Yes, we Can(tona)!

Για μια μέρα, την πρώτη της τρέχουσας εβδομάδας, η Ευρώπη πίστεψε ότι είδε ένα φως στην άκρη του τούνελ, ότι μια καλύτερη μέρα είναι δυνατόν να ξημερώσει. Το μεσημέρι της Τρίτης η ελπίδα έσβησε. Κατά τα ειωθότα, ακόμη ένα όνειρο αποδείχτηκε πολύ καλό, για να είναι αληθινό…

Την περασμένη Δευτέρα ο Ερίκ Καντονά κάλυπτε το πρωτοσέλιδο της γαλλικής εφημερίδας “Liberation” ζητώντας τις υπογραφές 500 δημάρχων, προκειμένου να εκπληρώσει μια βασική συνθήκη για την υποβολή υποψηφιότητας στις προσεχείς προεδρικές εκλογές (σ.σ. θα διεξαχθούν τον Απρίλιο).

Είτε ως “enfant terrible” του γαλλικού ποδοσφαίρου, είτε ως θεότητα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (όπου άπαντες υποκλίνονται στον King Eric), είτε ως ευαίσθητος ηθοποιός („Looking for Eric“), είτε ως πρωτοστάτης στην πρωτοβουλία “Bank Run” (μέσω διαδικτυακού βίντεο καλούσε τους συμπατριώτες του ν’ αδειάσουν τους λογαριασμούς τους, ώστε να καταρρεύσει το τραπεζικό σύστημα) ο 45χρονος έχει αποδείξει ότι δεν διστάζει ν’ αντιπαρατεθεί με τον οποιονδήποτε (συμπαίκτες, αντιπάλους, διαιτητές, οπαδούς, παράγοντες, δημοσιογράφους, τραπεζίτες, αξιωματούχους), εξ ου και οι πλείστοι πίστεψαν ότι αυτή τη φορά είχε βάλει στόχο να διαδεχτεί τον Νικολά Σαρκοζί στο Παλάτι των Ηλυσίων Πεδίων (έδρα του προέδρου της Γαλλίας).

Υπέρ των άστεγων

Μια μέρα αργότερα, το μεσημέρι της 10 Ιανουαρίου, ανακοινώθηκε ότι η προεδρική υποψηφιότητα του Καντονά ήταν ένα γιγαντιαίο διαφημιστικό τρικ. Ένα εξαιρετικά επιτυχημένο. Πιθανότατα το κορυφαίο εδώ και πολύ καιρό.

Πραγματικός στόχος του «βασιλιά Ερίκ» ήταν να στρέψει την προσοχή του κόσμου στην κρίση κατοικίας στη Γαλλία, όπου πάνω από δέκα εκατομμύρια άνθρωποι διαμένουν σε υπερβολικά ακριβά, υπερβολικά μικρά ή υπερβολικά ελλιπώς εξοπλισμένα σπίτια.

«Ο άνθρωπος πρέπει να παίρνει πρωτοβουλίες τη στιγμή, στην οποία έχει τη δυνατότητα να ακουστεί», επιχειρηματολόγησε ο 45χρονος, ο οποίος με αυτόν τον τρόπο υποστήριξε το ίδρυμα «Αμπε Πιερ» (σ.σ. φροντίζει για τους άστεγους και μάχεται για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης). Το πέτυχε και είναι αξιέπαινος. Άλλωστε η εμπλοκή των ποδοσφαιριστών στην πολιτική έχει αποδειχτεί ότι προσπορίζει περισσότερα ανέκδοτα απ’ ό,τι αποτελέσματα. Η «Α.τ.Κ.» ξεδιαλέγει τα 10 κορυφαία εξ αυτών.

ΖΟΡΖ ΓΟΥΕΑ

Ο κορυφαίος Αφρικανός ποδοσφαιριστής του περασμένου αιώνα έθεσε το 2004 υποψηφιότητα για τον προεδρικό θώκο της πατρίδας του και ηττήθηκε στον τελικό γύρο από τη μετέπειτα κάτοχο του Νόμπελ Έλεν Τζόνσον-Σίρλιφ, η οποία ακολούθως του προσέφερε πόστο ως υπουργός. Εκείνος αρνήθηκε και υπαινίχθηκε ότι υπήρξε αλλοίωση στην εκλογική διαδικασία. Ένα μήνα μετά τη γνωστοποίηση του αποτελέσματος ο Γουεά ανακήρυξε εαυτόν σε νόμιμο πρόεδρο προκαλώντας αναταραχή στην πρωτεύουσα Μονρόβια. Αργότερα ο Λιβεριανός επιθετικός έκανε πίσω και η κατάσταση εκτονώθηκε.

ΠΑΟΛΟ ΝΤΙ ΚΑΝΙΟ

Ο γνωστός για τις ακροδεξιές πολιτικές πεποιθήσεις του Ιταλός τεχνικός της Σουίντον (σ.σ. φέρει τατουάζ με την επιγραφή Dux, δηλαδή αρχηγός) είχε τιμωρηθεί ως ποδοσφαιριστής της Λάτσιο από την ιταλική ομοσπονδία με πρόστιμο 10.000 ευρώ για το χαιρετισμό αλά Μουσολίνι στην κερκίδα των φανατικών της ομάδας. Οι τελευταίοι κινητοποιήθηκαν άμεσα για την προστασία του Ντι Κάνιο, συγκέντρωσαν και πλήρωσαν οι ίδιοι το ποσό.

ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΜΠΕΚΑΜ

Εκτός από τις σέντρες ακριβείας του ο «Μπεκς» είναι παγκοσμίως γνωστός και για τις στιλιστικές του επιλογές. Μια φορά ωστόσο συνελήφθη… οφσάιντ, αφού εμφανίστηκε με μπλουζάκι που απεικόνιζε τον Άντολφ Άιχμαν, έναν από τους βασικούς οργανωτές του ολοκαυτώματος. «Ο Ντέιβιντ πήρε το μπλουζάκι από θαυμαστή του εξ Αμερικής. Του άρεσε το σχέδιο και γι’ αυτό το φόρεσε. Αν αναγνώριζε ποιος ήταν ο εικονιζόμενος, δεν θα το έβαζε ποτέ», προσπάθησε να μπαλώσει την κατάσταση ο εκπρόσωπος Τύπου του Άγγλου άσου.

ΜΑΝΦΡΕΝΤ ΚΑΛΤΣ

Στη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1978 στην Αργεντινή υπήρχε στρατιωτική δικτατορία. Τα βασανιστήρια, οι εξαφανίσεις και οι δολοφονίες των εχθρών του καθεστώτος ήταν στην ημερήσια διάταξη (σήμερα γίνεται λόγος για 30.000 θύματα ως το 1983). Ωστόσο ο Μάνφρεντ Καλτς έδειξε εντυπωσιακά ασυγκίνητος κατά την άφιξη της εθνικής Γερμανίας: «Όχι, δεν με απασχολεί ότι εδώ γίνονται βασανιστήρια. Έχω άλλα προβλήματα».

ΓΙΟΡΝΤΑΝ ΛΕΤΣΚΟΦ

Ο ήρωας της Βουλγαρίας στο Μουντιάλ του 1994 εξελέγη το 2003 δήμαρχος της γενέτειράς του Σλίβεν και μέλος της συντηρητικής παράταξης GERB. Το 2007 επανεξελέγη, όμως η πολιτική καριέρα του πήρε ακολούθως την κατιούσα και το 2010 καθαιρέθηκε με την υποψία της κατάχρησης εξουσίας. Του επιβλήθηκε ποινή με τριετή αναστολή, την οποία ο Λέτσκοφ σχολίασε ως εξής: «Δεν περίμενα τέτοια ποινή. Φυσικά θα ασκήσουμε έφεση, διότι πιστεύουμε ότι είναι μια πολιτική απόφαση». Μάλλον είχε ξεχάσει ότι δεν ήταν πλέον ποδοσφαιριστής…

ΠΙΕΡ ΛΙΤΜΠΑΡΣΚΙ

Το 1989 ο παντελώς απολιτικός Πιερ Λιτμπάρσκι κλήθηκε από τους Χριστιανοδημοκράτες (CDU) στο Κοινοβούλιο, προκειμένου να επιβεβαιώσει τον Ρίχαρντ φον Βάιτσζεκερ στο αξίωμα του προέδρου. Πώς περιγράφει σήμερα ο τότε άσος της Κολωνίας εκείνο το διαφημιστικό τρικ; «Με έβαλαν σ’ ένα μαύρο κουστούμι. Κάποιος από το κόμμα μίλησε με τον ατζέντη μου κι εκείνος μου εξήγησε ακολούθως ότι έπρεπε να ρίξω αργά το χαρτάκι στην κάλπη, προκειμένου να έχουν αρκετό χρόνο οι φωτογράφοι».

ΚΡΙΣΤΙΑΝΟ ΛΟΥΚΑΡΕΛΙ

Αφού πανηγύρισε ένα τέρμα με το τέντωμα της κομμουνιστικής γροθιάς ο Ιταλός επιθετικός τιμωρήθηκε από την ιταλική ομοσπονδία με πολύ υψηλότερο πρόστιμο από αυτό του ντι Κάνιο (30.000 ευρώ). Ως παίκτης της Λιβόρνο ο Λουκαρέλι είχε αναπτύξει φιλίες με τους κομμουνιστές οπαδούς της και, όταν οι τελευταίοι συνελήφθησαν στη Ρώμη για συρράξεις με τους ακροδεξιούς της Λάτσιο, πλήρωσε τρία λεωφορεία, προκειμένου να τους μεταφέρουν από το αστυνομικό τμήμα στα σπίτια τους.

ΟΛΙΒΕΡ ΜΠΙΡΧΟΦ

Οι κοινωνικές εκδηλώσεις του λόμπι της ατομικής ενέργειας είναι τυποποιημένες: γκριζομάλληδες κύριοι σε γκρι κουστούμια υπογράφουν ένα έγγραφο, στο οποίο αναδεικνύονται τα σχεδόν ανεξάντλητα πλεονεκτήματα της ατομικής ενέργειας. Την περασμένη χρονιά προσκλήθηκε και ο Όλιβερ Μπίρχοφ, προκειμένου να δώσει χρώμα (κυριολεκτικά και μεταφορικά) στην εκδήλωση. Ο μάνατζερ της εθνικής Γερμανίας υπέγραψε και αυτός το εν λόγω έγγραφο και, μολονότι ουδέποτε θα γίνει παραδεκτό επισήμως ή δημοσίως, ο βασικότερος λόγος είναι πως ο πατέρας του είχε διατελέσει μέλος του Δ.Σ. του ενεργειακού συγκροτήματος RWE.

ΟΥΜΙΤ ΟΖΑΤ

Μάλλον αόριστα πλάνα είχε ο πρώην άσος Ουμίτ Οζάτ μετά τον τερματισμό της καριέρας του ένεκα φλεγμονής σε καρδιακό μυ: «Κάποια στιγμή θέλω να γίνω πολιτικός: βουλευτής, υπουργός αθλητισμού ή δήμαρχος». Κι αν ο Οζάτ δεν ήξερε ποια πολιτική κατεύθυνση ήθελε ν’ ακολουθήσει, γνώριζε άριστα ποιος θα αποφάσιζε γι’ αυτόν: «Με ποιο κόμμα θα πολιτευτώ, θα το αποφασίσει σε τελική ανάλυση ο πατέρας μου».

ΖΟΑΝ ΜΙΚΟΥ

Ερωτηθείς κάποτε για τη θεωρία του αριστερού ποδοσφαίρου, όπως τη διατύπωσε ο Λουίς Σέζαρ Μενότι, ο Γάλλος άσος αποκρίθηκε: «Τότε εμείς στη Βέρντερ Βρέμης μάλλον είμαστε όλοι σοσιαλιστές! Δεν γνώριζα αυτή τη θεωρία και δεν βλέπω κάποια ξεκάθαρη σύνδεση ανάμεσα σε ποδόσφαιρο και πολιτική. Προσωπικά σε πολιτικό επίπεδο είμαι μάλλον πιο κοντά στους Πράσινους». Μια στάση, την οποία ο Μικού κράτησε και μετά το πέρας της ποδοσφαιρικής καριέρας του: σήμερα είναι ιδιοκτήτης αμπελώνα στη Γαλλία…

Δημοσιεύτηκε στην ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Επικίνδυνα παιχνίδια

Τριακονταετής απαγόρευση εισόδου στα γήπεδα και εξάμηνη φυλάκιση για εσκεμμένη απόπειρα τραυματισμού. Αυτή ήταν η ποινή, η οποία επιβλήθηκε πρόσφατα στον οπαδό του Άγιαξ, ο οποίος επιτέθηκε στον τερματοφύλακα της Άλκμααρ (Εστεμπάν), στον αγώνα κυπέλλου μεταξύ των δύο ομάδων. Εξυπακούεται ότι ουδείς έδωσε δίκαιο στον καταδικασθέντα ή επιχείρησε να πετύχει μείωση της ποινής του.

Στη Δανία, ωστόσο, φαίνεται πως σκέπτονται διαφορετικά απ’ ό,τι στην Ολλανδία. Εξ ου και οι διεθνείς ποδοσφαιριστές έτειναν χείρα βοηθείας σε οπαδό, ο οποίος πριν από 4,5 χρόνια είχε προκαλέσει διακοπή αγώνα της εθνικής ομάδας επιτιθέμενος στον διαιτητή!

Αναδρομή: Ιούνιος 2007, στάδιο «Πάρκεν» στην Κοπεγχάγη. Η αναμέτρηση Δανία-Σουηδία για τον έβδομο προκριματικό όμιλο του Euro2008 ευρίσκεται στο 89’, όταν ο Χέρμπερτ Φάντελ αποβάλλει τον Κρίστιαν Πόουλσεν και καταλογίζει πέναλτι υπέρ των φιλοξενούμενων. Ένας οπαδός των Δανών εισβάλλει στον αγωνιστικό χώρο και ορμά πάνω στον Γερμανό διαιτητή, ο οποίος αυτονόητα διακόπτει οριστικά το παιχνίδι.

Το τελευταίο κατακυρώνεται από την UEFA με σκορ 3-0 υπέρ της Σουηδίας, η οποία προκρίνεται (από κοινού με την Ισπανία) στην τελική φάση της διοργάνωσης, ενώ η ομοσπονδία της Δανίας και οι διαχειριστές του σταδίου «Πάρκεν» υφίστανται σημαντική οικονομική ζημία, αφού η UEFA επιβάλλει δύο εντός έδρας παιχνίδια κεκλεισμένων των θυρών και πρόστιμο 61.000 ευρώ. Και οι δύο κινούνται νομικά εναντίον του οπαδού, ο οποίος ήδη έχει μετανιώσει για το ολίσθημά του και καταδικαστεί σε 20ήμερη φυλάκιση.

Το 2009 το δικαστήριο αποφασίζει ότι ο 33χρονος Νόερβιγκ πρέπει να καταβάλει αποζημίωση 121.000 ευρώ, ωστόσο εκείνος προχωρεί σε ένσταση ισχυριζόμενος ότι α) αδυνατεί να πληρώσει αυτό το ποσό, β) δεν παρεμποδίστηκε από κανένα να εισβάλει στον αγωνιστικό χώρο και γ) ήταν πιωμένος την ώρα της επίθεσης. Μολονότι ο Δανός οπαδός χαρακτήρισε ηλιθιότητα την πράξη του, το εφετείο -αντί να μειώσει την ποινή- διπλασίασε το ποσό της αποζημίωσης (250.000 ευρώ)!

Προφανώς κατά τους δικαστές ο 33χρονος με την απόφασή του να εφεσιβάλλει το αρχικό πόρισμα μόνο ειλικρινή μεταμέλεια δεν επέδειξε για την τόσο απαράδεκτη και επιζήμια για το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας του ενέργεια, εξ ου και η παραδειγματική τιμωρία του. Εντελώς διαφορετικά εκτίμησαν την κατάσταση οι ποδοσφαιριστές της εθνικής ομάδας. Αρκετοί εξ αυτών, όπως αποκάλυψε η εφημερίδα Ekstra Bladet, επεξεργάζονται ήδη τρόπους να συνδράμουν οικονομικά τον Νόερβιγκ. Υπό σκέψη είναι ακόμη και η διοργάνωση ενός παιχνιδιού, από τα πριμ για το οποίο οι διεθνείς θα παραιτηθούν προς όφελος του 33χρονου.

Ασφαλώς ουδείς μπορεί να τους απαγορεύσει να κινηθούν προς αυτήν την κατεύθυνση. Ασφαλώς νομιμοποιούνται να έχουν διαφορετική αντίληψη περί δικαιοσύνης. Το μείζον εν προκειμένω είναι ο τρόπος αντίδρασης και τα μηνύματα που αυτός περνά (ακόμη και υποσυνείδητα) στην ποδοσφαιρική κοινότητα.

Ενδεχόμενη υλοποίηση της βοήθειάς τους προς τον εν λόγω οπαδό θα δημιουργήσει ένα ιδιότυπο δεδικασμένο, κοινώς κάθε μελλοντικός εισβολέας σε παιχνίδια της Δανίας θα δικαιούται να αξιώσει όπως τύχει ανάλογης μεταχείρισης, δηλαδή να αναλάβουν οι διεθνείς το χρηματικό σκέλος της όποιας ποινής του.

Επιπροσθέτως (ενδεχόμενη υλοποίηση της βοήθειάς τους) θα δημιουργήσει την εντύπωση πως γι’ αυτούς η εικοσαήμερη κράτηση είναι επαρκής τιμωρία για όποιον επιτίθεται σ’ έναν διαιτητή και προκαλεί μια επώδυνη για την ομάδα της χώρας του διακοπή ενός αγώνα.

Ίσως αυτό, το οποίο πρώτιστα θα έπρεπε να σκεφτούν οι Δανοί διεθνείς, ήταν πώς θα τους φαινόταν, αν η ομοσπονδία της χώρας τους ήταν πρόθυμη να πληρώσει το οικονομικό πρόστιμο για έναν οπαδό που θα είχε εισβάλει στο γήπεδο και επιτεθεί σ’ έναν ποδοσφαιριστή. Θα το θεωρούσαν πρέπον και θεμιτό ή σε αυτήν την περίπτωση θα επιθυμούσαν για τον δράστη μια ποινή τόσο δρακόντεια όσο αυτή που επεβλήθη πρόσφατα στον οπαδό του Άγιαξ από την ολλανδική ομοσπονδία; Στη σκέψη και στην κρίση του καθενός…

Δημοσιεύτηκε στην ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Έλντερ Σόουζα: Υπεραξία στα 34

Ουδείς προφήτης στον τόπο του. Δεκατρία χρόνια στα γήπεδα της Πορτογαλίας ο Έλντερ Σόουζα δεν συγκίνησε ή έπεισε οποιονδήποτε σύλλογο κορυφής στην πατρίδα του ότι αξίζει περισσότερης προσοχής και καλύτερης τύχης. Ακόμη και στην Μπράγκα, φιναλίστ του Γιουρόπα Λιγκ την περασμένη περίοδο, καλά-καλά δεν έπαιξε στην πρώτη ομάδα.

Όταν το καλοκαίρι του 2010 ο Πάμπος Χριστοδούλου του πρότεινε να βγει για πρώτη φορά εκτός (εγχώριων) συνόρων, ο Πορτογάλος μέσος συναίνεσε περισσότερο προς όφελος των (νέων) εμπειριών ζωής και της τσέπης του παρά με την ελπίδα ή την πεποίθηση ότι στο νησί της Αφροδίτης, και δη στον Ολυμπιακό, θα πραγμάτωνε όλα τα ποδοσφαιρικά απωθημένα του.

Όπως όμως πολύ σωστά είχε διατυπώσει ο Τζον Λένον, «ζωή είναι αυτό που συμβαίνει, ενώ εσύ κάνεις άλλα σχέδια». Το περασμένο καλοκαίρι ο Σόουζα είχε την προοπτική να μεταπηδήσει σε μια υπό εκκόλαψη άκρως ανταγωνιστική ομάδα (ΑΕΛ), προ δύο εβδομάδων η μετακίνησή του στο λαοφιλέστερο σύλλογο της Κύπρου (Ομόνοια) άρχιζε να παίρνει σάρκα και οστά και στις αρχές της τρέχουσας εβδομάδας βρέθηκε εν μια νυκτί στο ρόστερ της πιο επιτυχημένης ομάδας του κυπριακού ποδοσφαίρου (ΑΠΟΕΛ).

Η λαϊκή θυμοσοφία ορίζει πως «όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος». Η περίπτωση του Πορτογάλου, ο οποίος χρειάστηκε να κλείσει τα 34, προκειμένου να εξαργυρώσει την υπεραξία των μετοχών του στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο, επιβεβαιώνει στο ακέραιο τον κανόνα. Το κομβικό ερώτημα, ωστόσο, είναι άλλο: θα δικαιώσει (και) τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς για την επιλογή του;

Πολυσήμαντη κίνηση

Μολονότι προέκυψε την υστάτη και υπήρξε προϊόν θεαματικής αλλαγής δεδομένων, η απόκτηση του Σόουζα από τον ΑΠΟΕΛ επιδέχεται ερμηνείας σε πολλά επίπεδα. Δίχως υπερβολή θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι η ένταξη του πρώην άσου του Ολυμπιακού αποτέλεσε μια μετεγγραφή…

…εντυπώσεων: Ο ΑΠΟΕΛ εμφανίστηκε την υστάτη στην τελική ευθεία της κούρσας για την απόκτηση του ποδοσφαιριστή, αλλά κατόρθωσε να κόψει πρώτος το νήμα στο photo-finish. Το γεγονός ότι άφησε δεύτερη την Ομόνοια ενδεχομένως να μη λέει πολλά στον Ιβάν Γιοβάνοβιτς (σ.σ. ούτως ή άλλως είχε δείξει ενδιαφέρον για τον Σόουζα ήδη από την περασμένη περίοδο). Κάνει όμως γκελ στους οπαδούς των «γαλαζοκιτρίνων», οι οποίοι είδαν την ομάδα τους να ενισχύεται μ’ ένα χρησιμότατο εργαλείο που όδευε ολοταχώς για το «Ηλίας Πούλλος».

…Τσάμπιονς Λιγκ: Πριν από ένα χρόνο ο ΑΠΟΕΛ πιθανότατα θα είχε σκεφτεί δύο και τρεις φορές, προτού καταθέσει πρόταση στον Ολυμπιακό για την απόκτηση του Σόουζα. Ενδεχομένως μάλιστα να μην είχε μπει καν στη διαδικασία να ρίξει στο τραπέζι περισσότερα απ’ όσα η Ομόνοια. Όμως με τα ταμεία γεμάτα έπειτα από την εξαιρετική πορεία στο εφετινό Τσάμπιονς Λιγκ τα 90.000 ευρώ για τον Πορτογάλο βγήκαν με ευκολία κι εν τέλει έκαναν τη διαφορά υπέρ των πρωταθλητών.

…ουσίας: Ανεξαρτήτως βιογραφικού ή ηλικίας, ο Σόουζα είναι μια πολύτιμη προσθήκη. Όποιος καταλαβαίνει από ποδόσφαιρο, δεν αμφισβητεί ότι ο Πορτογάλος έχει αγωνιστικές αρετές δυσεύρετες στο εγχώριο πρωτάθλημα. Το «κόλλημα» της μπάλας στο πόδι, η εποπτική ματιά του γηπέδου, η κάθετη μεταβίβαση, το μυαλωμένο παιχνίδι είναι στοιχεία που θα ενισχύσουν τον ΑΠΟΕΛ.

Οι γεμάτες χρονιές του συρρικνώνουν τον φόβο πιθανού τραυματισμού, ενώ τα ερωτηματικά που συνοδεύουν την ικανότητά του να κάνει τη διαφορά σε μεγάλη ομάδα είναι η μία όψη του νομίσματος. Η άλλη συμπυκνώνεται στο ακόλουθο ρητορικό ερώτημα: αν ο 34χρονος διέπρεπε πλαισιωμένος από μέτριους ποδοσφαιριστές, τι θα κάνει δίπλα από τις ποιοτικές μονάδες των «γαλαζοκιτρίνων»;

…της στιγμής: «Είχα πει και παλαιότερα ότι δεν ήταν προτεραιότητα μας η ενίσχυση κατά τη μετεγγραφική περίοδο του Ιανουαρίου, όμως σε αυτό το διάστημα πρέπει να παίρνεις αποφάσεις σύντομα και για το καλό της ομάδας. Ο Έλντερ μπορεί να παίξει σε πολλές θέσεις, θα έχουμε πολλά και δύσκολα παιχνίδια και η βοήθεια του θα είναι σημαντική», επιχειρηματολόγησε ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς υπέρ της απόκτησης του Σόουζα.

Αποκωδικοποίηση: ο Πορτογάλος ήταν ό,τι ποιοτικότερο, οικονομικότερο, δοκιμασμένο και άμεσα διαθέσιμο μπορούσε να βρει ο ΑΠΟΕΛ, όταν ο προπονητής του συνειδητοποίησε ότι ο Μπελαΐντ δεν του κάνει και χρειαζόταν άμεσα αξιόπιστες εναλλακτικές για τον άξονα στη μεσαία γραμμή (κόφτη και δεκάρι).

…μήνυμα: Η αιφνίδια απόκτηση του Σόουζα μία μέρα μετά το στραπάτσο απέναντι στην Αλκή και κόντρα στην αρχική πρόθεση για μη προσθαφαιρέσεις στο ρόστερ αποτέλεσε ένα smsμε πολυάριθμους αποδέκτες. Άπαντες αντιλήφθηκαν ότι στον Αρχάγγελο ουδέν πρέπει να θεωρείται δεδομένο, ότι όλοι κρίνονται καθημερινά από την αρχή και ουδείς νομιμοποιείται να σκέπτεται πως έχει καπαρωμένη θέση στο ρόστερ.

Γιατί αποκτήθηκε

Η προφανής απάντηση ενίοτε είναι και η πιο κοντινή στην αλήθεια. Ο ΑΠΟΕΛ, κατ’ ακρίβεια ο Γιοβάνοβιτς, έπρεπε να αντιδράσει στα συμπτώματα που εμφάνιζε η ομάδα, αλλά ελέω Τσάμπιονς Λιγκ δεν είχαν μελετηθεί επαρκώς και αξιολογηθεί ορθώς. Η εμφάνιση (κυρίως) και η ήττα (δευτερευόντως) στο παιχνίδι με την Αλκή, αμέσως μετά από 15μερή διακοπή του πρωταθλήματος (άρα χωρίς το άλλοθι της έλλειψης φρεσκάδας) και δίχως ευρωπαϊκό παιχνίδι να προηγείται ή να έπεται, βοήθησαν τον Σέρβο να συνειδητοποιήσει ορισμένα πράγματα.

Πρώτον, ότι ο Μπελαΐντ ήταν μια επιταγή με δυνατότητα εξαργύρωσης πέραν του χρόνου. Ο 24χρονος Τυνήσιος αποκτήθηκε την τελευταία ημέρα των θερινών μετεγγραφών, δεν είχε κάνει σωστή προετοιμασία και το εύρος των δυνατοτήτων του θα μπορούσε να καταδειχτεί πλήρως είτε προς το τέλος της τρέχουσας περιόδου είτε από το ξεκίνημα της επόμενης.

Ενώπιον της διπλής πρόκλησης (Τσάμπιονς Λιγκ, back-to-back) όμως ο ΑΠΟΕΛ δεν είχε περιθώρια για τέτοιες χρονικές πολυτέλειες. Ο Σόουζα είναι μεν δέκα χρόνια μεγαλύτερος του Μπελαΐντ, μπορεί όμως να προσφέρει άμεσα όσα οι «γαλαζοκίτρινοι» χρειάζονται επειγόντως για να επιτύχουν τους στόχους τους εντός κι εκτός συνόρων.

Δεύτερον, ότι το τρίγωνο Μοράις, Πίντο, Μαρσίνιο είναι μαγικό, αλλά προϊόντος του χρόνου εμφανίζεται όλο και πιο σπάνια στον αγωνιστικό χώρο. Οι τραυματισμοί και οι τιμωρίες των Πορτογάλων και του Βραζιλιάνου πυκνώνουν και εν τη απουσία τους ούτε η απόδοση ούτε τα αποτελέσματα του ΑΠΟΕΛ είναι τα πρέποντα.

Ο Γιοβάνοβιτς έψαχνε για μια λύση «2 σε 1», έναν παίκτη ικανό να δώσει λύσεις και στα δύο πόστα, και κατέληξε στον Έλντερ Σόουζα. Από εκεί και πέρα, μεταξύ των Γιάχιτς και Μπελαΐντ, ήτοι των πρώτων εναλλακτικών για τη θέση του κόφτη και του δεκαριού, προτιμήθηκε ο Βόσνιος, επειδή μπορεί να καλύψει περισσότερες θέσεις από τον Τυνήσιο. Ακόμη ένας θρίαμβος της ανάγκης επί του ταλέντου…

Έλντερ Μπρούνο Μασέντο Σόουζα

Ημερομηνία γέννησης: 13 Οκτωβρίου 1977

Ύψος: 1,76 μ.

Θέση: Μέσος

Οι ομάδες του:

Παντροένσε (1997-98), Τροφένσε (1998-00), Μπράγκα B(2000-02), Μπράγκα (2002), Οβαρένσε (2003), Γκόντομαρ (2003-04), Φεϊρένσε (2004-05), Βιζέλα (2005-09), Τροφένσε (2009-10), Ολυμπιακός (2010-12)

Δημοσιεύτηκε στην ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Με μια ευκαιρία δεν κερδίζεις ντέρμπι

Εν τέλει, το (πρώτιστο στη σεζόν) sold-out είναι ό,τι πιο αξιομνημόνευτο παίρνει η ΑΕΛ από το χθεσινό ντέρμπι κορυφής. Και μολονότι πικρό για τους οπαδούς της, το 0-3 είναι και απόλυτα δίκαιο βάσει της εικόνας των δύο ομάδων, και κυρίως της δικής τους. Εκ του αποτελέσματος δεν είναι αβάσιμος ο ισχυρισμός ότι οι «λέοντες» αποπροσανατολίστηκαν από την τεσσάρα επί του Παραλιμνίου και απέναντι στην Ομόνοια εμφανίστηκαν αδιάβαστοι και υπερφίαλοι.

Η απώλεια των απόντων Αϊρόσα και Ντεντέ ασφαλώς βάρυνε περισσότερο απ’ ό,τι πριν από μια εβδομάδα, όμως δεν δικαιολογεί επ’ ουδενί τη μία όλη κι όλη ευκαιρία στο παιχνίδι, το οποίο θα μπορούσε να φέρει την ομάδα μόνη πρώτη στη βαθμολογία. Ο Πάμπος Χριστοδούλου παρέταξε μια ενδεκάδα χωρίς εκπλήξεις (απόδειξη και της έλλειψης βάθους στο ρόστερ), απέτυχε όμως να εμφανίσει κι ένα αποτελεσματικό PlanB για την ανάπτυξη της ομάδας του.

Ο Μπεμπέ κατέστη γρήγορα σαφές ότι δεν μπορούσε να επωμιστεί αποκλειστικά το οργανωτικό κομμάτι, βοήθειες όμως δεν ήρθαν από πουθενά και μετά το 1-0 της Ομόνοιας οι διαρκείς γιόμες ήταν η απόδειξη της αγωνιστικής απελπισίας των παικτών του.

Στον αντίποδα, η Ομόνοια εμφανίστηκε ανώτερη και στο σετ παιχνίδι του πρώτου ημιχρόνου, όπου κυριάρχησε η τακτική και ουδεμία ομάδα ήταν διατεθειμένη να πάρει ρίσκα, και στην τακτική αντεπιθέσεων που υιοθέτησε μετά το τέρμα του Μακρίδη.

Ο Λάρκου δικαιώθηκε για την παρουσία των Σερφά και Κασέκε στην ενδεκάδα, ευτύχησε με την αλλαγή του Φρέντι από τον Χριστοφή, αλλά άξιζε το θρίαμβο, διότι όχι μόνο διάβασε άριστα την ΑΕΛ, αλλά είχε και την τακτική να την «κλειδώσει» και να ξεγυμνώσει αδυναμίες της που μέχρι πρότινος φάνταζαν αόρατες για τους αντιπάλους της.

Και αν η εξαιρετική απόδοση των Κυπρίων ήταν ο ένας πυλώνας του χθεσινού θριάμβου, ο δεύτερος ήταν σίγουρα η προσέγγιση των φιλοξενούμενων στο παιχνίδι. Οι «πράσινοι» ήταν εξ αρχής εμφανές ότι πήγαιναν πιο αποφασιστικά στις κρίσιμες μονομαχίες. Και στο ποδόσφαιρο, όποιος παίρνει τις μονομαχίες, κατά κανόνα παίρνει και τους βαθμούς.

Δημοσιεύτηκε στην ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Προμήθεια 3% και όσοι πιστοί προσέλθετε!

Με την παγκόσμια αγορά «στεγνή» από χρήμα (πόσο μάλλον από ρευστό) τα τελευταία χρόνια ήταν μια ιδιαίτερη δύσκολη περίοδος για τους ατζέντηδες. Ο αριθμός των μετεγγραφών, από τις οποίες οι ίδιοι αμείβονται, έχει μειωθεί κατακόρυφα και οι οιωνοί δεν είναι καλοί, τουλάχιστον για το μεσοπρόθεσμο μέλλον.

Το… χεράκι της προς αυτήν την κατεύθυνση έρχεται να βάλει μέσα στο 2012 και η FIFA. Μολονότι η πλειονότητα των οπαδών εύχεται μόνο μία ουσιώδη αλλαγή στην κεντρική ηγεσία του λαοφιλέστερου αθλήματος (την αδυσώπητη αυτοκάθαρσή της μέσω της αντικατάστασης της απόλυτης διαφθοράς από την πλήρη διαφάνεια), οι αξιωματούχοι από την Ελβετία περί άλλα τυρβάζουν.

Μεταξύ των καινοτομιών που ετοιμάζονται να θεσμοθετήσουν στο τρέχον έτος συμπεριλαμβάνεται (πλην της κάμερας τέρματος) ο σημαντικός περιορισμός της προμήθειας των ατζέντηδων. Η σχετική προεργασία έχει γίνει ήδη από τον περασμένο Απρίλιο κι απομένει μόνον η επισημοποίηση από την Επιτροπή Κανονισμών Ποδοσφαίρου, η οποία θα συνεδριάσει τον προσεχή Μάρτιο.

Τι προβλέπει ο νέος κανονισμός; Ότι μελλοντικά στους ατζέντηδες θα επιτρέπεται να εισπράττουν ως προμήθεια μόνο το 3% των ετήσιων απολαβών του πελάτη της και σε ουδεμία περίπτωση ποσό άνω του 1,5 εκατομμυρίου ευρώ! Πρόκειται ασφαλώς για ουσιώδη μεταρρύθμιση, η οποία διασαλεύει τις ισορροπίες στα οικονομικά του ποδοσφαίρου.

Οι εκπρόσωποι των πρωτοκλασάτων αστέρων θα αποχαιρετίσουν τις αστρονομικές μίζες (σ.σ. το φως της δημοσιότητας έχουν δει συμβόλαια, στα οποία η προμήθεια του ατζέντη ανέρχεται ακόμη και στο 25%), οι αντίστοιχοι των δευτεροκλασάτων ποδοσφαιριστών δεν θα έχουν πια επαρκή έσοδα για να καλύπτουν καν τα τηλεφωνικά έξοδά τους.

Στην πρώτη ανάγνωση η πρόθεση της FIFA είναι βέβαιο ότι θα τύχει επιδοκιμασίας. Δημοσιογράφοι, διαιτητές και παράγοντες θεωρούνται (από τους οπαδούς κυρίως, αλλά και από μεγάλη μερίδα των παικτών) ως τα τρία κακά της μοίρας του ποδοσφαίρου, ωστόσο οι ατζέντηδες χαίρουν ακόμη μικρότερης εκτίμησης.

Μολονότι ο αριθμός των σοβαρών πρακτορείων έχει αυξηθεί σημαντικά (τουλάχιστον στην κεντρική Ευρώπη), είναι γεγονός ότι η συγκεκριμένη κάστα εξακολουθεί να βγάζει μια βρόμικη εικόνα, η οποία συνοψίζεται στο ακόλουθο κλισέ «ο ατζέντης δεν ενδιαφέρεται για το συμφέρον του πελάτη του, αλλά της δικής του τσέπης. Και αυτό εξυπηρετείται με τον καλύτερο τρόπο, αν ο πελάτης του αλλάζει κάθε χρόνο ομάδα».

Όπως κάθε κλισέ, έτσι και αυτό άπτεται της πραγματικότητας. Μεταξύ των ατζέντηδων κυκλοφορεί πολλή φυρά, άνθρωποι ανειδίκευτοι, επιτήδειοι κι απατεώνες. Η FIFA προσπάθησε να τους εξαφανίσει θεσμοθετώντας τη διαδικασία της αδειοδότησης, ωστόσο μέσα στο 2011 το γερμανικό περιοδικό kicker αποκάλυψε πόσο διάτρητη είναι αυτή (σ.σ. ένας συντάκτης του κατάφερε έναντι χρηματικού ποσού να εξασφαλίσει εκ των προτέρων τις ερωτήσεις του διαγωνίσματος για την εξασφάλιση του σχετικού διπλώματος).

Από την άλλη, οι δικηγόροι και οι συγγενείς ενός ποδοσφαιριστή δεν χρειάζονται ουδεμία πιστοποίηση, προκειμένου να εμφανιστούν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ως συμβουλάτορες. Στη FIFA προβληματίστηκαν γι’ αυτά τα φαινόμενα και, ως συνήθως, κατέληξαν στην πιο άστοχη επιλογή για την αντιμετώπισή τους.

Αντί να τροποποιήσουν αυτές τις συνθήκες, αποφάσισαν να υψώσουν λευκή σημαία: να καταργήσουν τη διαδικασία αδειοδότησης ανοίγοντας το επάγγελμα σε κάθε ενδιαφερόμενο! Στο μέλλον δηλαδή οι ιθύνοντες των συλλόγων δεν αποκλείεται να (υποχρεώνονται να) συνδιαλέγονται με πιτσαδόρους, μανάβηδες, φορτηγατζήδες, νοικοκυρές, μαφιόζους, τραπεζίτες κ.ο.κ. για την απόκτηση ή την ανανέωση του συμβολαίου ενός παίκτη!

Ο θυμός που κυριαρχεί στους κύκλους των σοβαρών ατζέντηδων εν όψει των συγκεκριμένων εξελίξεων είναι δικαιολογημένος και κατανοητός. Στο ποδόσφαιρο όμως ισχύει, ό,τι και στη ζωή: όπως έστρωσες, θα κοιμηθείς. Αφού οι ίδιοι δεν κατάφεραν να υπερασπίσουν τον κλάδο απέναντι στους κάθε λογής τυχάρπαστους, τώρα μαζί με τα ξερά θα καούν και τα χλωρά.

Το ακόμη χειρότερο; Ελάχιστοι θα στενοχωρηθούν γι’ αυτό, μολονότι θα έπρεπε. Αφού οι ατζέντηδες έχουν εξελιχθεί σε αναγκαίο κακό, θα ήταν προτιμότερο κάθε σύλλογος να συνδιαλεγόταν με αληθινούς επαγγελματίες παρά με… αλεξιπτωτιστές του κλάδου. Θα καταδειχθεί στο μεσοπρόθεσμο μέλλον, όταν οι διαπραγματεύσεις θα καταντήσουν πιο αστείες και από κορυφαίο επιθεωρησιακό νούμερο.

Δημοσιεύτηκε στην ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ