Τέσσερα καλοκαίρια, εννέα αποκλεισμοί. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους στις περιπτώσεις της Ανόρθωσης και της Ομόνοιας. Ειδικά ο σύλλογος της Αμμοχώστου δείχνει να χάνει το ευρωπαϊκό DNA του, αφού τρεις από τους τέσσερις αποκλεισμούς του χαρακτηρίζονται άνετα αυτοκτονικοί.
Μ’ εξαίρεση το 2010 (ΤΣΣΚΑ Μόσχας) η «Κυρία» έχει τερματίσει πρόωρα την ευρωπαϊκή της πορεία απέναντι σε ομάδες τύπου Πέτροβατς (2009, 2-1 εντός, 1-3 εκτός), Ραμποτνίτσκι (2011, 0-2 εντός, 2-1 εκτός) και Ντίλα Γκόρι (1-0 εκτός, 0-3 εντός).
Χρόνο με το χρόνο η Ανόρθωση ξεπερνά τον εαυτό της στην απώλεια σίγουρων προκρίσεων και -πέραν της ήδη υφιστάμενης οικονομικής ζημίας- στο άμεσο μέλλον θα πληρώσει πολύ ακριβά το τίμημα του καταποντισμού του ευρωπαϊκού συντελεστή της.
Η Ομόνοια, από την άλλη, ουδέποτε έχασε σίγουρη πρόκριση μέσα από τα χέρια της, αλλά έχει αποκλειστεί με κάθε πιθανό κι απίθανο τρόπο: το 2009 από τη Βασλούι (0-2 εκτός, 1-1 εντός), το 2010 αρχικά από τη Ζάλτσμπουργκ (1-1 εντός, 1-4 εκτός) κι ακολούθως από τη Μέταλιστ Χαρκόβου (0-1 εντός, 2-2 εκτός), το 2011 ξανά από τη Ρεντ Μπουλ (2-1 εντός, 0-1 εκτός) και τώρα από τον Ερυθρό Αστέρα (6-5 στα πέναλτι μετά από δύο λευκές ισοπαλίες).
Στη διάρκεια αυτής της τετραετίας από την «Κυρία» και από το «τριφύλλι» έχουν παρελάσει ένας… σκασμός προπονητών και παικτών. Ήταν άπαντες ανίκανοι και ακατάλληλοι για την επίτευξη μίας πρόκρισης στους ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης; Δυσκολεύεται να το χωνέψει ο ανθρώπινος νους.
Εδώ το κατάφεραν με την πρώτη η ΑΕΚ (2011) και η ΑΕΛ (2012), σύλλογοι δηλαδή που δεν πρωταγωνιστούν επί χρόνια στο κυπριακό πρωτάθλημα. Τι παραπάνω είχαν (και έχουν) οι «γαλαζοκίτρινοι» και οι «πρασινοκίτρινοι» σε σύγκριση με την Ανόρθωση και την Ομόνοια; Η απάντηση βγαίνει δια της εις άτοπον απαγωγής.
Ούτε χρήματα, ούτε εμπειρία, ούτε γήπεδα, ούτε κόσμο. Μόνο μια φιλοσοφία, μια ξεκάθαρη γραμμή, την οποία ακολούθησαν (κι ακολουθούν) πιστά. Ήταν και είναι ομάδες με σαφή αγωνιστική ταυτότητα.
Αλήθεια ποια ήταν την τελευταία τετραετία η αντίστοιχη της «Κυρίας» και του «τριφυλλιού»; Πότε αυτοί οι δύο παραδοσιακοί σύλλογοι έφεραν ευανάγνωστη την υπογραφή του προπονητή τους και αγωνίζονταν με συγκεκριμένο πλάνο και προσανατολισμό;
Αυτό το ραβασάκι στέλνουν εδώ και τέσσερα χρόνια οι ευρωπαϊκοί αποκλεισμοί στους ιθύνοντες των δύο ομάδων. Όταν το αποκωδικοποιήσουν κι αποφασίσουν να τοποθετήσουν σε θέσεις-κλειδιά (και τους εμπιστευτούν) ποδοσφαιρανθρώπους με εξειδικευμένη γνώση του αντικειμένου και επαγγελματική νοοτροπία, θα έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για τον τερματισμό των ευρωπαϊκών κατραπακιών.
Δημοσιεύτηκε στην ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου