Τουλάχιστον αυτή τη φορά
απουσίασε η τόσο συνηθισμένη στις συνεντεύξεις Τύπου κοινοτυπία «δεν έχω
παράπονο από τους παίκτες μου, προσπάθησαν και τα έδωσαν όλα». Στον αντίποδα, ο
Απόστολος Μακρίδης παραδέχτηκε μετά την εκτός έδρας ήττα του Εθνικού από τον
ΑΠΟΕΛ πως «ξεκινήσαμε το παιχνίδι φοβισμένα, δεχτήκαμε δύο γκολ και ως την
ανάπαυλα ο αντίπαλός μας θα μπορούσε να είχε σκοράρει και τρίτη φορά».
Την αιτία γι’ αυτή την κατάσταση
ο τεχνικός των Αχνωτιών την απέδωσε στις πολλές απουσίες της ομάδας του και στη
φόρμα των «γαλαζοκιτρίνων», τους οποίους χαρακτήρισε ως την επί του παρόντος
καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος. Σε πρώτη ανάγνωση, ουδέν το περίεργο. Σε
δεύτερη όμως;
Ο Εθνικός, πλην του
τιμωρημένου Ταλ, άλλη απουσία δεν είχε. Και μολονότι, μία εβδομάδα νωρίτερα, στο
ίδιο γήπεδο, απέναντι στην Ομόνοια, είχε παίξει πολύ καλό ποδόσφαιρο, ο
προπονητής του επέλεξε να αλλάξει την ενδεκάδα του κατά έξι πρόσωπα (πέντε, αν
δεν προσμετρήσουμε τον αντικαταστάτη του τιμωρημένου Ταλ)! Και να ήταν μόνον
αυτό…
Ο σύλλογος της Άχνας
εμφανίστηκε στο πρώτο ημίχρονο με σχηματισμό 5-4-1 (για πρώτη φορά στην
τρέχουσα περίοδο) και τον Αντέλκοβιτς σε ρόλο λίμπερο ανάμεσα στους νεαρούς
Φραγκέσκου και Χριστοφή. Όταν παρατάσσεις τέτοια ενδεκάδα, δεν πιστοποιείς
μόνον τον ξεκάθαρα αμυντικό προσανατολισμό σου στο παιχνίδι, αλλά εν πολλοίς
καλλιεργείς και το φόβο στους παίκτες σου.
Και να πεις ότι ο αντίπαλος
έπαιζε πλήρης; Τιμωρημένοι οι Μοράις, ντε Βινσέντι, στον πάγκο οι Βινίσιους,
Αλωνεύτης. Εξαιρουμένου του Μαντούκα, δηλαδή, έλειπαν όλοι οι στυλοβάτες της ανάκαμψης
του ΑΠΟΕΛ επί Δώνη. Κι αντί ο Εθνικός να επιχειρήσει να το εκμεταλλευτεί, να
προσπαθήσει δηλαδή να κερδίσει το νευραλγικό χώρο του κέντρου, όπου οι «γαλαζοκίτρινοι»
εμφανίστηκαν με το πειραματικό δίδυμο Αρτυματά, Γκόμες (αμφότεροι με μόλις επτά
συμμετοχές στο πρωτάθλημα και προβλήματα ένεκα στρατού και τραυματισμού αντιστοίχως),
ουσιαστικά προσκάλεσε τον αντίπαλο στην περιοχή του Κουντούλ και του επέτρεψε
να στήσει… πάρτι!
Ότι το κοντέρ σταμάτησε στα
δύο οφειλόταν στην αναποτελεσματικότητα, ατυχία και (από ένα σημείο και μετά)
αδιαφορία των πρωταθλητών απέναντι σε μια ομάδα με μηδαμινή διάθεση αντίστασης
στη μοίρα της. Τόσο μηδαμινή που αναρωτιόσουν γιατί δεν απέστειλε ταχυδρομικά τους
τρεις βαθμούς στον Αρχάγγελο, αλλά πλήρωσε τα έξοδα μετακίνησης προς και από
στο ΓΣΠ. Θα μπορούσαν κάλλιστα αυτά τα χρήματα να δοθούν στους ποδοσφαιριστές,
ώστε να περιοριστούν οι πιθανότητες μελλοντικής απεργίας για μη καταβολή
δεδουλευμένων…
ΥΓ: Φυσικά στις ιστοσελίδες
και στις εφημερίδες διαβάσαμε ύμνους για το «γαλαζοκίτρινο» εξπρές που παρά τις
πλείστες απουσίες πήρε παραμάζωμα και τον Εθνικό. Ότι ο τελευταίος με την
προσέγγισή του στο παιχνίδι έστρωσε τις ράγες για το… εξπρές δεν αναφέρθηκε πουθενά, προφανώς επειδή
τέτοιες «ενοχλητικές»… λεπτομέρειες είναι για κάτι μυστηριοπερίεργους που
θέλουν να κάνουν και ανάλυση ενός αγώνα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου