Σάββατο 7 Αυγούστου 2010

Κέβιν Χόφλαντ: Ένας… Κίγκαν για την άμυνα!

Ο Κέβιν Χόφλαντ στην ΑΕΚ Λάρνακας. Ό,τι προ διετίας θα φάνταζε (κακόγουστο) αστείο, αποτελεί εδώ και λίγες μέρες πραγματικότητα. Ο Γιόρδι Κρόιφ πιστώνεται τη μετεγγραφή ενός παίκτη με προϋπηρεσία βασικού σε Αϊντχόφεν, Βόλφσμπουργκ και Φέγενοορντ. Αληθινό colpo grosso!
Στα 31 του ο Ολλανδός κεντρικός αμυντικός έρχεται να πασπαλίσει χρυσόσκονη το όχι ιδιαίτερα λαμπερό κυπριακό πρωτάθλημα και να γίνει ο ηγέτης της οπισθοφυλακής στην ομάδα του Τον Κάανεν. Ο Χουμπ Χόφλαντ λογικά θα έχει πάψει να αισθάνεται απογοητευμένος. Ο πάλαι ποτέ επαγγελματίας ποδοσφαιριστής στο Βέλγιο και μετέπειτα προπονητής ομάδων νέων είχε ένα όνειρο: να δει το γιο του να βαδίζει στα χνάρια μεγάλου ειδώλου του: του Κέβιν Κίγκαν!

Ο Άγγλος αστέρας διέπρεπε στην Μπούντεσλιγκα και είχε στεφθεί πρωταθλητής με το Αμβούργο πέντε μέρες πριν την 7η Ιουνίου 1979, όταν ο Χουμπ έγινε πατέρας. Αυτονόητα ο πρωτότοκος πήρε το όνομα του Κίγκαν, μεγάλωσε από τα γεννοφάσκια του με μια μπάλα στα πόδια, έγινε ένας ποιοτικός ποδοσφαιριστής. Όχι όμως στη γραμμή κρούσης, αλλά στην οπισθοφυλακή. Ένας «Κίγκαν της άμυνας»!
Δεν έχουν συμπληρωθεί ακόμη 13 χρόνια από τη 10η Οκτωβρίου 1997, όταν ο τότε 18χρονος κεντρικός αμυντικός έκανε με τη φανέλα της Φορτούνα Σιτάρντ την πρώτη του εμφάνιση στην Έρεντιβισιον (πρώτη κατηγορία του ολλανδικού πρωταθλήματος). Τρία καλοκαίρια αργότερα η Αϊντχόφεν τον ενέτασσε στο δυναμικό της και το φθινόπωρο του 2000 ο Χόφλαντ μετρούσε την πρώτη του συμμετοχή με την εθνική Ολλανδίας. Ακολούθησαν άλλα πέντε παιχνίδια με το εθνόσημο, η κατάκτηση του πρωταθλήματος και του σούπερ καπ του 2001, η παρουσία στο Τσάμπιονς Λιγκ. Όλα συνοδεύτηκαν από καλές εμφανίσεις, οι οποίες έφεραν προτάσεις από Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Μίλαν!
Η γκαντεμιά
Ψηλός, δυνατός στις μονομαχίες σε έδαφος και αέρα, τεχνίτης, εκπαιδευμένος σε θέματα τακτικής, ευφυής στο άνοιγμα του παιχνιδιού. Οι Ολλανδοί έβλεπαν στο πρόσωπο του νεαρού τον αντικαταστάτη του Φρανκ ντε Μπουρ στο πλευρό του Γιάαπ Στάαμ, τον μελλοντικό αριστερό στόπερ των «οράνιε». Η μοίρα όμως είχε άλλα σχέδια…
Τον υποχρέωσε στο λεγόμενο «τσάκισμα καριέρας». Το φθινόπωρο του 2002 μια ρήξη τένοντα στον δεξιό αστράγαλο, σε αγώνα Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στην Άρσεναλ, φρέναρε βίαια την ευρισκόμενη σε τροχιά απογείωσης καριέρα του. «Ήταν μια άσχημη περίοδος», θυμάται το νέο απόκτημα της ΑΕΚ. Όσο ο ίδιος δούλευε σκληρά για την επιστροφή του, ο συμπαίκτης του Βίλφριντ Μπόουμα άρπαξε την ευκαιρία και καθιερώθηκε στην ενδεκάδα της Αϊντχόφεν και της εθνικής Ολλανδίας.
Μετά από σχεδόν ετήσια αποχή ο Χόφλαντ επέστρεψε στα γήπεδα, όμως μετά από 20 συμμετοχές την περίοδο 2003/04 ο τότε τεχνικός της Αϊντχόφεν, Γκούους Χίντινκ, του κατέστησε σαφές πως δεν τον υπολόγιζε για βασικό. «Ουσιαστικά με ξαπέστειλε», εκτιμά ο 31χρονος άσος, ο οποίος -παρά την ύπαρξη προτάσεων από τις Τότεναμ και Σαμπντόρια- επέλεξε ως επόμενο σταθμό της καριέρας του την άσημη τότε Βόλφσμπουργκ.
Οι συμπτώσεις
Το εύλογο «γιατί» είχε απάντηση δύο λέξεις: Έρικ Γκέρετς. Το 2000 ο Βέλγος είχε πάρει στην Αϊντχόφεν τον Χόφλαντ και με την εμπιστοσύνη που του έδειξε τον βοήθησε να καθιερωθεί στην ενδεκάδα και να χριστεί διεθνής. Ο αριστεροπόδαρος αμυντικός τον θεωρούσε πνευματικό πατέρα του, εξ ου κι επέλεξε τους «λύκους».
Στην Κάτω Σαξονία ο Χόφλαντ ήθελε να κάνει νέο ξεκίνημα στην καριέρα του: να βοηθήσει στην καταξίωση τον σύλλογο και να επιστρέψει στην εθνική Ολλανδίας εν όψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006. Επειδή δεν είναι ο τύπος που κάνει μισές δουλειές, μετακόμισε στη Γερμανία με τη σύζυγό του Τζένι και τον τότε εννιάμηνο γιο τους Ντίλαν (σ.σ. διάσημος ποδοσφαιριστής με αυτό το όνομα δεν υπάρχει) -ο τελευταίος έχει σήμερα δύο αδέλφια (Μίλαν, Λέβι).
Με γιαγιά καταγόμενη από την Αυστρία και μητέρα που τον είχε διδάξει εξ απαλών ονύχων τα γερμανικά, ο Χόφλαντ προσαρμόστηκε γρήγορα στην Μπούντεσλιγκα και έμεινε ακλόνητος στην ενδεκάδα της Βόλφσμπουργκ, μολονότι ο σύλλογος άλλαξε τέσσερις προπονητές: Έρικ Γκέρετς, Χόλγκερ Φαχ, Μίχαελ Οένινγκ Κλάους Άουγκενταλερ. Το καλοκαίρι του 2007 η έλευση του Φέλιξ Μάγκατ και το μεγάλο ξεσκαρτάρισμα στους «λύκους» έφεραν τον Ολλανδό στην πόρτα της εξόδου ένα χρόνο πριν τη λήξη του συμβολαίου του (όπως είχε συμβεί και στην Αϊντχόφεν).
Στην επιλογή νέας εργοδότριας ο 31χρονος είχε πάλι πρώτιστο κριτήριο τον προπονητή, εξ ου και συμφώνησε με τη Φέγενοορντ, στον πάγκο της οποίας καθόταν ο Μπερτ φαν Μάρβαϊκ, ήτοι ο επί τριετία προπονητής του στη Φορτούνα Σιτάρντ! Οι ομοιότητες δεν τελειώνουν εδώ. Όπως και με τον Γκέρετς στη Βόλφσμπουργκ, έτσι και με τον φαν Μάρβαϊκ στη Φέγενοορντ ο Χόφλαντ πρόλαβε να συνεργαστεί μόλις μια χρονιά.
Την περίοδο 2008/09 οι Γκέρτιαν Φέρμπεεκ και Λέον Φλέμινγκς του έδωσαν λιγότερο χρόνο συμμετοχής, ενώ την περασμένη σεζόν μέτρησε μόλις οκτώ συμμετοχές υπό τον Μάριο Μπιν, ο οποίος (ως άλλος Χίντινκ) τον ενημέρωσε πως για την περίοδο 2010/11 υπολογίζει για βασικό τον Αντρέ Μπαχία.
Ο Χόφλαντ, ο οποίος είχε απηυδήσει ν’ ακούει τους οπαδούς της ομάδας του να τον αποκαλούν «φραγκοφονιά» (σ.σ. τον κατηγορούσαν ότι είχε «καθίσει» πάνω στο τετραετές συμβόλαιό του), βρέθηκε τον Ιανουάριο πολύ κοντά στη μετεγγραφή του στην Αλεμάνια Άαχεν, εν τέλει όμως κατέληξε αυτό το καλοκαίρι στην αγκαλιά της ΑΕΚ. Ο σύλλογος της Λάρνακας δεν διαθέτει προπονητή που είχε δουλέψει παλιά με τον υψηλόσωμο αμυντικό, έχει όμως τα χρώματα της Φορτούνα Σιτάρντ: κίτρινο και πράσινο. Μένει να αποδειχθεί αν ο οιωνός είναι καλός…

Μια πρωτότυπη απολογία
Στο πλαίσιο της 12ης αγωνιστικής της περιόδου 2005/06 η Βόλφσμπουργκ υποδέχτηκε την Κολωνία. Προηγήθηκε λίγο πριν το τέλος του πρώτου μέρους, όμως στο 77’ ο Χόφλαντ -έχοντας δεχτεί ήδη 12 λεπτά νωρίτερα κίτρινη κάρτα για διαμαρτυρία- μ’ ένα αχρείαστο φάουλ πήρε πρόωρο το δρόμο προς τα αποδυτήρια. Εκμεταλλευόμενοι το αριθμητικό πλεονέκτημα οι «τράγοι» ισοφάρισαν στο 88’, ενώ ο Ολλανδός τιμωρήθηκε με αποκλεισμό τεσσάρων αγωνιστικών. Ως απολογία ο αριστεροπόδαρος στόπερ ναύλωσε το τρένο, το οποίο μετέφερε τους οπαδούς των «λύκων» στο τελευταίο παιχνίδι του πρώτου γύρου, το εκτός έδρας με την Καϊζερσλάουτερν, στο οποίο έκανε και την επανεμφάνισή του!

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ
Ημερομηνία γέννησης:7 Ιουνίου 1979
Τόπος γέννησης:Χέιρλεν (Ολλανδία)
Ύψος: 1,85 μ
Βάρος: 78 κιλά
Οι ομάδες του
Λιμπούργκια (ως το 1997)
Φορτούνα Σιτάρντ (1997-2000)
Αϊντχόφεν (2000-04)
Βόλφσμπουργκ (2004-07)
Φέγενοορντ (2007-10)
Οι συμμετοχές του
192 στην Έρεντιβισιον (8 γκολ)
76 στην Μπούντεσλιγκα (2 γκολ)
7 με την εθνική Ολλανδίας (0 γκολ)
Δημοσιεύτηκε στην ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Η πρόκριση διαρκεί πάντα 180 λεπτά


Η κλήρωση για ΑΠΟΕΛ, Ανόρθωση και Ομόνοια στα πλέι οφ του Γιουρόπα Λιγκ δεν ήταν εύκολη. Οι πιθανότητες πρόκρισης δεν θα γίνουν περισσότερες, αν γκρινιάξουν γι’ αυτό. Θα αυξηθούν όμως σημαντικά, αν συνειδητοποιήσουν ένα θεμελιώδες αξίωμα των ευρωπαϊκών διοργανώσεων, το οποίο ορίζει πως κάθε πρόκριση διαρκεί 180 λεπτά.
Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο και σ’ αυτό το επίπεδο, οτιδήποτε λιγότερο από καλή εμφάνιση σε δύο συναπτά παιχνίδια οδηγεί σε αποκλεισμό. Γι’ αυτό και αν θα έπρεπε σήμερα να ποντάρω σε μια κυπριακή ομάδα, αυτή θα ήταν ο ΑΠΟΕΛ. Διότι μόνον οι παίκτες του Ιβάν Γιοβάνοβιτς έχουν αποδείξει μέχρι στιγμής ότι α) προετοιμάζονται με την ίδια σοβαρότητα για τις εντός και εκτός έδρας υποχρεώσεις του και β) έχει την ικανότητα να μένουν πιστοί στην τακτική τους τόσο στο ΓΣΠ όσο και μακριά από αυτό.

Η Ανόρθωση του Γκιγέρμο Όγιος αδυνατεί επί του παρόντος να φτάσει σε ικανοποιητικά επίπεδα απόδοσης σε δύο συναπτά παιχνίδια. Ενδεχομένως να είναι ζήτημα ποιότητας (οι μέχρι στιγμής προσθήκες άλλωστε είναι ελάχιστες), ενδεχομένως νοοτροπίας. Σε κάθε περίπτωση είναι γιγαντιαίο μειονέκτημα, όταν έχεις κληρωθεί με πολύ καλύτερη και πιο φορμαρισμένη ομάδα, απέναντι στην οποία είναι συζητήσιμο, αν αρκούν δύο σούπερ εμφανίσεις για να σε περάσουν στην επόμενη φάση.
Στην Ομόνοια εκτιμώ ότι το πρόβλημα δεν έχει να κάνει τόσο με το υλικό και τις δυνατότητες της ομάδας όσο με την προσέγγιση. Όσα βγαίνουν από το «Ηλίας Πούλλος» δεν πείθουν ότι η ευρωπαϊκή καταξίωση αποτελεί στο μυαλό των «πρασίνων» τόσο κεφαλαιώδη επιδίωξη όσο η κατάκτηση των εγχώριων τίτλων. Και επειδή αυτό είναι βίωμα δεκαετιών δεν γίνεται να ξεριζωθεί μέσα σε 12 μήνες. Σ’ αυτόν τον τομέα ο Τάκης Λεμονής έχει μάλλον πολύ περισσότερη δουλειά μπροστά του απ’ ό,τι σε επίπεδο στελέχωσης ενδεκάδας και επιλογής συστήματος.
Τέλος, ένα σχόλιο για τον Απόλλωνα. Ο κυπελλούχος δεν έφτασε ένα γκολ μακριά από την πρόκριση, αλλά βρέθηκε δύο γκολ πιο κοντά στον αποκλεισμό. Με ξηλωμένη την άρτια λειτουργούσα οπισθοφυλακή της περασμένης περιόδου ήταν ολέθριο και εγκληματικό σφάλμα της τεχνικής ηγεσίας να ταξιδέψει η ομάδα στη Ρωσία χωρίς φιλικά προετοιμασίας απέναντι σε αντιπάλους που θα επέτρεπαν το δέσιμο των νεοφερμένων και την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.
Το γλυκό ήρθε κι έδεσε, όταν εκφράστηκε η εκτίμηση τεχνικής ηγεσίας και παικτών πως το πλεονέκτημα της έδρας και της… υγρασίας στον επαναληπτικό θα έδιναν στο χέρι το εισιτήριο της πρόκρισης. Όταν μέσα στο παιχνίδι οι παίκτες του Μπόμπαν Κρισμάρεβιτς αντιλήφθηκαν πως χρειάζονταν πολύ περισσότερα από αυτά (ακόμη κι απέναντι στην ουραγό του ρωσικού πρωταθλήματος), ήταν πλέον πολύ αργά: ο Κοσόφσκι είχε αποβληθεί και η Σιμπίρ είχε πετύχει το πολύτιμο εκτός έδρας γκολ.
Δημοσιεύτηκε στην ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Σάββατο 31 Ιουλίου 2010

Η μέθοδος Μουρίνιο

Όταν προ δεκαετίας ο Ζοζέ Μουρίνιο παρουσιαζόταν ως νέος τεχνικός της Μπενφίκα, οι παροικούντες το «Ντα Λουζ» πίστευαν πως ο παραδοσιακός σύλλογος είχε πιάσει πάτο. Ένας μεταφραστής (ένεκα της λειτουργίας του με αυτήν την ιδιότητα στο πλευρό του Μπόμπι Ρόμπσον) αντί ενός κανονικού προπονητή -αυτό μόνο κακά προμήνυε. Μετά από μόλις εννέα παιχνίδια ο Μουρίνιο απολύθηκε το 2000 από τους «αετούς».
Εκείνο το άδοξο τέλος αποδείχθηκε η αρχή της λαμπρής προπονητικής σταδιοδρομίας του. Μέσω της Λεϊρία έφτασε το 2002 στην Πόρτο, υποσχέθηκε άμεσα το πρωτάθλημα και δύο χρόνια αργότερα στην τροπαιοθήκη υπήρχαν τόσο το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ όσο και το Τσάμπιονς Λιγκ. «Εδώ κέρδισα τα πάντα. Στο Οπόρτο υπάρχει ο Θεός, μετά έρχομαι εγώ».

Οι μεγαλοστομίες αποτελούν φυσικά μέρος της τακτικής του. Σίγουρα δεν τις κληρονόμησε από τον πατέρα του, έναν φιλήσυχο εργάτη και πρώην τερματοφύλακα. Όταν ο Φέλιξ Μουρίνιο ήταν προπονητής στην Μπελενένσες, ο 19χρονος τότε Ζοζέ ήταν συχνά-πυκνά παρών στις προπονήσεις. «Είναι καλός παρατηρητής παικτών και συστημάτων», είχε διαπιστώσει από τότε ο πατέρας του, εξ ου και τον άφηνε συχνά να στέκεται στο πλευρό του. Η ανάλυση του αντιπάλου, η κατασκοπία παικτών, η συγκρότηση μιας ομάδας: η μέθοδος του Μουρίνιο, η σωστή, είχε διαφανεί νωρίς.
Ο παράγων Μέντες
Τώρα καλείται να επαναφέρει τη Ρεάλ στις επιτυχίες μετά από μια διετία στείρα τίτλων. Στη συλλογή τροπαίων ο Μουρίνιο είναι τόσο μοναδικός όσο στη στελέχωση ομάδων πάνω στη φιλοσοφία της ελεγχόμενης επίθεσης. Ως προπονητής των Πόρτο, Τσέλσι και Ίντερ απέκτησε 133 παίκτες, στη Ρεάλ ευρίσκεται μόλις στο ξεκίνημα των αγορών του. Ο Μαϊκόν της Ίντερ, ο Ρικάρντο Καρβάλιο της Τσέλσι, ο Σάμι Κεντίρα της Στουτγάρδης -όλες ενισχύσεις για την άμυνα και το κέντρο.
Για τον Μουρίνιο υπήρξε προφανώς δώρο Θεού ότι ο ατζέντης του, Ζόρζε Μέντες, είχε τα δικαιώματα πολυάριθμων κορυφαίων παικτών: Ντέκο, Ρικάρντ Καρβάλιο, Πάουλο Φερέιρα, Μανίς ή Κουαρέσμα, κάποια στιγμή άπαντες πέρασαν από ομάδες του Μουρίνιο. Στη Ρεάλ έχει τώρα άλλους δύο πελάτες του Μέντες: τους Κριστιάνο Ρονάλντο και Πέπε. Τον τελευταίο ο Μουρίνιο το 2004 μετά την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ και πριν τη μεταπήδησή του στην Τσέλσι τον πήρε στην Πόρτο εν είδει αποχαιρετιστήριου δώρου: οι «δράκοι» πλήρωσαν στη Μαδέιρα δύο εκατομμύρια για την απόκτησή του. Το μάτι του Μουρίνιο δεν είχε λαθέψει. Το 2007 ο παίκτης πωλήθηκε έναντι 30 εκατομμυρίων στη Ρεάλ.
Στη Μαδρίτη ο νέος προπονητής δεν έχει πλήρη ελευθερία κινήσεων στο μετεγγραφικό παζάρι. Ο “special one” κατάφερε μεν να αποκτήσει τον Άνχελ ντι Μαρία (άλλος ένας πελάτης του Μέντες), τον οποίο ο πρόεδρος Φλορεντίνο Πέρεθ δεν θεωρεί αρκετά λαμπερό, ώστε να δικαιολογήσει την αποζημίωση των 25 εκατομμυρίων ευρώ στην Μπενφίκα. Γενικά όμως και ο Μουρίνιο είναι υποχρεωμένος να προσαρμοστεί στην ιεραρχία της Ρεάλ. Πρώτος συνομιλητής του είναι ο γενικός διευθυντής Χόρχε Βαλντάνο, ό,τι συμφωνήσουν θα πρέπει στο τέλος να εγκριθεί από τον Πέρεθ. Όπως συνέβη και στην περίπτωση του Κεντίρα.
Ο 23χρονος ταιριάζει στο πλάνο: νέος, άριστα εκπαιδευμένος, εξελίξιμος, πεινασμένος για επιτυχίες. Όπως ακριβώς δηλαδή και ο 22χρονος ντι Μαρία και ο 23χρονος Πέδρο Λεόν, ο οποίος αποκτήθηκε από τη Χετάφε έναντι 10 εκατομμυρίων ευρώ. Η μέθοδος Μουρίνιο, ωστόσο, λειτουργεί και διαφορετικά: το περασμένο καλοκαίρι διέταξε την απόκτηση του 32χρονου Λούσιο αμέσως μόλις πληροφορήθηκε ότι είναι διαθέσιμος.
Όπως στο Μιλάνο
Στο σύστημα κατασκοπίας και στην ευθύνη για τις μετεγγραφές το σκηνικό για τον Μουρίνιο ήταν ίδιο και κατά την άφιξή του στο Μιλάνο το 2008. Όλο το πάρε-δώσε κανόνιζε ο πρόεδρος, Μάσιμο Μοράτι, εξ ου και στο ξεκίνημα η Ίντερ δεν ήταν ομάδα του Μουρίνιο, αφού ο τελευταίος έπρεπε να πορευτεί με τις αγορές του προκατόχου του, Ρομπέρτο Μαντσίνι. Ο Μοράτι του αρνήθηκε τον διακαή πόθο Φρανκ Λάμπαρντ, αλλά πείστηκε για την απόκτηση του Ρικάρδο Κουαρέσμα, ο οποίος όμως ουδέποτε δικαιολόγησε τα 24 εκατομμύρια.
Η μέθοδος Μουρίνιο απέφερε καρπούς το περασμένο καλοκαίρι, όταν έστησε την ομάδα του στρατηγικά πάνω στο 4-2-3-1 αποκτώντας έναν στόπερ, έναν αμυντικό μέσο, ένα δεκάρι, δύο ακραίους επιθετικούς και έναν τεχνίτη επιθετικό: «Τώρα μπορούμε να μιλάμε για τη δική μου Ίντερ».
Ο Πορτογάλος δικαιώθηκε για τους Λούσιο, Ντιέγκο Μιλίτο, Τιάγκο Μότα, Ουέσλεϊ Σνάιντερ και Γκόραν Πάντεφ. Ειδικά ο τελευταίος ήταν λαχείο: τον περασμένο Ιανουάριο ο Μοράτι σε πείσμα του Μουρίνιο δεν ήθελε να κινηθεί στο μετεγγραφικό παζάρι, εν τέλει όμως η Ίντερ απέκτησε τον Πάντεφ, ο οποίος κατήγγειλε τη Λάτσιο κι έμεινε ελεύθερος. Μόνο μια αγορά δεν πιστώθηκε στον Μουρίνιο: την πώληση του Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς αντί του Σάμουελ Ετό και 46 εκατομμυρίων ευρώ χειρίστηκαν αποκλειστικά οι πρόεδροι Μοράτι και Τζοάν Λαπόρτα. «Είναι η μετεγγραφή της χρονιάς», πανηγύρισε ο Μουρίνιο και ενέταξε αρμονικά τον Καμερουνέζο στο σύστημα του. Στο τέλος της περιόδου η Ίντερ χάρη στη μέθοδο Μουρίνιο επέστρεψε στην κορυφή της Ευρώπης για πρώτη φορά μετά το 1965.
Κόντρα στις παραδόσεις
Προκειμένου να καταφέρει το ίδιο έξι χρόνια νωρίτερα με την Πόρτο, ο Μουρίνιο είχε επιβάλλει την απαγκίστρωση από το παραδοσιακό 4-3-3 που είχε αποφέρει την κατάκτηση του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 2003 και την υιοθέτηση ενός 4-2-3-1 ή 4-4-2, στα οποία όλο το παιχνίδι ξεκινούσε από την άμυνα. Όπως αργότερα στην Ίντερ, έτσι και τότε είχε διαλέξει προσεκτικά τους παίκτες για τα συγκεκριμένα συστήματα, όπως π.χ. τον δεξιό μπακ Πάουλο Φερέιρα, τον οποίο πήρε από τη Σετούμπαλ έναντι δύο εκατομμυρίων ευρώ και μετά την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ πήρε μαζί του στην Τσέλσι. Είκοσι εκατομμύρια ξόδεψε για τη μετεγγραφή του ο Ρομάν Αμπραμόβιτς, δέκα παραπάνω κόστισε ο συμπαίκτης του Ρικάρντο Καρβάλιο.
Ήταν χρήματα, τα οποία η Πόρτο δεν είχε ένα χρόνο νωρίτερα, όταν ο Μουρίνιο ήθελε να πάρει από την επαρχιακή Γκινγκάμπ τον τότε άγνωστο Ντιντιέ Ντρογκμπά. Οι «δράκοι» δεν είχε τα έξι εκατομμύρια της αποζημίωσης και ο παίκτης κατέληξε στη Μαρσέιγ. Δώδεκα μήνες αργότερα ο Μουρίνιο έπεισε τον Αμπραμόβιτς να ξοδέψει 37 εκατομμύρια για τον διακαή πόθο του. Και άλλα 18 για την απόκτηση του Άριεν Ρόμπεν. Προϊόντος του χρόνου, ωστόσο, η δύναμη επιβολής του στις μετεγγραφές έφθινε προς όφελος του Αμπραμόβιτς και του αθλητικού διευθυντή Φρανκ Άρνεσεν. Οι Αντρίι Σεβτσένκο και Μίχαελ Μπάλακ ουδέποτε υπήρχαν στη λίστα του Μουρίνιο.
Ο τελευταίος άλλαξε και στην Τσέλσι το παραδοσιακά προσανατολισμένο στην επίθεση στιλ παιχνιδιού και έδωσε μεγαλύτερη βαρύτητα στον έλεγχο του ρυθμού, αρχικά με έναν και αργότερα συχνά με δύο αμυντικούς μέσους. Χάρη σε αυτή τη νοοτροπία της διαχείρισης αποτελέσματος ο Πορτογάλος κατάφερε να επιφέρει την επανάσταση στους Λονδρέζους, οι οποίοι μετατράπηκαν σε στιβαρό σύλλογο κορυφής, μια ευρωπαϊκή υπερδύναμη.
Τέτοια είναι και η Ρεάλ, μολονότι η «βασίλισσα» περιμένει από το 2002 έναν θρίαμβο στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση (μάλιστα την τελευταία εξαετία αποκλείεται διαρκώς στη φάση των 16). Εφ’ εξής οι Μαδριλένοι θέλουν να συλλέξουν ξανά τίτλους, εξ ου και αποκτήθηκε ο Μουρίνιο. Επειδή υπάρχει πλήρης εμπιστοσύνη στον πρωταθλητή και στη μέθοδό του.

ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ ΤΟΥ ΜΟΥΡΙΝΙΟ
Σχεδόν μισό δισεκατομμύριο για 133 ποδοσφαιριστές!
Στη διάρκεια της θητείας του σε πάγκους μεγάλων ευρωπαϊκών συλλόγων, ήτοι από το 2002 ως και το 2009 (Πόρτο, Τσέλσι, Ίντερ) ο Ζοζέ Μουρίνιο ξόδεψε συνολικά 492,5 εκατομμύρια ευρώ για την αγορά 133 ποδοσφαιριστών (σ.σ. σε αυτούς περιλαμβάνονται παίκτες που αποκτήθηκαν με ελεύθερη μετεγγραφή και ταλέντα για τις ακαδημίες). Στον ακόλουθο πίνακα παρατίθενται οι σημαντικότερες αγορές του ανά χρονιά (με κάθετο χωρίζονται οι παίκτες που αποκτήθηκαν στη θερινή και στη χειμερινή μετεγγραφική περίοδο). Σημειώνεται επίσης ότι ως προπονητής της Ρεάλ ο Πορτογάλος έχει ξοδέψει μέχρι στιγμής 41 εκατομμύρια ευρώ για την απόκτηση των Σέρχιο Κανάλες, Άνχελ ντι Μαρία και Πέδρο Λεόν, χωρίς ωστόσο να έχει ολοκληρωθεί ο μετεγγραφικός σχεδιασμός.

ΠΟΡΤΟ
Σεζόν 2002/03
Μανίς, Πάουλο Φερέιρα, Ούγκο Αλμέιδα, Ντερλέι, Νούνο Βαλέντε, Πέδρο Εμάνουελ, Ζορζ Κόστα, Σέζαρ Πεϊσότο, Νούνο, Τιάγκο, Εντγκάρας Γιανκάουσκας / Μάρκο Φερέιρα
Συνολικά έξοδα: 9 εκατ. ευρώ

Σεζόν 2003/04
Ζοζέ Μποζίνγκουα, Μπένι ΜακΚάρθι, Μπρούνο Άλβες, Ρικάρντο Φερνάντες, Πέδρο Μέντες,  Εβάλντο, Φαμπιάνο Ροσάτο, Μπρούνο Βάλε, Πέδρο Νούνο/ Σέρτζιο Κονσεϊσάο, Τιάγκο Σίλβα, Κάρλος Αλμπέρτο, Μασιέλ
Συνολικά έξοδα: 10 εκατ. ευρώ

ΤΣΕΛΣΙ
Σεζόν 2004/05
Ντιντιέ Ντρογκμπά, Άριεν Ρόμπεν, Πετρ Τσεχ, Ρικάρδο Καρβάλιο, Πάουλο Φερέιρα, Άλεξ, Νούνο Μοράις, Ματέγια Κέτσμαν, Τιάγκο / Γίρι Γιάροζικ
Συνολικά έξοδα: 142 εκατ. ευρώ

Σεζόν 2005/06
Μίκαελ Εσιέν, Σον Ράιτ-Φίλιπς, Λασανά Ντιαρά, Ασιέρ ντελ Όρνο / Μανίς
Συνολικά έξοδα: 83,5 εκατ. ευρώ

Σεζόν 2006/07
Αντρίι Σεβτσένκο, Μίχαελ Μπάλακ, Άσλεϊ Κόουλ, Καλίντ Μπουλαρούζ, Σάλομον Καλού, Τζον Όμπι Μίκελ, Γκλεν Τζόνσον, Ενρίκε Ιλάριο
Συνολικά έξοδα: 93,5 εκατ. ευρώ

Σεζόν 2007/08
Φλοράν Μαλουντά, Τζουλιάνο Μπελέτι, Κλαούντιο Πισάρο, Στιβ Σίντγουελ, Ταλ Μπεν-Χαΐμ / Νικολά Ανελκά, Μπράνισλαβ Ιβάνοβιτς
Συνολικά έξοδα: 22 εκατ. ευρώ

ΙΝΤΕΡ
Ίντερ 2008/09
Ρικάρδο Κουαρέσμα, Ερνάν Κρέσπο, Σάλεϊ Μουντάρι, Βίκτορ Ομπίνα, Λουίς Χιμένες, Ρικάρντο Μεγκιορίνι, Μαντσίνι
Συνολικά έξοδα: 44,5 εκατ. ευρώ

Ίντερ 2009/10
Λούσιο, Ουέσλεϊ Σνάιντερ, Σάμουελ Ετό, Ντιέγκο Μιλίτο, Τιάγκο Μότα / Γκόραν Πάντεφ
Συνολικά έξοδα: 88 εκατ. ευρώ

ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΟΙ ΠΩΛΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ
Ζημία 82,3 εκατομμυρίωνμέσα σε μόλις 12 μήνες!
Στο γύρισμα της χιλιετίας η Ρεάλ μάγευε την Ευρώπη. Τρεις φορές εντός μιας πενταετίας (1998, 2000, 2002) κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ. Στα πρόσωπα των Ραούλ, Ιέρο, Φίγκο, Ζιντάν, Μακελελέ, Ρομπέρτο Κάρλος κ.ά. οι «μερένγκες» είχαν στις τάξεις τους μια μεικτή κόσμου και δικαιολογούσαν το χαρακτηρισμό galacticos!
Οκτώ χρόνια μετά τον τελευταίο θρίαμβό τους στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, ωστόσο, οι Μαδριλένοι έχουν στις τάξεις τους μόνον έναν αληθινό τέτοιον: τον τερματοφύλακα Ίκερ Κασίγιας. Οι Ιέρο, Φίγκο και Ζιντάν έχουν αποσυρθεί. Μετά από 15ετή προσφορά στην πρώτη ομάδα οι 33χρονοι Ραούλ και Γκούτι, δύο παίκτες-σημαίες, αφέθηκαν να συνεχίσουν την καριέρα τους σε Σάλκε και Μπεσίκτας αντιστοίχως. Ελεύθεροι. Άνευ αποζημίωσης.
Τυχαίο; Ουδόλως! Μετά την υλοποίηση άκρως δαπανηρών μετεγγραφών το περασμένο καλοκαίρι η Ρεάλ επιχείρησε να μειώσει το κόστος του πανάκριβου ρόστερ της παραχωρώντας παίκτες. Εν τέλει, το πλήρωσε ακριβά -αγωνιστικά και οικονομικά! Εξαιρουμένου του Κλάας Γιαν Χούντελααρ, τον οποίο το περασμένο καλοκαίρι πώλησε στη Μίλαν έναντι 15 εκατομμυρίων ευρώ, η Ρεάλ εδώ και 12 μήνες πωλεί παίκτες κάτω από την αγοραστική αξία τους, δηλαδή με ζημία!
Τον τελευταίο χρόνο οι «μερένγκες» έχουν παραχωρήσει 16 ποδοσφαιριστές, για τους οποίους είχαν πληρώσει 143,5 εκατομμύρια ευρώ και εισέπραξαν μόλις 87,5 εκατομμύρια, μολονότι η νυν αγοραστική τους αξία αγγίζει τα 169,8 εκατομμύρια! Αυτό σημαίνει ότι από το ξεσκαρτάρισμα του ρόστερ της η Ρεάλ έχασε 82,3 εκατομμύρια ευρώ -παρανοϊκό, ακόμη και για μια «βασίλισσα»!
Το ακόλουθο μνημόνιο οικονομικής κακοδιαχείρισης ίσως αποτελέσει το ισχυρότερο διαπραγματευτικό χαρτί του Ζοζέ Μουρίνιο στην προσπάθεια να αποκτήσει τον πλέον βαρύνοντα λόγο στον τομέα των μετεγγραφών. Σε τελική ανάλυση, ο Πορτογάλος με το κοφτερό μάτι αποκλείεται να υπέπιπτε σε τόσα ποδοσφαιρικά εγκλήματα μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα!

ΤΑ ΠΕΤΑΜΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΤΗΣ ΡΕΑΛ
Όνομα                                  Αγοράστηκε  Πωλήθηκε    Αξία      Χασούρα
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2009
Άριεν Ρόμπεν                       36                    24                  40           16
Ουέσλεϊ Σνάιντερ                27                    15                  25           20
Γκάμπριελ Χάιντσε              12                    1,5                 6             4,5
Φάμπιο Καναβάρο              11,5                 0                    5             5
Κλάας Γιαν Χούντελααρ     27                    15                 15          0
Άλβαρο Νεγκρέδο               5                     15                 16          1
Μίτσελ Σαλγάδο                  6                      0                    1,5          1,5
Γιόρδι Κορδίνα                    0                      0                    1            1
Χάβι Γκαρσία                       4                      7                    9,2          2,2
Ντάνιελ Παρέχο                  0                      3                    5            2
Μιγκέλ Τόρες                       0                      2                   2,6         2,6
ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2010
Ρούουντ Φαν Νίστελροϊ      15                    0                    7             7
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2010
Ραούλ                                   0                      0                    9            9
Γκούτι                                   0                      0                    6            6
Χαβιέρ Σαβιόλα                  0                      5                   8,5         3,5
Κριστόφ Μετσέλντερ           0                      0                    3            3

ΤΑ ΠΕΤΑΜΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΤΗΣ ΡΕΑΛ
Όνομα                                  Αγοράστηκε  Πωλήθηκε    Αξία      Χασούρα
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2009
Άριεν Ρόμπεν                       36                    24                  40           16
Ουέσλεϊ Σνάιντερ                27                    15                  25           20
Γκάμπριελ Χάιντσε              12                    1,5                 6             4,5
Φάμπιο Καναβάρο              11,5                 0                    5             5
Κλάας Γιαν Χούντελααρ     27                   15                 15          0
Άλβαρο Νεγκρέδο               5                     15                 16          1
Μίτσελ Σαλγάδο                  6                      0                    1,5          1,5
Γιόρδι Κορδίνα                    0                      0                    1            1
Χάβι Γκαρσία                       4                      7                    9,2          2,2
Ντάνιελ Παρέχο                  0                      3                    5            2
Μιγκέλ Τόρες                       0                      2                   2,6         2,6
ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2010
Ρούουντ Φαν Νίστελροϊ      15                    0                    7             7
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2010
Ραούλ                                   0                      0                    9            9
Γκούτι                                   0                      0                    6            6
Χαβιέρ Σαβιόλα                  0                      5                   8,5         3,5
Κριστόφ Μετσέλντερ           0                      0                    3            3

ΤΑ ΠΕΤΑΜΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΤΗΣ ΡΕΑΛ
Όνομα                                  Αγοράστηκε  Πωλήθηκε    Αξία      Χασούρα
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2009
Άριεν Ρόμπεν                       36                    24                  40           16
Ουέσλεϊ Σνάιντερ                27                    15                  25           20
Γκάμπριελ Χάιντσε              12                    1,5                 6             4,5
Φάμπιο Καναβάρο              11,5                 0                    5             5
Κλάας Γιαν Χούντελααρ     27                   15                 15          0
Άλβαρο Νεγκρέδο               5                     15                 16          1
Μίτσελ Σαλγάδο                  6                      0                    1,5          1,5
Γιόρδι Κορδίνα                    0                      0                    1            1
Χάβι Γκαρσία                       4                      7                    9,2          2,2
Ντάνιελ Παρέχο                  0                      3                    5            2
Μιγκέλ Τόρες                       0                      2                   2,6         2,6
ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2010
Ρούουντ Φαν Νίστελροϊ      15                    0                    7             7
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2010
Ραούλ                                   0                      0                    9            9
Γκούτι                                   0                      0                    6            6
Χαβιέρ Σαβιόλα                  0                      5                   8,5         3,5
Κριστόφ Μετσέλντερ           0                      0                    3            3
Δημοσιεύτηκε στην ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ