ΑΠΟΕΛ: Οι τρεις αντίπαλοι

Καθ’ οδόν για τους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ οι «γαλαζοκίτρινοι» καλούνται να υπερπηδήσουν τα εμπόδια του (λιγοστού) χρόνου, της (αρνητικής) παράδοσης και των (υπέρμετρων) προσδοκιών.

Ναι μεν, αλλά. Αυτής της υποδοχής έτυχε από τη συντριπτική πλειονότητα των οπαδών της ομάδας και των Μ.Μ.Ε. η χθεσινή πρόκριση του ΑΠΟΕΛ επί της Βαρντάρ. Ο στόχος επετεύχθη, αλλά όχι με τον αναμενόμενο (κυριαρχικό, εμφατικό, πειστικό) τρόπο.

Το αν ο αναμενόμενος τρόπος ήταν και ο φυσιολογικός βάσει των νυν δεδομένων είναι μια παράμετρος που δεν εξετάζεται. Αδίκως, διότι κρύβει πολύτιμα και χρήσιμα διδάγματα που θα μπορούσαν (και θα έπρεπε) να αξιοποιηθούν προς αποφυγή εξαγωγής πρόωρων και λανθασμένων συμπερασμάτων που μόνο αχρείαστη πίεση προσθέτουν στο νέο ξεκίνημα που επιχειρούν οι «γαλαζοκίτρινοι» υπό τον Ντομίνγκος Πασιένσια.

Ο Πορτογάλος υπενθύμισε χθες μετά τον επαναληπτικό ότι η ομάδα του έχει πολλά νέα πρόσωπα στο ρόστερ της και μόλις 25 μέρες προπονήσεων στα πόδια της -ψιλά γράμματα για όσους απαιτούν εξ αρχής το τερπνόν μετά του ωφελίμου παρασυρόμενοι από την τριπλή παρουσία του ΑΠΟΕΛ σε ομίλους ευρωπαϊκών διοργανώσεων την τελευταία τετραετία.

Μια πιο προσεκτική ματιά, ωστόσο, αποδεικνύει το υπέρμετρο αυτών των απαιτήσεων. Στην τρέχουσα δεκαετία ο ΑΠΟΕΛ υποχρεώθηκε τρεις φορές να ξεκινήσει από το β’ προκριματικό την ευρωπαϊκή πορεία του. Την περίοδο 2010/11, στο Γιουρόπα Λιγκ, πέρασε τα εμπόδια των Τάουρας και Γιάμπλονετς κι αποκλείστηκε από τη Χετάφε. Εκείνο το καλοκαίρι ο Γιοβάνοβιτς συμπλήρωνε 2,5 χρόνια (στη δεύτερη θητεία του) στον «γαλαζοκίτρινο» πάγκο και η ομάδα είχε έξι νεοφερμένους (Κωνσταντίνου, Μποαβεντούρα, Μαντούκα, Σολάρι, Τριτσκόφσκι και Αλμέιδα).

Την επόμενη χρονιά, στο Τσάμπιονς Λιγκ, ο ΑΠΟΕΛ απέκλεισε διαδοχικά Σκεντερμπέου, Σλόβαν Μπρατισλάβας, Βίσλα Κρακοβίας και συνεχίζοντας μέσω των ομίλων έφτασε ως τα προημιτελικά της διοργάνωσης. Ήταν το απόγειο για τη δεμένη και ρολαρισμένη ομάδα του Γιοβάνοβιτς που είχε προχωρήσει το καλοκαίρι σε έξι προσθήκες (Πάρντο, Κακά, Ολιβέιρα, Αδόρνο, Μπελαΐντ και Γιάχιτς).

Την περίοδο 2012/13, στο Γιουρόπα Λιγκ, ο ΑΠΟΕΛ ξεκίνησε ξανά από β’ προκριματικό, απέκλεισε Σένιτσα και Όλεσουντ, αλλά έμεινε εκτός ομίλων από τη Νέφτσι Μπακού. Προπονητής ήταν και τότε ο Γιοβάνοβιτς, ο οποίος είχε προχωρήσει σε εννέα μετεγγραφές στο θερινό παζάρι (Κλουκόβσκι, Μπόρδα, Σέρτζιο, Ζουέλα, Καρυπίδης, Μπενασούρ, Τζιόλης, Αλωνεύτης και Μπούντιμιρ).

Την περίοδο 2013/14, με προπονητή τον Πορτογάλο Πάουλο Σέρτζιο και εννέα θερινές προσθήκες (Γκιλιέρμε, Αρτυματάς, Γκόμες, Βινίσιους, Σέρινταν, Σωτηρίου, Καμπράλ, Κρίστιαν ντα Σίλβα, Γκονσάλβες), ο ΑΠΟΕΛ εκκίνησε στον γ’ προκριματικό του Τσάμπιονς Λιγκ, όπου αποκλείστηκε από τη Μάριμπορ, και συνέχισε στα πλέι οφ του Γιουρόπα Λιγκ, όπου αποκλείστηκε από τη Ζούλτε Βάρεγκεμ, αλλά ακολούθως στάθηκε τυχερός στην κλήρωση για την αντικαταστάτρια της Φενέρμπαχτσε.

Τέλος, την περασμένη περίοδο, ο ΑΠΟΕΛ προκρίθηκε στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ αποκλείοντας Ελσίνκι και Όλμποργκ με οκτώ καινούργια πρόσωπα στο ρόστερ του (Καρλάο, Παπάζογλου, Ρίισε, Χριστοφίδης, Ιωάννου, Εφραίμ, Κωνσταντίνου, Τζεμπούρ), αλλά έχοντας στον πάγκο από τον Νοέμβριο του 2013 τον Γιώργο Δώνη.

Με άλλα λόγια, ο ΑΠΟΕΛ με σχεδόν διψήφιο αριθμό θερινών μετεγγραφών, όπως αυτή τη χρονιά (Κοντίνα, Βάτερμαν, Τσόκο, Αστίθ, Βάντερ, Στίλιτς, Μακρίδης, Λεάλ, Πιατκόφσκι), και με καινούργιο προπονητή δεν κατόρθωσε να προκριθεί στους ομίλους. Τουναντίον απέτυχε να εισέλθει σε αυτούς και όταν είχε προπονητή που γνώριζε άριστα την ομάδα και όταν είχε προχωρήσει σε λιγότερες προσθήκες.

Κι αντί αυτό να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη, ο Πασιένσια δεχόταν και δέχεται κριτική, διότι στο χθεσινό (μόλις δεύτερο επίσημο για την ομάδα και τον ίδιο) παιχνίδι δεν έβαλε στην ενδεκάδα και τους Στίλιτς, Πιατκόφσκι, με τους οποίους ο αριθμός των νεοφερμένων στο αρχικό σχήμα θα ανέβαινε στους επτά.

Εξ ου και για τον Πορτογάλο ο μεγαλύτερος αντίπαλος δεν είναι η Μίντιλαντ, αλλά ο λιγοστός χρόνος (εν μέσω απανωτών επίσημων αγώνων) για το πέρασμα της φιλοσοφίας του και τη λειτουργική αφομοίωση των νεοαποκτηθέντων, καθώς και οι υπέρμετρες απαιτήσεις από την ομάδα του.