Η επέλαση των Ισπανών

Το πρωτοφανές επίτευγμα «σκάλωσε» στο «Άνφιλντ». Η πρόκριση της Λίβερπουλ επί της Βιγιαρεάλ στέρησε από την Ισπανία την ευκαιρία να υπερηφανευτεί για τη στελέχωση των τελικών όλων των ευρωπαϊκών διοργανώσεων αποκλειστικά με ομάδες από το πρωτάθλημά της.

Ακόμη κι εν τη απουσία του «κίτρινου υποβρυχίου», ωστόσο, οι Ισπανοί έχουν ενώπιον τους το ντέρμπι της Μαδρίτης (Ρεάλ-Ατλέτικο) στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ (ακριβώς όπως και το 2014) και τη Σεβίλλη να διεκδικεί για τρίτη συναπτή χρονιά το τρόπαιο του Γιουρόπα Λιγκ.

Η νέα «προδοσία» του Γκουαρδιόλα

Οκτώ συναπτά εκτός έδρας παιχνίδια δίχως νίκη σε νοκ άουτ φάση του Τσάμπιονς Λιγκ. Τρεις συναπτές αποτυχημένες απόπειρες επίτευξης εκτός έδρας τέρματος σε ημιτελική φάση της διοργάνωσης. Ενδεχόμενος τρίτος συναπτός αποκλεισμός (πάλι απέναντι σε ισπανικό σύλλογο) ένα βήμα πριν τον τελικό θα ολοκληρώσει το αρνητικό τρεμπλ και θα χαράξει αρνητικό(τατο) πρόσημο στη θητεία του Πεπ Γκουαρδιόλα στο Μόναχο.

Το μεσοβδόμαδο παιχνίδι στο «Βιθέντε Καλδερόν» ήταν ακόμη μια προδοσία του Καταλανού στην Μπάγερν. Σε μια έδρα-φωτιά, απέναντι σε μια ομάδα από ατσάλι με προπονητή και παίκτες διατεθειμένους να μετέλθουν κάθε διαθέσιμο μέσο για την επίτευξη του στόχου, ο Γκουαρδιόλα έκρινε πως είχε έλθει το πλήρωμα του χρόνου για υπερβολικά ριψοκίνδυνους πειραματισμούς.

Μικραίνοντας τον ορίζοντα

Δεν έχω πειστεί ότι ο ΑΠΟΕΛ σε περίπτωση πρόκρισης επί του Απόλλωνα (στα πέναλτι) θα είχε προχωρήσει σε αλλαγή τεχνικής ηγεσίας -κι ας υπήρχαν παράπονα (από τους παίκτες) για τη συμπεριφορά και (από τους οπαδούς) για τις επιλογές του προπονητή. Εξακολουθώ να μην ξέρω, αν οι «γαλαζοκίτρινοι» θα κατακτήσουν το πρωτάθλημα, ενώ δεν είμαι βέβαιος ότι επιδίωξη της διοίκησης είναι να καθιερωθούν ως η ομάδα που κάθε χρόνο αλλάζει τρεις προπονητές καθ’ οδόν για τον τίτλο (ή το νταμπλ).

Κλοπ

Υπάρχουν πολλοί λόγοι να γουστάρεις προπονητές τύπου Γίργκεν Κλοπ. Η ικανότητά τους να εντοπίζουν και να εξελίσσουν ταλέντα ή υποτιμημένους παίκτες, η ταύτισή τους με την (εκάστοτε) ομάδα και τους οπαδούς της, τη βασισμένη στην ατελείωτη ένταση και προσπάθεια αγωνιστική φιλοσοφία τους, την άρνηση υποταγής και παράδοσης ακόμη και στις φαινομενικά πλέον αδιέξοδες καταστάσεις, τις σε σχέση με τα διαθέσιμα μέσα δυσανάλογα μεγάλες επιτυχίες τους κ.ο.κ.

Μαρσέλο

Ασυγχώρητες γκάφες τερματοφυλάκων, παιδαριώδεις γκέλες παγκοσμίου κλάσης αμυντικών, απίστευτα λάθη διαιτητών και -ως κερασάκι στην τούρτα- η νέα έρευνα της αστυνομίας στα κεντρικά της UEFA, στο πλαίσιο των αποκαλύψεων των Panama Papers. Το περασμένο επταήμερο αφαίρεσε και το τελευταίο φύλλο συκής από τους διαπρύσιους θιασώτες του αξιώματος πως τέτοια φαινόμενα μόνον στην Κύπρο παρατηρούνται.

Η ανικανότητα, η ακαταλληλότητα, η επιτηδειότητα και η διαφθορά δεν έχουν ούτε πατρίδα ούτε φυλή. Διαχρονικά καταγράφονται σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας. Όσοι διατείνονται ακόμη ότι η διαφορά μας με τις υπόλοιπες προηγμένες χώρες έγκειται στη συχνότητα και στο βαθμό εμφάνισης αυτών των κρουσμάτων, προφανώς δύσκολα θ’ αναθεωρήσουν, καθώς είτε αρέσκονται είτε έχουν συμφέρον να εθελοτυφλούν.

Η υστεροφημία του φιλοσόφου

Ποια είναι η διαφορά ενός τεχνοκράτη κι ενός επιστήμονα-φιλοσόφου; Ο πρώτος εφαρμόζει ήδη γνωστές τεχνικές. Ο δεύτερος δεν δεσμεύεται από ουδεμία τεχνική παρά μόνον από την ανάγκη να λύσει ένα πρόβλημα με τον προσφορότερο για το κοινό καλό τρόπο. Αυτή η ανάγκη οδηγεί διαχρονικά σε εφευρέσεις, καινοτομίες -στην πρωτοπορία γενικότερα.

Αυτή ήταν, είναι και θα μείνει η κορυφαία διαφορά του Γιόχαν Κρόιφ από όλους τους υπόλοιπους αληθινά μεγάλους του ποδοσφαίρου. Πνεύμα ανήσυχο, διορατικό και δημιουργικό ο «ιπτάμενος Ολλανδός» υπήρξε μπροστά από την εποχή του και ως ποδοσφαιριστής και ως προπονητής και ως παράγοντας. Πόσοι στ’ αλήθεια μπορούν να καυχηθούν κάτι αντίστοιχο;