Ξεθωριάζει η λάμψη των αστεριών

Ο κύβος ερρίφθη. Οι όροι του παιχνιδιού τροποποιήθηκαν -για ακόμη μια φορά- προς όφελος των δυνατών και εις βάρος των αδυνατών. Υποκύπτοντας στις πιέσεις των «μεγάλων παικτών» (εκπροσωπούμενων μέσω της ECA, European Club Association) η UEFA ενέκρινε για την τριετία 2018-21 αλλαγές στο Τσάμπιονς Λιγκ, του οποίου η νέα μορφή θα παραπέμπει σε πολύ μεγάλο βαθμό σε κλειστή λίγκα.

Τα βαριά ονόματα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου έκριναν πως είχε έλθει το πλήρωμα του χρόνου να ελαχιστοποιηθούν (έως εκμηδενιστούν) τα περιθώρια στραβοπατημάτων και δυσάρεστων εκπλήξεων. Ήθελαν να εξαλείψουν όσο το δυνατόν περισσότερο τον παράγοντα του απρόβλεπτου και του απρόοπτου, που νομοτελειακά λειτουργούσε υπέρ των μικρών. Διαβάστε λεπτομερώς πώς το πέτυχαν:

Ποιος είναι ο κορυφαίος στην Ευρώπη;

Μια ιστορική πρεμιέρα στη σύγχρονη ιστορία του βραβείο για τον καλύτερο παίκτη στην Ευρώπη (Best Player in Europe Award) καταγράφηκε την Παρασκευή 5 Αυγούστου 2016, όταν ανακοινώθηκε από την UEFA η τριάδα των τελικών υποψηφίων, η οποία απαρτίζεται από τους Γκάρεθ Μπέιλ (Ρεάλ), Αντουάν Γκριζμάν (Ατλέτικο) και Κριστιάνο Ρονάλντο (Ρεάλ), ήτοι παίκτες που αγωνίζονται σε ομάδες της ίδιας πόλης (Μαδρίτη)!

Η δεύτερη είδηση που προέκυψε αφορούσε την ανάδειξη ενός καινούργιου κατόχου του βραβείου, καθώς ο περυσινός νικητής (Λιονέλ Μέσι) απουσιάζει από την τελική τριάδα.

BPiE-Award: Το προφίλ του Αντουάν Γκριζμάν

Μολονότι δεν συνοδεύτηκε από την κατάκτηση τροπαίων, η περίοδος 2015/16 ήταν η κορυφαία στην καριέρα του Γάλλου. Επτά δικά του τέρματα (μεταξύ αυτών τα καθοριστικά στους επαναληπτικούς με την Μπαρσελόνα και την Μπάγερν) άνοιξαν διάπλατα το δρόμο της Ατλέτικο Μαδρίτης για τον δεύτερο τελικό Τσάμπιονς Λιγκ σε μια τριετία, όπου όμως οι «ροχιμπλάνκος» ηττήθηκαν (όπως και το 2014) από τη Ρεάλ και ο ίδιος χρεώθηκε ένα χαμένο πέναλτι στο δεύτερο ημίχρονο.

BPiE-Award: Το προφίλ του Γκάρεθ Μπέιλ

Ο Ουαλός σούπερ σταρ είναι ο δεύτερος εκπρόσωπος της Ρεάλ Μαδρίτης στην τελική τριάδα των υποψηφίων, καθώς παρά τους τραυματισμούς του πραγματοποίησε μια επιτυχημένη σεζόν με τους «μερένγκες», αλλά και με την εθνική ομάδα της χώρας του.

Στην Πριμέρα Ντιβισιόν ο Μπέιλ πανηγύρισε 19 τέρματα, τα οποία συνιστούν την πιο παραγωγική χρονιά του στο ισπανικό πρωτάθλημα. Μεταξύ αυτών το καρέ στο 10-2 επί της Ράγιο Βαγεκάνο και το χατ τρικ στο 5-0 επί της Ντεπορτίβο Λα Κορούνια.

BPiE-Award: Το προφίλ του Κριστιάνο Ρονάλντο

Ο Πορτογάλος έχει πίσω του την κορυφαία σεζόν της καριέρας του, καθώς κατάφερε πανηγύρισε μεγάλες επιτυχίες τόσο με τη Ρεάλ όσο και με την εθνική Πορτογαλίας.

Ο CR7 αναδείχθηκε για τέταρτη χρονιά στη σειρά (και πέμπτη συνολικά) πρώτος σκόρερ στο Τσάμπιονς Λιγκ (16 γκολ) συμβάλλοντας ουσιαστικά (βλέπε χατ τρικ στον επαναληπτικό προημιτελικό με τη Βόλφσμπουργκ) στην κατάκτηση του 11ου Κυπέλλου Πρωταθλητριών από τη Ρεάλ Μαδρίτης.

Μπέιλ, Γκριζμάν ή Ρονάλντο;

Η UEFA ανακοίνωσε την τριάδα των υποψηφίων για το βραβείο του καλύτερου παίκτη στην Ευρώπη την περίοδο 2015/16

Μια ιστορική πρεμιέρα στη σύγχρονη ιστορία του βραβείο για τον καλύτερο παίκτη στην Ευρώπη (Best Player in Europe Award) καταγράφηκε την Παρασκευή 5 Αυγούστου 2016, όταν ανακοινώθηκε από την UEFA η τριάδα των τελικών υποψηφίων, η οποία απαρτίζεται από τους Γκάρεθ Μπέιλ (Ρεάλ), Αντουάν Γκριζμάν (Ατλέτικο) και Κριστιάνο Ρονάλντο (Ρεάλ), ήτοι παίκτες που αγωνίζονται σε ομάδες της ίδιας πόλης (Μαδρίτη)!

Μια λαμπάδα στο μπόι του Σκέλβικ!

Με τη σοφία που χαρίζει η (χρονική) απόσταση από το γεγονός, το μεγαλύτερο ευτύχημα για τον ΑΠΟΕΛ στο προχθεσινό παιχνίδι στο «Λέρκενταλ» ήταν το δεύτερο γκολ της Ρόσενμποργκ. Ουδεμία διάθεση αστεϊσμού ή υπερβολής. Αν οι «γαλαζοκίτρινοι» διατηρούν ακέραιες ελπίδες (ανατροπής του εις βάρος τους 2-1 και) πρόκρισης στον επαναληπτικό του ΓΣΠ, οφείλεται στο τέρμα του Γιόργκεν Σκέλβικ στις καθυστερήσεις του πρώτου μέρους.

Εκείνο το συμβάν αποδείχθηκε game changer ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, mind changer. Αν δεν προέκυπτε, δεν υπάρχει ουδεμία ένδειξη (ούτε καν… αποχρώσα) πως ο Τόμας Κρίστιανσεν θα υπαναχωρούσε από την επιλογή των τριών αμυντικών μέσων (Μοράις, Βινίσιους, Αρτυματάς), στην οποία είχε προχωρήσει μετά την αιφνίδια απώλεια του Τόμας ντε Βινσέντι.

Τα νέα ήθη του Νταμπίζα

Εν αρχή ην το προφανές. Στην Ομόνοια άπαντες θα ήθελαν να αποφευχθεί η έκτακτη συνέντευξη Τύπου που συγκάλεσε ο Νίκος Νταμπίζας. Για την ακρίβεια, θα επιθυμούσαν να εξέλιπαν τα αίτια που την προκάλεσαν: ο αποκλεισμός από την Μπεϊτάρ στο β’ προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ και η έντονη συζήτηση που σήκωσε για τον προγραμματισμό στο «τριφύλλι».

Ως καθ’ ύλην αρμόδιος γι’ αυτόν ο Ελλαδίτης αισθάνθηκε την ανάγκη να τοποθετηθεί δημοσίως. Και, αυτονόητα, να ανακριθεί δημοσίως. Εναπόκειται στον ίδιο να προσκομίσει πειστικές εξηγήσεις γι’ αυτήν την αποτυχία διασκεδάζοντας (ως ένα βαθμό) τις εντυπώσεις και καθησυχάζοντας (επίσης ως ένα βαθμό) το κοινό των «πρασίνων». Εν προκειμένω, ωστόσο, δεν ενδιαφέρει τόσο το περιεχόμενο των δηλώσεων του Νταμπίζα όσο η προσέγγισή του στο ρόλο του τεχνικού διευθυντή.

Τι γυρεύει η Ομόνοια στην Ευρώπη;

Από το καλοκαίρι του 2008, όταν είχε αποκλείσει την ΑΕΚ Αθηνών και είχε την ατυχία να πέσει στον πρώτο γύρο του Κυπέλλου UEFA στη Μάντσεστερ Σίτι, η Ομόνοια βιώνει στην Ευρώπη τη «μέρα της μαρμότας». Μια επαναλαμβανόμενη δυσάρεστη κατάσταση που την έχει αφήσει ως τη μοναδική από τις παραδοσιακές δυνάμεις του κυπριακού ποδοσφαίρου δίχως συμμετοχή σε ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης.

Το ρεπερτόριο των αποκλεισμών της τελευταίας οκταετίας είναι πραγματικά ανεξάντλητο: στο β’ προκριματικό γύρο, στο γ’ προκριματικό γύρο, στα πλέι οφ, από καλύτερες ομάδες, από ισοδύναμες ομάδες, από χειρότερες ομάδες, με τύχη, με ατυχία, με ανατροπές που δεν αποδείχθηκαν αρκετές, με παρ’ ολίγον ολικές ανατροπές, στα εκτός έδρας γκολ, στα πέναλτι -οι «πράσινοι» έχουν εθίσει το κοινό τους στη σκέψη πως πάντα θα βρεθεί ένας τρόπος, προκειμένου ο διακαής πόθος να μείνει ανεκπλήρωτος.

Ομόνοια: Γίνεται ομελέτα χωρίς αυγά;

Αν δεν μπορείς να προσάψεις κάτι στον Ραν Μπεν Σίμον (κρίνοντας είτε από τη μονοετή θητεία του στην Κύπρο είτε από το παιχνίδι στα Ιεροσόλυμα), είναι η αφέλεια σε επίπεδο τακτικής. Ο Ισραηλινός εμφανίζεται, σχεδόν πάντα, πολύ καλά διαβασμένος για το παιχνίδι του αντιπάλου. Ο αποψινός επαναληπτικός της Μπεϊτάρ με την Ομόνοια δεν αναμένεται ν’ αποτελέσει εξαίρεση στον κανόνα.

Ο πρώην τεχνικός της ΑΕΚ γνωρίζει άριστα πως το 1-0 είναι ανατρέψιμο αποτέλεσμα και πως η ομάδα του δεν είναι τόσο ποιοτικά ανώτερη, ώστε να μπορεί να ισχυριστεί ότι αδιαφορεί για το παιχνίδι του αντιπάλου. Η πρόκριση για την Μπεϊτάρ περνά μέσα από την παρεμπόδιση του «τριφυλλιού» να επιβάλλει το δικό του ρυθμό και νόμο.

BPiE: Οι 10 υποψήφιοι διάδοχοι του Μέσι

Εγκαινιάζοντας για έκτο συναπτό χρόνο τη διαδικασία ανάδειξης του Καλύτερου Παίκτη στην Ευρώπη (Best Player in Europe) την αγωνιστική περίοδο 2015/16 η UEFA ανακοίνωσε σήμερα (18/7) τους δέκα ποδοσφαιριστές που περνούν στο β’ γύρο της ψηφοφορίας.

Όπως ακριβώς και τα προηγούμενα χρόνια, δημοσιογράφοι από κάθε μία εκ των 55 ομοσπονδιών-μελών της UEFA κατήρτισαν μια λίστα με τους κατά τη γνώμη τους κορυφαίους πέντε ποδοσφαιριστές της περασμένης σεζόν δίνοντας πέντε βαθμούς στον πρώτο, τέσσερις στον δεύτερο κ.ο.κ.

Οι δέκα παίκτες με τη μεγαλύτερη βαθμολογία προχωρούν στο β’ γύρο της ψηφοφορίας, ο οποίος θα κρίνει τους τρεις φιναλίστ (σ.σ. θα ανακοινωθούν στις 5 Αυγούστου). Θα ακολουθήσει η τελική ψηφοφορία και η ανάδειξη του νικητή, ο οποίος θα ανακοινωθεί στο πλαίσιο της κλήρωσης των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ 2016/17, στο Μονακό.

O βαθιά δημοκρατικός χαρακτήρας του Brexit

Ο πανικός με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος υπέρ του Brexit συνεχίζεται. Και τι δεν ακούμε τα τελευταία εικοσιτετράωρα. Η βλακεία είναι τόσο απόλυτη που ξεπερνά κάθε προηγούμενο.

«Αυτοί που ψήφισαν υπέρ του Brexit είναι εθνικιστές και ακροδεξιοί». Η αλήθεια είναι ότι η πλειοψηφία των Βρετανών και ιδίως των λαϊκών στρωμάτων και τάξεων -με πρώτη την παραδοσιακή εργατική τάξη στα παλιά βιομηχανικά κέντρα της Βρετανίας που σήμερα σαρώνονται από τη μαζική ανέχεια και ανεργία- ψήφισαν υπέρ της διατήρησης του έθνους κράτους και εναντίον του υπερεθνικού αυτοκρατορικού μορφώματος της ΕΕ.

Απειλές και ψέματα κατά του Brexit

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ποτέ άλλοτε! Δεν θυμόμαστε άλλη φορά στις παραμονές ενός δημοψηφίσματος να έχει μεσολαβήσει τέτοια ιδεολογική τρομοκρατία. Ούτε με το δημοψήφισμα των Κυπρίων για το Σχέδιο Ανάν και των Γάλλων για το Ευρωσύνταγμα το 2004, ούτε καν πριν το δικό μας δημοψήφισμα το 2005 δεν ειπώθηκαν τόσο πολλά και χονδροειδή ψέματα, δεν ασκήθηκε τέτοια ψυχολογική πίεση όπως αυτή που καθημερινά βλέπουμε να ασκείται, με αφορμή το δημοψήφισμα των Βρετανών στις 23 Ιουνίου. Αξίζει μια ματιά στα επιχειρήματα που επιστρατεύει το στρατόπεδο της παραμονής στην ΕΕ, για έναν και μόνο λόγο: επειδή αποκαλύπτουν την ποιότητα του πολιτικού τους λόγου κι επίσης επειδή φαίνεται πόσο αδίστακτοι είναι, όταν επιστρατεύουν ακόμη και παιδικά παραμύθια, προκειμένου να φοβίσουν την κοινωνία και υπό το κράτος της ανασφάλειας οι ψηφοφόροι να επιλέξουν τη γερμανική ΕΕ.

Έχει καμιά σημασία να ασκούμε εθνική κυριαρχία σαν χώρα;

Το σίγουρο είναι ότι ζούμε σε περίοδο πλήρους παραλογισμού. Δείτε με τι απλότητα συζητούν όλοι τους για το πώς χάθηκε η εθνική κυριαρχία της χώρας υπό το καθεστώς των μνημονίων. Λες και πρόκειται για κάτι εντελώς δευτερεύον. Σαν να βγήκαμε στη βροχούλα χωρίς ομπρέλα. Ε, θα βραχούμε κάπως, αλλά μετά θα στεγνώσουμε και έτσι όλα μέλι-γάλα.

Η θεωρία αυτή στην πιο χυδαία της εκδοχή διατυπώθηκε από την κ. Βαγενά, η οποία δήλωσε αρχικά: «Δεν μας τρομάζουν τα 99 χρόνια διάρκειας του ταμείου Αποκρατικοποιήσεων. Εδώ η Ελλάδα ήταν υπό τουρκική σκλαβιά για 400 χρόνια και άντεξε».

Ποδόσφαιρο χωρίς κόσμο

Την περασμένη Πέμπτη δόθηκε στη δημοσιότητα η πώληση των εισιτηρίων κατά την περίοδο 2015/16. Από τα παρατιθέμενα στοιχεία προκύπτουν εντυπωσιακοί αριθμοί και εξάγονται χρήσιμα συμπεράσματα. Κατά σειρά: ο μέσος όρος εισιτηρίων ανά αγώνα την άρτι ολοκληρωθείσα σεζόν (1.909) υπολείπεται αισθητά του αντίστοιχου την περίοδο 2014/15 (2.142 με πρωτάθλημα 12 ομάδων), ενώ είναι μικρότερος του μέσου όρου των σεζόν 2013/14 (1.966) και 2012/13 (2.085), όταν οι ομάδες στην πρώτη κατηγορία ήταν ξανά 14.

Τα περισσότερα εισιτήρια σε μια αγωνιστική (19.071) ισοδυναμούν μ’ ένα sold-out στο ΓΣΠ(!) και  κόπηκαν στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος -όχι σε κάποια αγωνιστική των πλέι οφ. Ο μέσος όρος εισιτηρίων της πρώτης ομάδας στη σχετική λίστα (ΑΠΟΕΛ) ήταν μόλις 7.362!

Μια δημοσκοπική έρευνα γνώμης που δεν θα συζητηθεί στα ΜΜΕ

του Δημήτρη Καζάκη

Προφανώς όλοι έχετε ακούσει τις περίφημες δημοσκοπήσεις των εγχώριων διαπλεκόμενων εταιρειών να μας λένε ότι οι Έλληνες είναι υπέρ του ευρώ και της ΕΕ με συντριπτικά ποσοστά. Κάθε φορά που δημοσιεύεται μια τέτοια δημοσκόπηση, γίνεται πρώτο θέμα στα γνωστά μέσα μαζικής εξαχρείωσης, για να μας πείσουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πάσχει από μια ιδιάζουσα μορφή οξύτατου σαδομαζοχισμού.

Δείτε όμως ποια είναι τα πιο πρόσφατα αποτελέσματα μιας άλλης έρευνας, την οποία είναι σίγουρο ότι δεν θα την κάνουν θέμα τα διαπλεκόμενα κανάλια και ΜΜΕ. Πρόκειται για την έρευνα της Pew Research Center που εδρεύει στην Ουάσινγκτον και δημοσιεύθηκε χθες Τρίτη 7/6. Η έρευνα αυτή αφορούσε σε πάνω από 10.000 άτομα σ’ όλη την Ευρώπη και έδειξε ότι οι ψηφοφόροι από την Ιταλία και την Πολωνία έως την Ελλάδα και τη Σουηδία έχουν χάσει την πίστη τους στην ΕΕ.

Η Ελλάδα μετατράπηκε σε πολεμική εφεδρεία του Ισραήλ

του Δημήτρη Καζάκη
Στις 2 Ιουνίου ψηφίσθηκε από τη Βουλή -με τη γνωστή πλέον τακτική «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε»- η διεθνής σύμβαση με τίτλο «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης του Κράτους του Ισραήλ σχετικά με το Καθεστώς των Δυνάμεών τους». Η Συμφωνία αυτή είχε υπογραφεί στο Τελ Αβίβ στις 19 Ιουλίου 2015 από τον Π. Καμμένο και τον Ισραηλινό ομόλογό του.

Η συμφωνία αυτή δεν αφορά στη «στρατιωτική συνεργασία» της Ελλάδας με το Ισραήλ, αλλά το Καθεστώς των Δυνάμεων τους (Status of Forces Agreement, SOFA). Τι είναι αυτή η συμφωνία; Σύμφωνα με τις ΗΠΑ, η οποία είναι η πρώτη χώρα παγκόσμια που εφάρμοσε τις συμφωνίες αυτές μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, «SOFA είναι πολυμερείς ή διμερείς συμφωνίες που θεσπίζουν σε γενικές γραμμές το πλαίσιο, βάσει του οποίου λειτουργεί το στρατιωτικό προσωπικό των ΗΠΑ σε μια ξένη χώρα και πώς η εσωτερική νομοθεσία της ξένης δικαιοδοσίας ισχύει για το προσωπικό των ΗΠΑ στη χώρα αυτή». (R. Chuck Mason, Status of Forces Agreement (SOFA): What Is It, and How Has It Been Utilized? Congressional Research Service, 15 Μαρτίου 2012)

Πόση αξία έχει το συμβόλαιο;

Το φαινόμενο απαντάται παντού και σε διάφορες μορφές. Η ΑΕΛ αποδέσμευσε τον Ντεγκρά, η Ομόνοια τον Οκέγε, η ΑΕΚ τον Χατζηγιαννακού, μολονότι και οι τρεις είχαν συμβόλαια για την ερχόμενη περίοδο. Στην ίδια κατηγορία αναμένεται να προστεθούν προσεχώς και οι Στίλιτς, Πιατκόφσκι, Κοδίνα (ΑΠΟΕΛ), Μαρτσίνιακ, Νίνου (ΑΕΚ), Αβραάμ, Λοϊζίδης, Οικονόμου, Κάλβο, Κίττος, Πελέ, Νούχου (Ανόρθωση), τους οποίους οι ομάδες τους επιδιώκουν να απομακρύνουν πριν το συμφωνημένο τέλος της συνεργασίας τους.

Προσθέστε την περίπτωση Μυτίδη (σ.σ. δεν αναγνωρίζει τη μονομερή ανανέωση συμβολαίου του) και αυτήν του Ντλοβού (σ.σ. θα υπογράψει νέο συμβόλαιο, προκειμένου η Ανόρθωση να καρπωθεί αποζημίωση από την πώλησή του αυτό το καλοκαίρι) και έχετε το αβίαστο συμπέρασμα: 21 χρόνια μετά το πόρισμα Μποσμάν τα συμβόλαια έχουν αξία μικρότερη ακόμη και από το χαρτί, πάνω στο οποίο συντάσσονται.

Διατλαντική συμφωνία: επιχειρηματικός ολοκληρωτισμός

του Λεωνίδα Βατικιώτη
Το ιδεώδες του πλήρους ανταγωνισμού που φαντάστηκε πλήθος αστών οικονομολόγων βρίσκει την πλήρη του πραγμάτωση στα έγγραφα της Διατλαντικής Συμφωνίας Εμπορίου και Επενδύσεων (TTIP) που έδωσε στη δημοσιότητα η Greenpeace, σπάζοντας για πρώτη φορά το τείχος σιωπής που περιβάλλει τις διαπραγματεύσεις (Πατώντας εδώ έχετε πρόσβαση στη σελίδα με τις αποκαλύψεις της Greenpeace κι εδώ για το έγγραφο για τον ανταγωνισμό)

Ειδικά η Ευρωπαϊκή Ένωση, που για πολλούς εξακολουθεί να αποτελεί εγγύηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και ανάχωμα των τυφλών δυνάμεων της αγοράς, πολλές φορές ξεπερνάει ακόμη και τις ΗΠΑ σε ύμνους υπέρ της ελεύθερης αγοράς.

Κάνει ο “Mou” για τη ManU;

Είναι ο Ζοζέ Μουρίνιο ο κατάλληλος προπονητής για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ; Ναι, αν το ζητούμενο είναι η επιστροφή σε πρωταγωνιστικό επίπεδο, η κατάκτηση τίτλων, η διατήρηση του παγκόσμιου brand name του συλλόγου σε μια χρονιά άνευ Τσάμπιονς Λιγκ. Όχι, αν το ζητούμενο είναι ο συνδυασμός όλων των προαναφερθέντων με το ποδόσφαιρο, στο οποίο οι φίλοι των «κόκκινων διαβόλων» είχαν καλομάθει στη σχεδόν τριακονταετία του σερ Άλεξ Φέργκιουσον.

Επί της ουσίας, δηλαδή, το σωστό ερώτημα γι’ αυτή τη συνεργασία που επισημοποιήθηκε προχθές είναι, αν έπειτα από μια τριετία πειραματισμών η διοίκηση των πολυπρωταθλητών Αγγλίας έχει ιεραρχήσει σαφώς τις προτεραιότητες της. Θα έχει ενδιαφέρον να διαπιστώσουμε, αν οι «κόκκινοι διάβολοι» αποφάσισαν -όπως η Ρεάλ το 2010- να πωλήσουν την ψυχή τους (βλέπε αγωνιστικό dna) στο διάβολο με αντάλλαγμα τη διεύρυνση της τροπαιοθήκης τους.