Η Ελλάδα μετατράπηκε σε πολεμική εφεδρεία του Ισραήλ

του Δημήτρη Καζάκη
Στις 2 Ιουνίου ψηφίσθηκε από τη Βουλή -με τη γνωστή πλέον τακτική «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε»- η διεθνής σύμβαση με τίτλο «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης του Κράτους του Ισραήλ σχετικά με το Καθεστώς των Δυνάμεών τους». Η Συμφωνία αυτή είχε υπογραφεί στο Τελ Αβίβ στις 19 Ιουλίου 2015 από τον Π. Καμμένο και τον Ισραηλινό ομόλογό του.

Η συμφωνία αυτή δεν αφορά στη «στρατιωτική συνεργασία» της Ελλάδας με το Ισραήλ, αλλά το Καθεστώς των Δυνάμεων τους (Status of Forces Agreement, SOFA). Τι είναι αυτή η συμφωνία; Σύμφωνα με τις ΗΠΑ, η οποία είναι η πρώτη χώρα παγκόσμια που εφάρμοσε τις συμφωνίες αυτές μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, «SOFA είναι πολυμερείς ή διμερείς συμφωνίες που θεσπίζουν σε γενικές γραμμές το πλαίσιο, βάσει του οποίου λειτουργεί το στρατιωτικό προσωπικό των ΗΠΑ σε μια ξένη χώρα και πώς η εσωτερική νομοθεσία της ξένης δικαιοδοσίας ισχύει για το προσωπικό των ΗΠΑ στη χώρα αυτή». (R. Chuck Mason, Status of Forces Agreement (SOFA): What Is It, and How Has It Been Utilized? Congressional Research Service, 15 Μαρτίου 2012)

Πόση αξία έχει το συμβόλαιο;

Το φαινόμενο απαντάται παντού και σε διάφορες μορφές. Η ΑΕΛ αποδέσμευσε τον Ντεγκρά, η Ομόνοια τον Οκέγε, η ΑΕΚ τον Χατζηγιαννακού, μολονότι και οι τρεις είχαν συμβόλαια για την ερχόμενη περίοδο. Στην ίδια κατηγορία αναμένεται να προστεθούν προσεχώς και οι Στίλιτς, Πιατκόφσκι, Κοδίνα (ΑΠΟΕΛ), Μαρτσίνιακ, Νίνου (ΑΕΚ), Αβραάμ, Λοϊζίδης, Οικονόμου, Κάλβο, Κίττος, Πελέ, Νούχου (Ανόρθωση), τους οποίους οι ομάδες τους επιδιώκουν να απομακρύνουν πριν το συμφωνημένο τέλος της συνεργασίας τους.

Προσθέστε την περίπτωση Μυτίδη (σ.σ. δεν αναγνωρίζει τη μονομερή ανανέωση συμβολαίου του) και αυτήν του Ντλοβού (σ.σ. θα υπογράψει νέο συμβόλαιο, προκειμένου η Ανόρθωση να καρπωθεί αποζημίωση από την πώλησή του αυτό το καλοκαίρι) και έχετε το αβίαστο συμπέρασμα: 21 χρόνια μετά το πόρισμα Μποσμάν τα συμβόλαια έχουν αξία μικρότερη ακόμη και από το χαρτί, πάνω στο οποίο συντάσσονται.

Διατλαντική συμφωνία: επιχειρηματικός ολοκληρωτισμός

του Λεωνίδα Βατικιώτη
Το ιδεώδες του πλήρους ανταγωνισμού που φαντάστηκε πλήθος αστών οικονομολόγων βρίσκει την πλήρη του πραγμάτωση στα έγγραφα της Διατλαντικής Συμφωνίας Εμπορίου και Επενδύσεων (TTIP) που έδωσε στη δημοσιότητα η Greenpeace, σπάζοντας για πρώτη φορά το τείχος σιωπής που περιβάλλει τις διαπραγματεύσεις (Πατώντας εδώ έχετε πρόσβαση στη σελίδα με τις αποκαλύψεις της Greenpeace κι εδώ για το έγγραφο για τον ανταγωνισμό)

Ειδικά η Ευρωπαϊκή Ένωση, που για πολλούς εξακολουθεί να αποτελεί εγγύηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και ανάχωμα των τυφλών δυνάμεων της αγοράς, πολλές φορές ξεπερνάει ακόμη και τις ΗΠΑ σε ύμνους υπέρ της ελεύθερης αγοράς.

Κάνει ο “Mou” για τη ManU;

Είναι ο Ζοζέ Μουρίνιο ο κατάλληλος προπονητής για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ; Ναι, αν το ζητούμενο είναι η επιστροφή σε πρωταγωνιστικό επίπεδο, η κατάκτηση τίτλων, η διατήρηση του παγκόσμιου brand name του συλλόγου σε μια χρονιά άνευ Τσάμπιονς Λιγκ. Όχι, αν το ζητούμενο είναι ο συνδυασμός όλων των προαναφερθέντων με το ποδόσφαιρο, στο οποίο οι φίλοι των «κόκκινων διαβόλων» είχαν καλομάθει στη σχεδόν τριακονταετία του σερ Άλεξ Φέργκιουσον.

Επί της ουσίας, δηλαδή, το σωστό ερώτημα γι’ αυτή τη συνεργασία που επισημοποιήθηκε προχθές είναι, αν έπειτα από μια τριετία πειραματισμών η διοίκηση των πολυπρωταθλητών Αγγλίας έχει ιεραρχήσει σαφώς τις προτεραιότητες της. Θα έχει ενδιαφέρον να διαπιστώσουμε, αν οι «κόκκινοι διάβολοι» αποφάσισαν -όπως η Ρεάλ το 2010- να πωλήσουν την ψυχή τους (βλέπε αγωνιστικό dna) στο διάβολο με αντάλλαγμα τη διεύρυνση της τροπαιοθήκης τους.

Το colpo grosso του Εμάνουελ

Σε πείσμα των πάντων έγινε ο πρώτος αλλοδαπός προπονητής μετά τον Γερμανό Μπερντ Στάνγκε που έβγαλε μια ολόκληρη περίοδο στον πάγκο του Απόλλωνα. Ανταποκρινόμενος επιτυχώς σε όλες τις αναποδιές και τις δοκιμασίες οδήγησε την ομάδα του στην τρίτη θέση της βαθμολογίας και στην κατάκτηση του κυπέλλου, με αποτέλεσμα η δουλειά του να χαίρει πλέον καθολικής αναγνώρισης και εκτίμησης.

Η αληθινή δικαίωση του 41χρονου Αγκολέζου, ωστόσο, ακούει στο όνομα Αγγελής Αγγελή. Στην τρέχουσα περίοδο ο Κύπριος στόπερ πρωτοεμφανίστηκε στις 26 Σεπτεμβρίου. Ο νεοφερμένος Σιμόες δεν είχε πείσει και ο Εμάνουελ δεν είχε ενδοιασμό να «θυσιάσει» τη μεταγραφική επιλογή του, ενώ ο Μερκής είχε μεν ανακάμψει από τον τραυματισμό του, αλλά ήταν τιμωρημένος για τη συμπεριφορά του στο μηδέποτε διεξαχθέν παιχνίδι με την Ανόρθωση στον α’ γύρο.

Περί ανταγωνισμού

Το τελευταίο δεκαπενθήμερο παρατηρείται μια εντυπωσιακή αύξηση όσων αξιολογούν πως η επιστροφή στο μοντέλο των 14 ομάδων στην α’ κατηγορία ήταν εν τέλει μια ορθή απόφαση. Με ποιο κριτήριο; Ότι ο φόβος για μειωμένο ανταγωνισμό διαψεύστηκε, αφού η μάχη για τον τίτλο κρίθηκε δύο αγωνιστικές πριν το τέλος και η κούρσα για την παραμονή κράτησε μέχρι το φινάλε.

Ακόμη κι αν -εντελώς καλοπροαίρετα και για χάρη της συζήτησης- προσπεράσει κάποιος την πραγματικότητα πως για ακόμη μια περίοδο ο δείκτης ποιότητας υποχώρησε (αδιάψευστος μάρτυρας η διαρκής υποχώρηση της χώρας στη βαθμολογία της UEFA), η υποστήριξη της άποψης για υψηλό επίπεδο ανταγωνισμού στην τρέχουσα περίοδο προϋποθέτει τάσεις… εθελοτυφλίας.