της Κατερίνας Φραντζή
Ο
ένας αποκτήθηκε χωρίς τυμπανοκρουσίες και ηχηρές εξαγγελίες, ο άλλος ήρθε με
την ταμπέλα της αποκλειστικά προσωπικής επιλογής του προπονητή για ν’
αποτελέσει τον στυλοβάτη της άμυνας. Ο ένας έγινε δεκτός από τον κόσμο ως ακόμη
μια μετεγγραφή στα πλαίσια της μείωσης του προϋπολογισμού του ποδοσφαιρικού
τμήματος, ο δεύτερος ως ο παίκτης που θα έκανε τη διαφορά στη συνολική
λειτουργία της ομάδας.
Τέσσερις
μήνες αργότερα όντως ο ένας έχει αναδειχθεί σε στυλοβάτη της οπισθοφυλακής και
εγγυητή της εύρυθμης λειτουργίας της, ενώ ο άλλος ουδέποτε έπεισε ότι πρέπει να
υπολογίζεται ως κάτι περισσότερο από ένα συμπλήρωμα και πρόσφατα ο προπονητής
του επιβεβαίωσε ότι δεν υπολογίζεται εν όψει της συνέχειας. Το κλου της
ιστορίας; Ο αποδιοπομπαίος τράγος είναι εκείνος που ήρθε μετά βαΐων και κλάδων
ενώ σε ηγέτη της άμυνας εξελίχθηκε εκείνος που ήρθε σχεδόν …αθόρυβα.
Οι
εκ διαμέτρου αντίθετοι βίοι των Γιόνας Ακουισταπάτσε και Μίλαν Στεπάνοφ στην
Ομόνοια αποτελούν ακόμη μια απόδειξη ότι άλλος έχει το όνομα και άλλος τη χάρη.
Ο Γερμανός δεν αποδείχθηκε απλώς καλύτερος του Σέρβου. Από κοινού με τον Ποτέ
θεωρούνται οι κορυφαίες θερινές μετεγγραφές του «τριφυλλιού» και οι πλέον
αναντικατάστατοι στην ενδεκάδα του.
Αν
μάλιστα συνυπολογίσει κάποιος την ηλικία (25 ετών), τα περιθώρια εξέλιξης, αλλά
και την πιθανή αξία μεταπώλησης ο Ακουισταπάτσε αναδεικνύεται αβίαστα ως το
μεγαλύτερο λαβράκι της καλοκαιρινής «ψαριάς» της Ομόνοιας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου