 λεπτά 22 δευτερόλεπτα), καρέ (5 λεπτά 42 δευτερόλεπτα) και πενταρέ τερμάτων (8 λεπτά 59 δευτερόλεπτα) στην ιστορία της Μπούντεσλιγκα, καθώς για τα περισσότερα τέρματα από αναπληρωματικό. Με αφορμή τον Πολωνό επιθετικό της Μπάγερν ο «Ρεπόρτερ» ξεδιάλεξε και παρουσιάζει ορισμένα από τα πιο εντυπωσιακά (κι απρόσμενα) ρεκόρ Γκίνες.