Ρόι Χόντσον: Ο αμφιλεγόμενος

Την περασμένη Τρίτη η αγγλική ποδοσφαιρική ομοσπονδία (FA) απέδειξε ότι είναι ακόμη σε θέση να αιφνιδιάζει. Η πρόσληψη του Ρόι Χόντσον ως προπονητή των «τριών» λιονταριών για την επόμενη τετραετία ήταν τόσο αναμενόμενη όσο και η αποκάλυψη ότι μετά την απομάκρυνση του Φάμπιο Καπέλο ο 64χρονος ήταν ο μόνος που συζητήθηκε και προσεγγίστηκε από την ομάδα κρούσης.

Η αγγλική ομοσπονδία δεν μπορεί να κατηγορηθεί ότι πήγε με το ρεύμα και συμπεριφέρθηκε λαϊκίστικα. Ο κόσμος, τα Μ.Μ.Ε., ακόμη και οι διεθνείς έβλεπαν τον αντικαταστάτη του Καπέλο στο πρόσωπο του Χάρι Ρέντναπ. Η διάψευση της προσδοκίας δεν έγινε δεκτή με τον καλύτερο τρόπο.

Η Daily Mail έγραψε για μια «από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις», η Sunέκανε πρωτοσέλιδο (αποτυχημένο) χιούμορ με την αδυναμία του Χόντσον να προφέρει το «ρ», ο Μαρκ Πέριμαν (εκπρόσωπος του συνδέσμου υποστηρικτών της εθνικής Αγγλίας) ξεκαθάρισε πως «με όλο το σεβασμό, αλλά δεν πρόκειται να υπάρξει θύελλα ενθουσιασμού για την πρόσληψη του Ρόι.

Τα πέντε κριτήρια

Εν προκειμένω, ωστόσο, η ουσία δεν έγκειται στον αιφνιδιαστικό χαρακτήρα της επιλογής, αλλά στην ουσία της. Είναι ο νυν προπονητής της Γουέστ Μπρομ ο κατάλληλος κυβερνήτης για ένα τόσο μεγάλο καράβι; Από τη μία ο Χόντσον (σ.σ. ο πλέον ηλικιωμένος εκλέκτορας που αναλαμβάνει το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα) κουβαλά περισσότερη εμπειρία και διεθνείς παραστάσεις από κάθε προκάτοχό του, από την άλλη το βιογραφικό του στερείται τρανταχτών επιτυχιών, ακόμη και με συλλόγους του βεληνεκούς της Ίντερ και της Λίβερπουλ.

Η αγγλική ομοσπονδία, η οποία αποκάλυψε ότι είχε καταλήξει στον Χόντσον ήδη από τον Μάρτιο (σ.σ. η πρώτη επίσημη προσέγγιση πάντως έγινε μόλις την περασμένη Κυριακή), κατέληξε στον αποκαλούμενο Mr Average(Ο κος Μέτριος) για πέντε λόγους:

1. Εμπειρία: Ο 64χρονος αριθμεί 19 σταθμούς στην προπονητική καριέρα του και έχει περάσει από την τεχνική ηγεσία τριών εθνικών ομάδων: της Ελβετίας, της Φινλανδίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

2. Παρελθόν: Μετά το καταστροφικό Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 είχε αποκλειστεί το ενδεχόμενο πρόσληψης ενός νέου «Φάμπιο Καπέλο», ήτοι ενός προπονητή που θα δούλευε για πρώτη φορά ως ομοσπονδιακός τεχνικός.

3. Μακροπρόθεσμη λύση: Η αγγλική ομοσπονδία δεν προέκρινε τη λύση ενός υπηρεσιακού τεχνικού για το Euro2012. Ο Χόντσον προσφέρθηκε χωρίς περιορισμό για την επιθυμητή μακροχρόνια συνεργασία.

4. Παλιός γνώριμος: Ο 64χρονος προοριζόταν για διάδοχος του Καπέλο (σ.σ. παραιτήθηκε το Φεβρουάριο του 2012) ήδη από το 2010, τότε όμως είχε αποφασίσει ν’ αναλάβει τη Λίβερπουλ.

5. Πραγματιστική λύση: Mε την πρόσληψη του Χόντσον τερματίζονται έγκαιρα οι εικασίες για το πόστο του ομοσπονδιακού τεχνικού. Η άριστη γνώση του για το πρωτάθλημα είναι άκρως βοηθητική εν όψει της επιλογής του ρόστερ για το Euro2012.

Τα μειονεκτήματα

Υπάρχει, ωστόσο, και η άλλη όψη του νομίσματος. Αυτή ορίζει ότι η αγγλική ομοσπονδία δεν εντόπισε ή δεν προέκρινε μια λύση με προοπτική. Η συμφωνία ως το 2016 μ’ έναν 64χρονο αποτελεί και μια δική της χρεοκοπία σε θέματα τολμηρών αποφάσεων και ένα ηχηρό ράπισμα για τη νέα γενιά των Άγγλων προπονητών.

Η Τσέλσι ίσως αισθάνεται τυχερή που έχει στον πάγκο της έναν πρώην προπονητή της Γουέστ Μπρομ (τον 41χρονο Ρομπέρτο ντι Ματέο), στην εθνική Αγγλίας όμως είναι άκρως συζητήσιμο, αν οι παίκτες και ο κόσμος εμπνέονται από την πρόσληψη ενός τεχνικού των «μπάτζις». Εκκινώντας από μειονεκτική αφετηρία ο Χόντσον πρέπει να κερδίσει μέσα σ’ ελάχιστο χρόνο την ίδια του την ομάδα, προτού επιχειρήσει να δικαιώσει τις υψηλότατες προσδοκίες που υπάρχουν από αυτήν στο Euro2012.

«Η αποστολή είναι να δημιουργήσεις ομαδικό πνεύμα και νοοτροπία νικητή σε συντομότατο χρόνο. Θα είναι δύσκολο και θα γίνει δυσκολότερο, επειδή δεν υπάρχουν πολλά παιχνίδια. Σχεδόν σε κάθε ένα, είτε θα νικάς είτε θα αποκλείεσαι», κατέδειξε τον Γολγοθά του διαδόχου του ο Καπέλο.

Τέρι και Φέρντιναντ

«Συνειδητοποιώ σε τι λούκι μπαίνω. Δεν είμαι αφελής. Είμαι αρκετό καιρό στο ποδόσφαιρο και ξέρω ότι υπάρχουν τεράστιες προσδοκίες. Ουδείς μου μίλησε για μια εύκολη δουλειά και για ηλιόλουστες, ευχάριστες μέρες. Έχω ένα σαρανταήμερο πριν το Euro και θα δουλέψω υπερωρίες. Πηγαίνουμε σε τέτοιες διοργανώσεις για την πρωτιά, είμαστε μεγάλο ποδοσφαιρικό έθνος. Ουδέποτε θα είναι εύκολο και τώρα θα είναι λίγο πιο δύσκολο, διότι αυτός που πήρε την πρόκριση αποχώρησε κι εγώ έρχομαι στο παρά πέντε. Είναι σημαντικό να βάλουν όλοι πλάτη», σχολίασε από την πλευρά του ο Χόντσον και παραδέχτηκε ότι θα είναι μεγάλη απογοήτευση, αν τα «τρία λιοντάρια» αποτύχουν να προκριθούν από τον όμιλο με Ουκρανία, Γαλλία και Σουηδία.

Από τα πρώτα μελήματα του 64χρονου είναι οι απευθείας συνομιλίες με τους πρώην αρχηγούς Τζον Τέρι και Ρίο Φέρντιναντ, προκειμένου να διαπιστώσει, αν θα τους καλέσει στο Euro. Υπενθυμίζεται ότι ο στόπερ της Τσέλσι αρνείται τη ρατσιστική εξύβριση του Άντον Φέρντιναντ (ΚΠΡ), αδελφού του Ρίο, σε παιχνίδι στο «Λόφτους Ρόουντ» τον περασμένο Οκτώβριο. Η υπόθεση δεν έχει τελεσιδικήσει, ωστόσο η ομοσπονδία αποφάσισε ν’ αφαιρέσει το περιβραχιόνιο από τον Τέρι προκαλώντας την παραίτηση του Καπέλο που δεν ήταν ούτε ενήμερος ούτε σύμφωνος με το διάβημα αυτό.

Στήριξη Φέργκιουσον

Ο νέος εκλέκτορας της Αγγλίας έδειξε πάντως να μη στερείται αυτοπεποίθησης. «Δεδομένου του βιογραφικού μου ανέκαθεν ήλπιζα πως θα με επέλεγε η ομοσπονδία, έστω κι αν δεν το προσδοκούσα. Δεν θα έλεγα ότι εξεπλάγην ιδιαίτερα, όταν μου τηλεφώνησαν», ισχυρίστηκε ο Χόντσον, ο οποίος έδειξε να μην προβληματίζεται από το γεγονός ότι αρκετοί διεθνείς είχαν ταχθεί δημόσια υπέρ της επιλογής Ρέντναπ: «Δεν είναι η πρώτη φορά που αναλαμβάνω μια ομάδα που δεν ξέρω, αλλά το βιογραφικό μου υποδεικνύει ότι είμαι επιτυχής στο να κερδίζω την εμπιστοσύνη των παικτών μου».

Ο πρώτος πάντως που υπερθεμάτισε της πρόσληψης του 64χρονου ήταν ο σερ Άλεξ Φέργκιουσον. «Ο Ρόι έχει τεράστια εμπειρία και η εμπειρία είναι ανίκητη. Είναι καλός άνθρωπος και διαθέτει το σωστό προφίλ για τη δουλειά από κάθε άποψη. Ανέκαθεν έλεγα ότι για το πόστο του ομοσπονδιακού τεχνικού στην Αγγλία πρέπει να προσλαμβάνεται ένας 60άρης. Ο Ρόι έχει σωρευμένη εμπειρία. Ελπίζω να πάει καλά», ευχήθηκε ο Σκοτσέζος αρχιτέκτονας της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

 

ΟΙ ΤΕΧΝΙΚΟΙ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ

1. Γουόλτερ Γουιντερμπότομ (1946-62)

2. Σερ Αλφ Ράμσεϊ (1963-74)

3. Τζόε Μέρσερ (1974)

4. Ντον Ριβ (1974-77)

5. Ρον Γκρίνγουντ (1977-82)

6. Μπόμπι Ρόμπσον (1982-90)

7. Γκράχαμ Τέιλορ (1990-93)

8. Τέρι Βέναμπλς (1994-96)

9. Γκλεν Χοντλ (1996-99)

10. Χάουαρντ Γουίλκισον (1999-00)

11. Κέβιν Κίγκαν (1999-00)

12. Πίτερ Τέιλορ (2000)

13. Σβεν Γκόραν Ερικσον (2001-06)

14. Στιβ ΜαΚλάρεν (2006-07)

15. Φάμπιο Καπέλο (2008-12)

16. Στιούαρτ Πιρς (2012)

17. Ρόι Χόντσον (2012-…)

Δημοσιεύτηκε στην ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Ατλέτικο Μ. vs Μπιλμπάο: Σύγκρουση δύο κόσμων

Το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο του δίσεκτου 2012 θα απονεμηθεί λίγο πριν ή λίγο μετά τα μεσάνυχτα της ερχόμενης Τετάρτης. Στο Εθνικό Στάδιο του Βουκουρεστίου, του οποίου η χωρητικότητα έχει μειωθεί για λόγους ασφαλείας στους 52.000 θεατές, θα λάβει χώρα ο ένατος εμφύλιος σε τελικό της δεύτερης τη τάξει διοργάνωσης και συνάμα η σύγκρουση δύο κόσμων: αυτών της Ατλέτικο Μαδρίτης και της Αθλέτικ Μπιλμπάο.

Ομοιότητες

Οι δύο σύλλογοι έχουν κοινή χώρα προέλευσης (Ισπανία), φέρουν το ίδιο χρώμα (κόκκινο), έχουν παρεμφερή ονόματα (Ατλέτικο, Αθλέτικ), είναι ισόβαθμοι στην Πριμέρα Ντιβισιόν, καθοδηγούνται από Αργεντινούς προπονητές (Ντιέγκο Σιμεόνε, Μαρσέλο Μπιέλσα),  στηρίζονται σε δύο μηχανές των γκολ (Ρανταμέλ Φαλκάο, Φερνάντο Γιορέντε) και μοιράζονται την ίδια δίψα για την κατάκτηση του τροπαίου.

Στο τρέχον πρωτάθλημα κάθε μία επικράτησε στην έδρα της, ενώ ταυτόσημη ήταν και η πορεία τους στην Ευρώπη, αφού τερμάτισαν πρώτες στους ομίλους τους (αμφότερες με συγκομιδή 13 βαθμών και μόλις μια ήττα) και κατάφεραν να ανεβάσουν στροφές στις νοκ άουτ φάσεις του θεσμού, στον οποίο διαθέτουν τις καλύτερες επιθέσεις (30 γκολ η Ατλέτικο, 28 η Μπιλμπάο).

Διαφορές

Όσα ενώνουν τους δύο συλλόγους, ωστόσο, υπολείπονται στο ζύγι αυτών που τους χωρίζουν. Η φιλοσοφία της Μπιλμπάο, η οποία βασίζεται αποκλειστικά σε παίκτες από τη χώρα των Βάσκων, είναι μοναδική παγκοσμίως. Στην Ατλέτικο ο αριθμός των αλλοδαπών υπερβαίνει το 50% του έμψυχου δυναμικού.

Το περασμένο καλοκαίρι τα «λιοντάρια» ξόδεψαν μόλις επτά εκατομμύρια ευρώ, ήτοι το ένα δέκατο της συνολικής επένδυση των «ροχιμπλάνκος» για την ενίσχυσή τους. Η Αθλέτικ ολοκληρώνει την περίοδο με τον ίδιο προπονητή, ενώ η Ατλέτικο αντικατέστησε τον Γρεγόριο Μανθάνο με τον Ντιέγκο Σιμεόνε λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2011.

Τελικοί

Για την Μπιλμπάο είναι μόλις ο δεύτερος ευρωπαϊκός τελικός στην ιστορία της (σ.σ. είχε ηττηθεί στα εκτός έδρας γκολ από τη Γιουβέντους στο Κύπελλο UEFA του 1976/77), για τους Μαδριλένους ήδη ο έκτος και η ευκαιρία τους να ισορροπήσουν τον απολογισμό τους, αφού μετρούν δύο κατακτήσεις (το Κυπελλούχων το 1962 επί της Φιορεντίνα και το Γιουρόπα Λιγκ το 2010 επί της Φούλαμ) και τρεις ήττες (το 1-5 από την Τότεναμ στο Κυπελλούχων το 1963, το 0-4 από την Μπάγερν στο Πρωταθλητριών το 1974 και το 0-3 από την Ντινάμο Κιέβου στο Κυπελλούχων το 1986).

Οι «ροχιμπλάνκος» θα αγωνιστούν για τέταρτη φορά στο Βουκουρέστι (1-1-1 ο μέχρι στιγμής απολογισμός τους), τα «λιοντάρια» για πρώτη, ενώ μόλις για δεύτερη φορά θα αντιμετωπίσουν έναν ισπανικό σύλλογο σε ευρωπαϊκή διοργάνωση (σ.σ. στα προημιτελικά του Κυπέλλου UEFA 1976/77 είχαν προκριθεί με συνολικό σκορ 4-3 επί της Μπαρσελόνα). Στον αντίποδα η Ατλέτικο θα συμπληρώσει την ερχόμενη Τετάρτη μια ντουζίνα εμφυλίων (5-2-4 ο μέχρι στιγμής απολογισμός), με πιο πρόσφατο αυτόν στα ημιτελικά απέναντι στη Βαλένθια.

Παράδοση

Ατλέτικο και Αθλέτικ αναμετρώνται για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκό τελικό, ωστόσο αριθμούν ήδη τρεις μονομαχίες στο κύπελλο Ισπανίας. Οι δύο πρώτες είχαν νικήτρια την Μπιλμπάο (1921, 1956), η πιο πρόσφατη την ομάδα της Μαδρίτης (1985).

Σε επίπεδο πρωταθλήματος συγκρούστηκαν για πρώτη φορά το 1929 και έκτοτε μετρούν 150 παιχνίδια με τη ζυγαριά να γέρνει ελαφρώς στο μέρος των «λιονταριών» (64-27-59). Από το γύρισμα της χιλιετίας πάντως η Ατλέτικο μετρά 10-3-9 κόντρα στην Μπιλμπάο, απέναντι στην οποία την ερχόμενη Τετάρτη θα συμπληρώσει 100 παιχνίδια στη δεύτερη τη τάξει ευρωπαϊκή διοργάνωση.

Παίκτες

Στο Εθνικό Στάδιο του Βουκουρεστίου θα παραταχθούν οι τρεις από τους τέσσερις πρώτους σκόρερ του τρέχοντος Γιουρόπα Λιγκ. Ο Φαλκάο με 10 τέρματα ισοβαθμεί στην πρώτη θέση με τον Κλάας-Γιαν Χούντελααρ της Σάλκε και, αν σκοράρει, έχει τη δυνατότητα να γίνει ο πρώτος παίκτης που θα αναδειχθεί κανονιέρης του θεσμού σε διαδοχικές χρονιές! Ήδη πάντως ο Κολομβιανός, ο οποίος την περασμένη περίοδο σημείωσε 17 τέρματα στη θριαμβευτική πορεία της Πόρτο, φιγουράρει στην τρίτη θέση της διαχρονικής λίστας των σκόρερ στη διοργάνωση.

Ο παρτενέρ του στη γραμμή κρούσης των «ροχιμπλάνκος», ο Αντριάν Λόπεθ, έχει πετύχει οκτώ τέρματα στην εφετινή διοργάνωση, ένα περισσότερο από τον Φερνάντο Γιορέντε της Μπιλμπάο. Οι Μαδριλένοι έχουν το πλεονέκτημα να διαθέτουν και τον καλύτερο τροφοδότη της διοργάνωσης: ο Ντιέγκο των έξι ασίστ θα αγωνιστεί για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκό τελικό, αφού στον αντίστοιχο του 2009 ήταν τιμωρημένος και δεν μπορούσε να βοηθήσει τη Βέρντερ απέναντι στη Σαχτάρ.

Από την Μπιλμπάο ο τερματοφύλακας Γκόρκα Ιραϊθόθ είναι ο μόνος με συμμετοχή σε τελικό, αφού στον προηγούμενο ισπανικό εμφύλιο αγωνιζόταν στην Εσπανιόλ και είχε γνωρίσει την ήττα στα πέναλτι από τη Σεβίλλη (2007). Εμπειρία τελικών, ωστόσο, έχει και ο Αΐτορ Όθιο, ο οποίος το 2006 και το 2007 παρακολούθησε από τον πάγκο τους θριάμβους της Σεβίλλης επί των Μίντλεσμπρο και Εσπανιόλ αντιστοίχως και, αυτονόητα, εύχεται να τριτώσει το καλό.

 

ΝΤΙΕΓΚΟ ΣΙΜΕΟΝΕ VS ΜΑΡΣΕΛΟ ΜΠΙΕΛΣΑ

Ο αργεντινικός εμφύλιος

Η αλεπού 100 χρόνων και το αλεπουδάκι 110; Στις 9 Μαΐου ο (μαθητής) Ντιέγκο Σιμεόνε θα επιχειρήσει να νικήσει τον (δάσκαλο) Μαρσέλο Μπιέλσα, ο οποίος ήταν προπονητής του στην εθνική Αργεντινής από το 1998 ως το 2002.

Και οι δύο πιστώνονται την προς το καλύτερο αλλαγή αγωνιστικού προφίλ των ομάδων τους και έχουν την ευκαιρία να βαδίσουν στα χνάρια του Αντρέ Βίλας-Μπόας κατακτώντας ένα τρόπαιο στην παρθενική συμμετοχή τους σε ευρωπαϊκή διοργάνωση ως προπονητές.

Ο Μπιέλσα ουδέποτε είχε συμμετάσχει στα ευρωπαϊκά κύπελλα ως ποδοσφαιριστής, σε αντίθεση με τον Σιμεόνε, ο οποίος το 1998 είχε κατακτήσει το Κύπελλο UEFA ως παίκτης της Ίντερ. Συνεπώς, ο 42χρονος μπορεί να γίνει μόλις ο τρίτος που θα θριαμβεύσει στη διοργάνωση ως παίκτης και ως προπονητής μιμούμενος τους Ντίνο Τζοφ (1977 και 1990 με τη Γιουβέντους) και Χούουμπ Στέφενς (1978 με Άιντχοφεν, 1997 με Σάλκε).

Όποιος από τους Μπιέλσα και Σιμεόνε κι αν κερδίσει, θα γίνει ο πρώτος Αργεντινός θριαμβευτής τεχνικός στο Κύπελλο UEFA/Γιουρόπα Λιγκ. Σημειώνεται ότι μέχρι στιγμής μόνο τρεις μη Ευρωπαίοι προπονητές έχουν κατακτήσει ευρωπαϊκά τρόπαια, όλοι τους προέρχονται από την Αργεντινή: ο Λουίς Καρνίλια (Κύπελλα Πρωταθλητριών με τη Ρεάλ Μαδρίτης το 1958 και το 1959), ο Ελένιο Ερέρα (Κύπελλα Πρωταθλητριών με την Ίντερ το 1964 και το 1965) και ο Αλφρέδο ντι Στέφανο (Κύπελλο Κυπελλούχων με τη Βαλένθια το 1980).

ΟΙ ΕΜΦΥΛΙΟΙ ΤΟΥ ΚΥΠΕΛΛΟΥ UEFA/ΓΙΟΥΡΟΠΑ ΛΙΓΚ

1971/72          Τότεναμ - Γουλβς 3-2

1979/80          Γκλάντμπαχ* - Φρανκφούρτη 3-3

1989/90          Γιουβέντους - Φιορεντίνα 3-1

1990/91          Ίντερ - Ρόμα 2-1

1994/95          Πάρμα - Γιουβέντους 2-1

1997/98          Ίντερ - Λάτσιο 3-0

2006/07          Σεβίλλη - Εσπανιόλ 3-1 (στα πέναλτι)

2010/11          Πόρτο - Μπράγκα 1-0

*πήρε το τρόπαιο στα εκτός έδρας γκολ

Σημείωση: Στις πρώτες πέντε περιπτώσεις οι τελικοί ήταν διπλοί κι αναγράφεται το συνολικό σκορ

Δημοσιεύτηκε στην ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Το νέο (διπλό) στοίχημα της ΑΕΚ

Από την περασμένη Τετάρτη η αγωνιστική περίοδος 2011/12 ουσιαστικά έχει λάβει τέλος για την ΑΕΚ. Ο αποκλεισμός από το κύπελλο σε συνδυασμό με την παρουσία στο (αδιάφορο) δεύτερο γκρουπ στο πρωτάθλημα σηματοδοτούν την ολοκλήρωση των προσπαθειών για την τρέχουσα σεζόν.

Η γενικότερη αίσθηση είναι πως οι «πρασινοκίτρινοι» απέτυχαν στους εγχώριους στόχους τους, ωστόσο είναι λανθασμένη και αυτό τεκμαίρεται αρκετά εύκολα, αν στα γυμνά αποτελέσματα προστεθούν οι απαραίτητες παράμετροι.

Η μεγαλύτερη σε διάρκεια σεζόν (ένεκα της συμμετοχής στους προκριματικούς γύρους του Γιουρόπα Λιγκ), η ευρωπαϊκή επιβάρυνση μιας καθ’ όλα αξιοπρεπούς πορείας ως τα μέσα του περασμένου Δεκεμβρίου, η αλλαγή προπονητή βάρυναν στη ζυγαριά.

Αναντίρρητα όμως η μεγαλύτερη πληγή για την ΑΕΚ ήταν οι τραυματισμοί. Ανεξαρτήτως της αιτίας τους (ελλιπής ή κακή προετοιμασία και εκγύμναση, ατυχία) είμαι πεπεισμένος ότι οποιαδήποτε άλλη ομάδα στη θέση της θα είχε καταρρεύσει.

Οι «πρασινοκίτρινοι», ωστόσο, συγκέντρωσαν στην κανονική περίοδο τους ίδιους βαθμούς με πέρυσι και προχώρησαν ένα βήμα παραπάνω στο κύπελλο (σ.σ. την περασμένη περίοδο είχαν αποκλειστεί στα προημιτελικά από την Ανόρθωση). Για ποια αποτυχία ομιλούμε συνεπώς;

Το τέλος της σεζόν συμπίπτει και με τον πρόωρο τερματισμό της απασχόλησης του Γιόρντι Κρόιφ ως τεχνικού διευθυντή. Προ διετίας είχα χαρακτηρίσει τη πρόσληψή του και την καθιέρωση του σχετικού μοντέλου ως το πλέον ενδιαφέρον πρότζεκτ στο κυπριακό ποδόσφαιρο.

Ο τελικός απολογισμός είναι κερδοφόρος: στο πρόσωπο του Ολλανδού, στον οποίο δεν έφραξε το δρόμο της επαγγελματικής ανέλιξης, η ΑΕΚ κέρδισε έναν πολύτιμο σύμμαχο-συνεργάτη διαρκείας. Δεν ακούς συχνά από τέτοιους ανθρώπους του ποδοσφαίρου τους ειλικρινείς επαίνους που χρησιμοποίησε ο Κρόιφ μετά τη γνωστοποίηση της μεταπήδησής του στο Ισραήλ.

Ιδίως η ατάκα «ο Κώστας Μιχαηλίδης είναι ο καλύτερος πρόεδρος από κάθε ποδοσφαιρική χώρα ή από οποιοδήποτε σύλλογο σε αυτή τη χώρα» αποτελεί τεράστιο ράπισμα για την πλειονότητα των εγχώριων παραγόντων και τη μεγαλύτερη απόδειξη ότι η βαθιά γνώση του αθλήματος δεν είναι προαπαιτούμενο για την επιτυχή λειτουργία μιας ποδοσφαιρικής ομάδας.

Στη δεδομένη χρονική στιγμή η διοίκηση Μιχαηλίδη κινείται πάνω στον άξονα που χάραξε ο Κρόιφ: διατήρηση του υπάρχοντος μοντέλου με προώθηση του Κέβιν Χόφλαντ στο ρόλο-κλειδί του τεχνικού διευθυντή. Ο νυν στόπερ της ομάδας διαθέτει ισχυρή προσωπικότητα, την αρωγή του Κρόιφ στα πρώτα βήματά του και την εκ των έσω αποδοχή.

Οι προϋποθέσεις συνεπώς υπάρχουν, από μόνες τους όμως δεν εγγυώνται την επιτυχία, την οποία ο Κρόιφ θεωρεί δεδομένη, «αν η διοίκηση είναι ενωμένη και αφήσει τον τεχνικό διευθυντή να κάνει τη δουλειά του».

Ο μεν Χόφλαντ πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί ν’ ανταποκριθεί στον καινούργιο ρόλο, ο οποίος είναι πολύ πιο απαιτητικός από τον προηγούμενό του, η δε διοίκηση ίσως χρειαστεί να τον στηρίξει πολύ πιο δυναμικά στις (αναπόφευκτες) στραβές. Και αυτό είναι το νέο (διπλό) στοίχημα της ΑΕΚ εν όψει της νέας περιόδου. Αν το κερδίσει, μεταξύ των μεγάλων ωφελημένων θα είναι και το κυπριακό ποδόσφαιρο.

Δημοσιεύτηκε στην ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΑΕΛ: Ο δεκάλογος της επιτυχίας

Με συγκομιδή 68 πόντων η ΑΕΛ πανηγυρίζει από χθες το πρώτο πρωτάθλημά της από το ’68. Παιχνίδι των αριθμών; Ενδεχομένως. Συνάμα και μια μικρή απόδειξη ότι αυτή τη  σεζόν το σύμπαν είχε συνωμοτήσει υπέρ των «λεόντων». Ωστόσο θα ήταν υπερβολικά απλοϊκό και άδικο να επιχειρηθεί να εξηγηθεί σ’ αυτή τη βάση η δικαιότατη επιτυχία των «γαλαζοκιτρίνων» της Λεμεσού. Η αναμονή 44 χρόνων δεν τερματίστηκε από μεταφυσικά αίτια, αλλά επειδή για πρώτη φορά πληρώθηκαν οι απαραίτητες προς τούτο προϋποθέσεις. Η «Α.τ.Κ.» καταγράφει τους 10 λόγους, για τους οποίους η ποδοσφαιρική Κύπρος από χθες… ζαελίζεται!

1. Σταθερή διοίκηση: Ο Ανδρέας Σοφοκλέους νομιμοποιείται να αισθάνεται απόλυτα δικαιωμένος κι ευτυχισμένος. Ο επιφανής δικηγόρος πλήρωσε, αλλά έμαθε από τα λάθη των πρώτων ετών της θητείας του. Συγύρισε οικονομικά το σύλλογο, δρομολόγησε τις εξελίξεις για την ανέγερση νέου, ιδιόκτητου σταδίου, θωράκισε την ομάδα σε όλα τα επίπεδα κι -έπειτα από αρκετά αποτυχημένα πειράματα- είχε το περασμένο καλοκαίρι την οξυδέρκεια να δώσει τα κλειδιά του ποδοσφαιρικού τμήματος στον Πάμπο Χριστοδούλου. Ήταν η κίνηση-ματ για τη δικαίωση των δικών του κόπων. Ο Ανδρέας Σοφοκλέους είναι από χθες ο πρόεδρος του πρωταθλήματος.

2. Αξιόλογος τεχνικός: Εδώ και μια πενταετία στο λήμμα «υπέρβαση» του ποδοσφαιρικού λεξικού φιγουράρει η φωτογραφία του Πάμπου Χριστοδούλου. Αν η δουλειά του σε Δόξα Κατωκοπιάς και Ολυμπιακό ήταν το τεκμήριο των ικανοτήτων του, η πορεία της ΑΕΛ στην τρέχουσα περίοδο είναι το πλέον αδιάψευστο πειστήριο της ξεχωριστής στόφας του. Όσοι αμφέβαλαν για το αν ο 44χρονος είναι σε θέση να κουμαντάρει (και) μεγάλα καράβια ανταποκρινόμενος στην απαίτηση προσκόμισης αποτελεσμάτων, από χθες έχουν πάρει την πιο αποστομωτική απάντηση. Στελέχωση και προετοιμασία, τακτικό στήσιμο, διαχείριση αναποδιών: ο Κύπριος τεχνικός διέπρεψε παντού.

3. Συσπείρωση κόσμου: Το δύσκολο ξεκίνημα που πολλοί φοβούνταν αποφεύχθηκε, ωστόσο ακόμη και στις αναποδιές ο κόσμος της ΑΕΛ επέδειξε πρωτόγνωρη ωριμότητα. Οι παρεκτροπές περασμένων ετών εξαλείφθηκαν. Όσο η ομάδα έπειθε, τόσο οι κερκίδες γέμιζαν, το «Τσίρειο» μετατρεπόταν σε έδρα-φόβητρο (11 νίκες, τέσσερις ισοπαλίες και μόλις μία ήττα ο τελικός απολογισμός) και οι εκδρομές στα εκτός έδρας παιχνίδια γίνονταν ολοένα και πιο μαζικές. Στην τρέχουσα περίοδο η ΑΕΛ ουδέποτε αισθάνθηκε μόνη…

4. Επιτυχημένες μετεγγραφές: Ματίας Ντεγκρά. Μάρκο Αϊρόσα. Σοάρες Καρλίτος. Ζορζ Μοντέιρο. Εντμάρ Λασέρδα. Ντεντέ. Λουτσιάνο Μπεμπέ. Σεμέδο Καφού. Πατρίκ Βουό. Οι στυλοβάτες του πρωταθλήματος εντάχθηκαν στην ομάδα το καλοκαίρι δικαιώνοντας τους Πάμπο Χριστοδούλου και Ρούι Τζούνιορ. Ακόμη και στη μετεγγραφική περίοδο του Ιανουαρίου η ΑΕΛ «ψάρεψε λαβράκι» στο πρόσωπο του Κρίστοφερ Ντίξον.

5. Ομαδικό πνεύμα: Η νέα πρωταθλήτρια Κύπρου στερείται αστέρων. Η δύναμή της είναι το σύνολο, το σφυρηλατημένο ομαδικό πνεύμα που της επέτρεψε να επιδείξει αξιοθαύμαστη σταθερότητα απόδοσης, να ξεπερνά άμεσα τις όποιες αναποδιές και ν’ αναπληρώνει χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα τα όποια κενά. Το αξίωμα «όλοι για έναν κι ένας για όλους» στην αποθέωσή του.

6. Χαμηλοί τόνοι: Η βήμα-βήμα και παιχνίδι-παιχνίδι προσέγγιση (από διοίκηση, τεχνικό επιτελείο, παίκτες) απέδωσε καρπούς. Στην περίπτωση της ΑΕΛ η όρεξη άνοιξε τρώγοντας. Το πλασάρισμα στην πρώτη τετράδα αντικαταστάθηκε ως στόχος από την έξοδο στην Ευρώπη, όταν «κλείδωσε» και αυτή, ακούστηκε για πρώτη φορά η λέξη «πρωτάθλημα» συνοδευόμενη από την απαραίτητη αυτοπεποίθηση για την κατάκτησή του.

7. Άμυνα-μπετόν: Η επίθεση φέρνει κόσμο, η άμυνα τίτλους. Το πανάρχαιο ποδοσφαιρικό αξίωμα επιβεβαιώθηκε στην περίπτωση της ΑΕΛ, η οποία εξ αρχής χτίστηκε από τα μετόπισθεν και παρέδωσε μαθήματα αμυντικής λειτουργίας, όπως μαρτυρούν τα μόλις εννέα τέρματα παθητικό (μόνο δύο στο πρώτο ημίχρονο) και οι 24 ανέπαφες εστίες έπειτα από 31 αγωνιστικές.

8. Διαχείριση πίεσης: Μολονότι η λιγότερη ψημένη σε συνθήκες ανταγωνισμού κορυφής η ομάδα του Πάμπου Χριστοδούλου επέδειξε μοναδική αντοχή στις ψυχοφθόρες καταστάσεις. Μια ντουζίνα νίκες της επιτεύχθηκαν με διαφορά ενός γκολ, ενώ τα «λιοντάρια» δεν πέταξαν ούτε πόντο στα 19 παιχνίδια που σκόραραν πρώτα.

9. Απουσία ευρωπαϊκών υποχρεώσεων: Σε αντίθεση με τους ανταγωνιστές της στον πρώτο όμιλο (ΑΠΟΕΛ, Ομόνοια, Ανόρθωση) η ΑΕΛ δεν είχε διεθνείς αναμετρήσεις το περασμένο καλοκαίρι ή μετά την έναρξη του πρωταθλήματος και αυτό το πλεονέκτημα φρεσκάδας έπαιξε το ρόλο του στην τελική ευθεία της κούρσας.

10. Αδυναμία ανταγωνιστών: Ο ΑΠΟΕΛ δεν είχε δυνάμεις κι εναλλακτικές, η Ομόνοια ξεκίνησε τα πλέι οφ με τρεις ήττες, η Ανόρθωση βασίστηκε σε μονάδες και (εκτός έδρας) εκλάμψεις. Για πολύ καιρό και οι τρεις τους δεν πίστευαν ότι θα μπορούσαν να την πατήσουν από τα «λιοντάρια». Όταν συνειδητοποίησαν το μέγεθος της απειλής, ήταν πολύ αργά. Από χθες έχουν όλοι διπλάσιες ήττες από τη νέα πρωταθλήτρια!

Δημοσιεύτηκε στην ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ