Κάρλος Ενρίκε: Ο Κάιζερ του ψέματος!

Θα μπορούσε να είναι το σενάριο μιας blockbusterταινίας του Χόλιγουντ. Ένας μετρίων δυνατοτήτων ποδοσφαιριστής αντιλαμβάνεται νωρίς ότι η διασκέδαση του αρέσει περισσότερο από τις προπονήσεις. Αρχίζει να πίνει, να καπνίζει, να ραίνει με σαμπάνια ημίγυμνες πιτσιρίκες, να αράζει σε θερμαινόμενες πισίνες. Μετατρέπεται σε παιδί της νύχτας, μιλά τη γλώσσα της, είναι γενναιόδωρος. Γνωρίζει ανθρώπους με επιρροή, οι οποίοι απολαμβάνουν την παρέα του. Χρόνια αργότερα αποκαλύπτει σε μια τηλεοπτική εκπομπή το όνειρό του: «Ήθελα να γίνω επαγγελματίας ποδοσφαιριστής χωρίς να παίξω»!

Θα μπορούσε να είναι το σενάριο μιας blockbusterταινίας του Χόλιγουντ. Αλλά επειδή η ζωή ξεπερνά και την πιο ζωηρή φαντασία είναι η αληθινή ιστορία του Κάρλος Ενρίκε Κάιζερ, ο οποίος έγινε ποδοσφαιρικός αστέρας στη Βραζιλία χωρίς να έχει συμμετάσχει ούτε σε ένα επίσημο παιχνίδι στην πατρίδα του!

Από την Μποταφόγκο στην Πουέμπλα

Το φαινομενικά ακατόρθωτο κατέστη δυνατό, διότι στις δεκαετίες του 80 και του 90 στη Βραζιλία (και όχι μόνον εκεί) δεν υπήρχαν ούτε YouTubeούτε Wikipedia ούτε παγκόσμιο δίκτυο ανίχνευσης ταλέντων. Η διοργανώτρια του προσεχούς Μουντιάλ, άλλωστε, ήταν ανέκαθεν η χώρα με τους περισσότερους ποδοσφαιρικούς μύθους και η περίπτωση του Κάρλος Ενρίκε Κάιζερ μαρτυρεί πολλά για το αδιαφανές σύστημα ταλέντων, το οποίο εδώ και δεκαετίες τροφοδοτεί τον ποδοσφαιρικό κόσμο με εκατοντάδες εκκολαπτόμενα αστέρα, τα οποία εν τέλει αποδεικνύονται φούσκες ολκής.

Η καριέρα του πρωταγωνιστή της ιστορίας ξεκινά στις ακαδημίες της Μποταφόγκο. Καλός χειριστής της μπάλας, ψηλός, δυνατός και γρήγορος, έχει τις προδιαγραφές να σταδιοδρομήσει ως επιθετικός. Μεταπηδά στη Φλαμένγκο, απ’ όπου σε ηλικία 16 ετών μετεγγράφεται στη μεξικανική Πουέμπλα. Η μεταπήδηση στο εξωτερικό πρόκειται να επηρεάσει αργότερα αποφασιστικά την καριέρα του, διότι τροφοδοτεί τις φήμες για ένα σπάνιο ταλέντο, το οποίο μεγαλώνει μακριά από τα βραζιλιάνικα φώτα της δημοσιότητας.

Επιφανείς συνεργάτες

Όπως είθισται να συμβαίνει με πλείστους ελπιδοφόρους ποδοσφαιριστές, η απύθμενη δίψα για καθιέρωση ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής σβήνει μαζί με τη φτώχεια. Με το που πιάνει χρήματα στα χέρια του και γνωρίζει την ελκυστική όψη της ζωής (πάρτι, ελεύθερος χρόνος, γυναίκες) ο Ενρίκε ανακαλύπτει και το πραγματικό ταλέντο του: είναι γεννημένος για κοινωνικές σχέσεις.

Με την πάροδο των χρόνων δημιουργεί κορυφαίες γνωριμίες από τον ποδοσφαιρικό κόσμο. Οι Ρομάριο, Εντμούντο, Ρενάτο Γκαούτσο και άλλα μεγάλα ονόματα συγκαταλέγονται στους φίλους του, σε πολλούς εξ αυτών αποκαλύπτει την τρελή ιδέα του: «Θέλω να γίνω επαγγελματίας, χωρίς να παίξω!» Για κάποιον απροσδιόριστο λόγο οι εν λόγω άσοι αποφασίζουν να τον βοηθήσουν. Το σχέδιο είναι απλό: οσάκις ένας φίλος του θα μετεγγράφεται σ’ ένα σύλλογο, θα προτείνει και τον Κάρλος.

Το παραμύθι για το σπάνιο ταλέντο με την εμπειρία του εξωτερικού «μαγνητίζει» μάνατζερ και προπονητών, οι οποίοι -πεπεισμένοι ότι έχουν χτυπήσει φλέβα χρυσού- προτείνουν συμβόλαια δοκιμής στον Κάιζερ. Μέσω αυτού του απλοϊκού κόλπου ο τελευταίος αποκτά όντως την ευκαιρία να δείξει την αξία του σε συλλόγους, όπως οι Βάσκο ντα Γκάμα, Φλαμένγκο, Μπάνγκου, Φλουμινένσε και Μποταφόγκο!

Τραυματισμός με την πρώτη!

Συνειδητοποιημένος πως το ταλέντο του δεν επαρκεί για να στεριώσει σε τέτοιες ομάδες, επιθυμώντας όμως να βγάλει χρήματα χωρίς συμμετοχή έστω και σε ένα επίσημο παιχνίδι ο -σύμφωνα με τον πάλαι ποτέ συμπαίκτη του Ρικάρντο Ρότσα- «μεγαλύτερος απατεώνας του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου» προχωρά στο δεύτερο σκέλος της απάτης.

Με την υπογραφή του συμβολαίου δοκιμής ενημερώνει αρχικά τους ιθύνοντες του εκάστοτε συλλόγου ότι αναρρώνει από τραυματισμό και εξασφαλίζει με αυτόν τον τρόπο μερικές εβδομάδες ατομικής προπόνησης (ως επί το πλείστον τρέξιμο).

Μόλις φτάνει η στιγμή να ξεκινήσει προπονήσεις με την ομάδα, ο Κάρλος από τα αρχικά στάδια της πρώτης ενότητας προσποιείται έναν τραυματισμό και έτσι εξασφαλίζει ακόμη μερικές εβδομάδες ατομικής εκγύμνασης. Υπενθυμίζεται ότι τη δεκαετία του 80 δεν υπήρχαν οι σημερινές, υπερσύγχρονες μέθοδοι διάγνωσης και αντιμετώπισης του οποιουδήποτε τραυματισμού…

Πληρωμένα δημοσιεύματα

Προκειμένου να συντηρεί το μύθο του, ο Ενρίκε αξιοποιεί δημιουργικά το διάστημα της ανάρρωσής του. Ο γυμναστής της Μποταφόγκο, Ρονάλντο Τόρες, τον θυμάται να τρέχει ακατάπαυστα μ’ ένα γιγαντιαίο (παιδικό) κινητό τηλέφωνο και, προ πάντων μπροστά στους συμπαίκτες ή τον προπονητή του, να διαπραγματεύεται σε σπασμένα αγγλικά με ευρωπαϊκούς συλλόγους.

«Κάποια στιγμή παρατήρησα ότι οι προτάσεις του δεν έβγαζαν το παραμικρό νόημα. Τότε συνειδητοποίησα ότι δεν μιλούσε με κανέναν», αποκάλυψε ο Τόρες για τον Κάιζερ, ο οποίος επιπροσθέτως πληρώνει τακτικά δημοσιογράφους να δημοσιεύσουν κολακευτικά για τον ίδιο άρθρα. Συνάμα αξιοποιεί και το επίθετό του (Κάιζερ) αφήνοντας να εννοηθεί ότι του το κόλλησαν κάποιοι συμπαίκτες του, οι οποίοι υποτίθεται ότι διαπίστωσαν κοινά στοιχεία ανάμεσα στο παιχνίδι του και σε αυτό του Φραντς Μπέκενμπαουερ!

Νέο συμβόλαιο μέσω στημένου καβγά

Με αυτά τα τρικ ο Κάρλος Ενρίκε ζει το όνειρό του, αλλάζει συλλόγους πιο συχνά απ’ ό,τι οι ποδοσφαιριστές κάλτσες και ουδείς αναρωτιέται για το αληθινό περιεχόμενο της μυστηριώδους βιογραφίας του. Αυτό απειλήθηκε σοβαρά να φανερωθεί μόνο μια φορά: στη διάρκεια της δοκιμής του στην Μπάνγκου ο προπονητής Μοϊσές Αντράντε τον συμπεριέλαβε -ελλείψει εναλλακτικών- στην αποστολή του αγώνα πρωταθλήματος με την Κοριτίμπα.

Μόλις ήρθε η στιγμή να περάσει αλλαγή, ο Κάιζερ προκάλεσε καυγά με οπαδούς και αποβλήθηκε προτού καν πατήσει το χορτάρι. Αντί προστίμου μάλιστα ο Βραζιλιάνος παραμυθάς κατάφερε να αποσπάσει νέο συμβόλαιο από τον αρχικά εξοργισμένο πρόεδρο του συλλόγου, αφού τον «δούλεψε» ότι τάχα υπερασπίστηκε την τιμή του, την οποία προσέβαλαν βιαίως οι συγκεκριμένοι οπαδοί!

Εξαιρετικά επινοητικός αποδείχθηκε και, όταν διαπίστωσε ότι στην πρώτη του προπόνηση με την Αζαξιό είχαν προσέλθει πλείστοι οπαδοί αδημονούντες να απολαύσουν το τρανό απόκτημα της ομάδας τους. Μπροστά στον κίνδυνο να ξεσκεπαστεί η πλεκτάνη του, ο Ενρίκε μπήκε στο γήπεδο και άρχισε να κλοτσά όλες τις διαθέσιμες μπάλες στις κερκίδες. Επειδή οι ενθουσιασμένοι οπαδοί αρνήθηκαν να τις επιστρέψουν, η ομάδα υποχρεώθηκε να κάνει τρέξιμο επί 90 λεπτά! Συνολικά ο Κάιζερ μέτρησε 20 ολιγόλεπτες συμμετοχές (χωρίς γκολ) στο γαλλικό πρωτάθλημα, απ’ όπου αποχώρησε στα 39 επιστρέφοντας στο Ρίο.

Η ατάκα του Ρομάριο

Μολονότι η αλήθεια της μακράς λίστας παρόμοιων περιστατικών αμφισβητείται (ο ίδιος π.χ. επιμένει μέχρι σήμερα ότι ανήκε στο ρόστερ της Ιντεπεντιέντε, όταν η τελευταία κατέκτησε το Κόπα Λιμπερταδόρες το 1984, ωστόσο ο σύλλογος το διαψεύδει κατηγορηματικά), είναι γεγονός ότι ο Κάρλος Ενρίκε υπήρξε προαγωγός του εαυτού του και ό,τι πλησιέστερο έχει να επιδείξει το ποδόσφαιρο στον βαρόνο Μινχάουζεν.

Ο Ρομάριο τον αποκάλεσε κάποτε «Φόρεστ Γκαμπ του ποδοσφαίρου» και επί της ουσίας η ιστορία του Κάιζερ ανταποκρίνεται στη γνωστή ατάκα του διάσημου κινηματογραφικού ήρωα: «η ζωή είναι σαν ένα κουτί σοκολατάκια: ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου τύχει». Πριν λίγα χρόνια ο άκρως ταλαντούχος απατεώνας διηγήθηκε στον παρουσιαστή ενός βραζιλιάνικου τηλεοπτικού σόου: «Αν είχα αφοσιωθεί περισσότερο στο παιχνίδι, θα είχα φτάσει σίγουρα πιο μακριά απ’ ό,τι τώρα». Πόσο δύσκολο είναι να τον φανταστεί κάποιος παγκόσμιο πρωταθλητή, χωρίς να έχει αγωνιστεί ούτε μια φορά με το εθνόσημο;

Δημοσιεύτηκε στην ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Yes, we Can(tona)!

Για μια μέρα, την πρώτη της τρέχουσας εβδομάδας, η Ευρώπη πίστεψε ότι είδε ένα φως στην άκρη του τούνελ, ότι μια καλύτερη μέρα είναι δυνατόν να ξημερώσει. Το μεσημέρι της Τρίτης η ελπίδα έσβησε. Κατά τα ειωθότα, ακόμη ένα όνειρο αποδείχτηκε πολύ καλό, για να είναι αληθινό…

Την περασμένη Δευτέρα ο Ερίκ Καντονά κάλυπτε το πρωτοσέλιδο της γαλλικής εφημερίδας “Liberation” ζητώντας τις υπογραφές 500 δημάρχων, προκειμένου να εκπληρώσει μια βασική συνθήκη για την υποβολή υποψηφιότητας στις προσεχείς προεδρικές εκλογές (σ.σ. θα διεξαχθούν τον Απρίλιο).

Είτε ως “enfant terrible” του γαλλικού ποδοσφαίρου, είτε ως θεότητα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (όπου άπαντες υποκλίνονται στον King Eric), είτε ως ευαίσθητος ηθοποιός („Looking for Eric“), είτε ως πρωτοστάτης στην πρωτοβουλία “Bank Run” (μέσω διαδικτυακού βίντεο καλούσε τους συμπατριώτες του ν’ αδειάσουν τους λογαριασμούς τους, ώστε να καταρρεύσει το τραπεζικό σύστημα) ο 45χρονος έχει αποδείξει ότι δεν διστάζει ν’ αντιπαρατεθεί με τον οποιονδήποτε (συμπαίκτες, αντιπάλους, διαιτητές, οπαδούς, παράγοντες, δημοσιογράφους, τραπεζίτες, αξιωματούχους), εξ ου και οι πλείστοι πίστεψαν ότι αυτή τη φορά είχε βάλει στόχο να διαδεχτεί τον Νικολά Σαρκοζί στο Παλάτι των Ηλυσίων Πεδίων (έδρα του προέδρου της Γαλλίας).

Υπέρ των άστεγων

Μια μέρα αργότερα, το μεσημέρι της 10 Ιανουαρίου, ανακοινώθηκε ότι η προεδρική υποψηφιότητα του Καντονά ήταν ένα γιγαντιαίο διαφημιστικό τρικ. Ένα εξαιρετικά επιτυχημένο. Πιθανότατα το κορυφαίο εδώ και πολύ καιρό.

Πραγματικός στόχος του «βασιλιά Ερίκ» ήταν να στρέψει την προσοχή του κόσμου στην κρίση κατοικίας στη Γαλλία, όπου πάνω από δέκα εκατομμύρια άνθρωποι διαμένουν σε υπερβολικά ακριβά, υπερβολικά μικρά ή υπερβολικά ελλιπώς εξοπλισμένα σπίτια.

«Ο άνθρωπος πρέπει να παίρνει πρωτοβουλίες τη στιγμή, στην οποία έχει τη δυνατότητα να ακουστεί», επιχειρηματολόγησε ο 45χρονος, ο οποίος με αυτόν τον τρόπο υποστήριξε το ίδρυμα «Αμπε Πιερ» (σ.σ. φροντίζει για τους άστεγους και μάχεται για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης). Το πέτυχε και είναι αξιέπαινος. Άλλωστε η εμπλοκή των ποδοσφαιριστών στην πολιτική έχει αποδειχτεί ότι προσπορίζει περισσότερα ανέκδοτα απ’ ό,τι αποτελέσματα. Η «Α.τ.Κ.» ξεδιαλέγει τα 10 κορυφαία εξ αυτών.

ΖΟΡΖ ΓΟΥΕΑ

Ο κορυφαίος Αφρικανός ποδοσφαιριστής του περασμένου αιώνα έθεσε το 2004 υποψηφιότητα για τον προεδρικό θώκο της πατρίδας του και ηττήθηκε στον τελικό γύρο από τη μετέπειτα κάτοχο του Νόμπελ Έλεν Τζόνσον-Σίρλιφ, η οποία ακολούθως του προσέφερε πόστο ως υπουργός. Εκείνος αρνήθηκε και υπαινίχθηκε ότι υπήρξε αλλοίωση στην εκλογική διαδικασία. Ένα μήνα μετά τη γνωστοποίηση του αποτελέσματος ο Γουεά ανακήρυξε εαυτόν σε νόμιμο πρόεδρο προκαλώντας αναταραχή στην πρωτεύουσα Μονρόβια. Αργότερα ο Λιβεριανός επιθετικός έκανε πίσω και η κατάσταση εκτονώθηκε.

ΠΑΟΛΟ ΝΤΙ ΚΑΝΙΟ

Ο γνωστός για τις ακροδεξιές πολιτικές πεποιθήσεις του Ιταλός τεχνικός της Σουίντον (σ.σ. φέρει τατουάζ με την επιγραφή Dux, δηλαδή αρχηγός) είχε τιμωρηθεί ως ποδοσφαιριστής της Λάτσιο από την ιταλική ομοσπονδία με πρόστιμο 10.000 ευρώ για το χαιρετισμό αλά Μουσολίνι στην κερκίδα των φανατικών της ομάδας. Οι τελευταίοι κινητοποιήθηκαν άμεσα για την προστασία του Ντι Κάνιο, συγκέντρωσαν και πλήρωσαν οι ίδιοι το ποσό.

ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΜΠΕΚΑΜ

Εκτός από τις σέντρες ακριβείας του ο «Μπεκς» είναι παγκοσμίως γνωστός και για τις στιλιστικές του επιλογές. Μια φορά ωστόσο συνελήφθη… οφσάιντ, αφού εμφανίστηκε με μπλουζάκι που απεικόνιζε τον Άντολφ Άιχμαν, έναν από τους βασικούς οργανωτές του ολοκαυτώματος. «Ο Ντέιβιντ πήρε το μπλουζάκι από θαυμαστή του εξ Αμερικής. Του άρεσε το σχέδιο και γι’ αυτό το φόρεσε. Αν αναγνώριζε ποιος ήταν ο εικονιζόμενος, δεν θα το έβαζε ποτέ», προσπάθησε να μπαλώσει την κατάσταση ο εκπρόσωπος Τύπου του Άγγλου άσου.

ΜΑΝΦΡΕΝΤ ΚΑΛΤΣ

Στη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1978 στην Αργεντινή υπήρχε στρατιωτική δικτατορία. Τα βασανιστήρια, οι εξαφανίσεις και οι δολοφονίες των εχθρών του καθεστώτος ήταν στην ημερήσια διάταξη (σήμερα γίνεται λόγος για 30.000 θύματα ως το 1983). Ωστόσο ο Μάνφρεντ Καλτς έδειξε εντυπωσιακά ασυγκίνητος κατά την άφιξη της εθνικής Γερμανίας: «Όχι, δεν με απασχολεί ότι εδώ γίνονται βασανιστήρια. Έχω άλλα προβλήματα».

ΓΙΟΡΝΤΑΝ ΛΕΤΣΚΟΦ

Ο ήρωας της Βουλγαρίας στο Μουντιάλ του 1994 εξελέγη το 2003 δήμαρχος της γενέτειράς του Σλίβεν και μέλος της συντηρητικής παράταξης GERB. Το 2007 επανεξελέγη, όμως η πολιτική καριέρα του πήρε ακολούθως την κατιούσα και το 2010 καθαιρέθηκε με την υποψία της κατάχρησης εξουσίας. Του επιβλήθηκε ποινή με τριετή αναστολή, την οποία ο Λέτσκοφ σχολίασε ως εξής: «Δεν περίμενα τέτοια ποινή. Φυσικά θα ασκήσουμε έφεση, διότι πιστεύουμε ότι είναι μια πολιτική απόφαση». Μάλλον είχε ξεχάσει ότι δεν ήταν πλέον ποδοσφαιριστής…

ΠΙΕΡ ΛΙΤΜΠΑΡΣΚΙ

Το 1989 ο παντελώς απολιτικός Πιερ Λιτμπάρσκι κλήθηκε από τους Χριστιανοδημοκράτες (CDU) στο Κοινοβούλιο, προκειμένου να επιβεβαιώσει τον Ρίχαρντ φον Βάιτσζεκερ στο αξίωμα του προέδρου. Πώς περιγράφει σήμερα ο τότε άσος της Κολωνίας εκείνο το διαφημιστικό τρικ; «Με έβαλαν σ’ ένα μαύρο κουστούμι. Κάποιος από το κόμμα μίλησε με τον ατζέντη μου κι εκείνος μου εξήγησε ακολούθως ότι έπρεπε να ρίξω αργά το χαρτάκι στην κάλπη, προκειμένου να έχουν αρκετό χρόνο οι φωτογράφοι».

ΚΡΙΣΤΙΑΝΟ ΛΟΥΚΑΡΕΛΙ

Αφού πανηγύρισε ένα τέρμα με το τέντωμα της κομμουνιστικής γροθιάς ο Ιταλός επιθετικός τιμωρήθηκε από την ιταλική ομοσπονδία με πολύ υψηλότερο πρόστιμο από αυτό του ντι Κάνιο (30.000 ευρώ). Ως παίκτης της Λιβόρνο ο Λουκαρέλι είχε αναπτύξει φιλίες με τους κομμουνιστές οπαδούς της και, όταν οι τελευταίοι συνελήφθησαν στη Ρώμη για συρράξεις με τους ακροδεξιούς της Λάτσιο, πλήρωσε τρία λεωφορεία, προκειμένου να τους μεταφέρουν από το αστυνομικό τμήμα στα σπίτια τους.

ΟΛΙΒΕΡ ΜΠΙΡΧΟΦ

Οι κοινωνικές εκδηλώσεις του λόμπι της ατομικής ενέργειας είναι τυποποιημένες: γκριζομάλληδες κύριοι σε γκρι κουστούμια υπογράφουν ένα έγγραφο, στο οποίο αναδεικνύονται τα σχεδόν ανεξάντλητα πλεονεκτήματα της ατομικής ενέργειας. Την περασμένη χρονιά προσκλήθηκε και ο Όλιβερ Μπίρχοφ, προκειμένου να δώσει χρώμα (κυριολεκτικά και μεταφορικά) στην εκδήλωση. Ο μάνατζερ της εθνικής Γερμανίας υπέγραψε και αυτός το εν λόγω έγγραφο και, μολονότι ουδέποτε θα γίνει παραδεκτό επισήμως ή δημοσίως, ο βασικότερος λόγος είναι πως ο πατέρας του είχε διατελέσει μέλος του Δ.Σ. του ενεργειακού συγκροτήματος RWE.

ΟΥΜΙΤ ΟΖΑΤ

Μάλλον αόριστα πλάνα είχε ο πρώην άσος Ουμίτ Οζάτ μετά τον τερματισμό της καριέρας του ένεκα φλεγμονής σε καρδιακό μυ: «Κάποια στιγμή θέλω να γίνω πολιτικός: βουλευτής, υπουργός αθλητισμού ή δήμαρχος». Κι αν ο Οζάτ δεν ήξερε ποια πολιτική κατεύθυνση ήθελε ν’ ακολουθήσει, γνώριζε άριστα ποιος θα αποφάσιζε γι’ αυτόν: «Με ποιο κόμμα θα πολιτευτώ, θα το αποφασίσει σε τελική ανάλυση ο πατέρας μου».

ΖΟΑΝ ΜΙΚΟΥ

Ερωτηθείς κάποτε για τη θεωρία του αριστερού ποδοσφαίρου, όπως τη διατύπωσε ο Λουίς Σέζαρ Μενότι, ο Γάλλος άσος αποκρίθηκε: «Τότε εμείς στη Βέρντερ Βρέμης μάλλον είμαστε όλοι σοσιαλιστές! Δεν γνώριζα αυτή τη θεωρία και δεν βλέπω κάποια ξεκάθαρη σύνδεση ανάμεσα σε ποδόσφαιρο και πολιτική. Προσωπικά σε πολιτικό επίπεδο είμαι μάλλον πιο κοντά στους Πράσινους». Μια στάση, την οποία ο Μικού κράτησε και μετά το πέρας της ποδοσφαιρικής καριέρας του: σήμερα είναι ιδιοκτήτης αμπελώνα στη Γαλλία…

Δημοσιεύτηκε στην ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Επικίνδυνα παιχνίδια

Τριακονταετής απαγόρευση εισόδου στα γήπεδα και εξάμηνη φυλάκιση για εσκεμμένη απόπειρα τραυματισμού. Αυτή ήταν η ποινή, η οποία επιβλήθηκε πρόσφατα στον οπαδό του Άγιαξ, ο οποίος επιτέθηκε στον τερματοφύλακα της Άλκμααρ (Εστεμπάν), στον αγώνα κυπέλλου μεταξύ των δύο ομάδων. Εξυπακούεται ότι ουδείς έδωσε δίκαιο στον καταδικασθέντα ή επιχείρησε να πετύχει μείωση της ποινής του.

Στη Δανία, ωστόσο, φαίνεται πως σκέπτονται διαφορετικά απ’ ό,τι στην Ολλανδία. Εξ ου και οι διεθνείς ποδοσφαιριστές έτειναν χείρα βοηθείας σε οπαδό, ο οποίος πριν από 4,5 χρόνια είχε προκαλέσει διακοπή αγώνα της εθνικής ομάδας επιτιθέμενος στον διαιτητή!

Αναδρομή: Ιούνιος 2007, στάδιο «Πάρκεν» στην Κοπεγχάγη. Η αναμέτρηση Δανία-Σουηδία για τον έβδομο προκριματικό όμιλο του Euro2008 ευρίσκεται στο 89’, όταν ο Χέρμπερτ Φάντελ αποβάλλει τον Κρίστιαν Πόουλσεν και καταλογίζει πέναλτι υπέρ των φιλοξενούμενων. Ένας οπαδός των Δανών εισβάλλει στον αγωνιστικό χώρο και ορμά πάνω στον Γερμανό διαιτητή, ο οποίος αυτονόητα διακόπτει οριστικά το παιχνίδι.

Το τελευταίο κατακυρώνεται από την UEFA με σκορ 3-0 υπέρ της Σουηδίας, η οποία προκρίνεται (από κοινού με την Ισπανία) στην τελική φάση της διοργάνωσης, ενώ η ομοσπονδία της Δανίας και οι διαχειριστές του σταδίου «Πάρκεν» υφίστανται σημαντική οικονομική ζημία, αφού η UEFA επιβάλλει δύο εντός έδρας παιχνίδια κεκλεισμένων των θυρών και πρόστιμο 61.000 ευρώ. Και οι δύο κινούνται νομικά εναντίον του οπαδού, ο οποίος ήδη έχει μετανιώσει για το ολίσθημά του και καταδικαστεί σε 20ήμερη φυλάκιση.

Το 2009 το δικαστήριο αποφασίζει ότι ο 33χρονος Νόερβιγκ πρέπει να καταβάλει αποζημίωση 121.000 ευρώ, ωστόσο εκείνος προχωρεί σε ένσταση ισχυριζόμενος ότι α) αδυνατεί να πληρώσει αυτό το ποσό, β) δεν παρεμποδίστηκε από κανένα να εισβάλει στον αγωνιστικό χώρο και γ) ήταν πιωμένος την ώρα της επίθεσης. Μολονότι ο Δανός οπαδός χαρακτήρισε ηλιθιότητα την πράξη του, το εφετείο -αντί να μειώσει την ποινή- διπλασίασε το ποσό της αποζημίωσης (250.000 ευρώ)!

Προφανώς κατά τους δικαστές ο 33χρονος με την απόφασή του να εφεσιβάλλει το αρχικό πόρισμα μόνο ειλικρινή μεταμέλεια δεν επέδειξε για την τόσο απαράδεκτη και επιζήμια για το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας του ενέργεια, εξ ου και η παραδειγματική τιμωρία του. Εντελώς διαφορετικά εκτίμησαν την κατάσταση οι ποδοσφαιριστές της εθνικής ομάδας. Αρκετοί εξ αυτών, όπως αποκάλυψε η εφημερίδα Ekstra Bladet, επεξεργάζονται ήδη τρόπους να συνδράμουν οικονομικά τον Νόερβιγκ. Υπό σκέψη είναι ακόμη και η διοργάνωση ενός παιχνιδιού, από τα πριμ για το οποίο οι διεθνείς θα παραιτηθούν προς όφελος του 33χρονου.

Ασφαλώς ουδείς μπορεί να τους απαγορεύσει να κινηθούν προς αυτήν την κατεύθυνση. Ασφαλώς νομιμοποιούνται να έχουν διαφορετική αντίληψη περί δικαιοσύνης. Το μείζον εν προκειμένω είναι ο τρόπος αντίδρασης και τα μηνύματα που αυτός περνά (ακόμη και υποσυνείδητα) στην ποδοσφαιρική κοινότητα.

Ενδεχόμενη υλοποίηση της βοήθειάς τους προς τον εν λόγω οπαδό θα δημιουργήσει ένα ιδιότυπο δεδικασμένο, κοινώς κάθε μελλοντικός εισβολέας σε παιχνίδια της Δανίας θα δικαιούται να αξιώσει όπως τύχει ανάλογης μεταχείρισης, δηλαδή να αναλάβουν οι διεθνείς το χρηματικό σκέλος της όποιας ποινής του.

Επιπροσθέτως (ενδεχόμενη υλοποίηση της βοήθειάς τους) θα δημιουργήσει την εντύπωση πως γι’ αυτούς η εικοσαήμερη κράτηση είναι επαρκής τιμωρία για όποιον επιτίθεται σ’ έναν διαιτητή και προκαλεί μια επώδυνη για την ομάδα της χώρας του διακοπή ενός αγώνα.

Ίσως αυτό, το οποίο πρώτιστα θα έπρεπε να σκεφτούν οι Δανοί διεθνείς, ήταν πώς θα τους φαινόταν, αν η ομοσπονδία της χώρας τους ήταν πρόθυμη να πληρώσει το οικονομικό πρόστιμο για έναν οπαδό που θα είχε εισβάλει στο γήπεδο και επιτεθεί σ’ έναν ποδοσφαιριστή. Θα το θεωρούσαν πρέπον και θεμιτό ή σε αυτήν την περίπτωση θα επιθυμούσαν για τον δράστη μια ποινή τόσο δρακόντεια όσο αυτή που επεβλήθη πρόσφατα στον οπαδό του Άγιαξ από την ολλανδική ομοσπονδία; Στη σκέψη και στην κρίση του καθενός…

Δημοσιεύτηκε στην ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Έλντερ Σόουζα: Υπεραξία στα 34

Ουδείς προφήτης στον τόπο του. Δεκατρία χρόνια στα γήπεδα της Πορτογαλίας ο Έλντερ Σόουζα δεν συγκίνησε ή έπεισε οποιονδήποτε σύλλογο κορυφής στην πατρίδα του ότι αξίζει περισσότερης προσοχής και καλύτερης τύχης. Ακόμη και στην Μπράγκα, φιναλίστ του Γιουρόπα Λιγκ την περασμένη περίοδο, καλά-καλά δεν έπαιξε στην πρώτη ομάδα.

Όταν το καλοκαίρι του 2010 ο Πάμπος Χριστοδούλου του πρότεινε να βγει για πρώτη φορά εκτός (εγχώριων) συνόρων, ο Πορτογάλος μέσος συναίνεσε περισσότερο προς όφελος των (νέων) εμπειριών ζωής και της τσέπης του παρά με την ελπίδα ή την πεποίθηση ότι στο νησί της Αφροδίτης, και δη στον Ολυμπιακό, θα πραγμάτωνε όλα τα ποδοσφαιρικά απωθημένα του.

Όπως όμως πολύ σωστά είχε διατυπώσει ο Τζον Λένον, «ζωή είναι αυτό που συμβαίνει, ενώ εσύ κάνεις άλλα σχέδια». Το περασμένο καλοκαίρι ο Σόουζα είχε την προοπτική να μεταπηδήσει σε μια υπό εκκόλαψη άκρως ανταγωνιστική ομάδα (ΑΕΛ), προ δύο εβδομάδων η μετακίνησή του στο λαοφιλέστερο σύλλογο της Κύπρου (Ομόνοια) άρχιζε να παίρνει σάρκα και οστά και στις αρχές της τρέχουσας εβδομάδας βρέθηκε εν μια νυκτί στο ρόστερ της πιο επιτυχημένης ομάδας του κυπριακού ποδοσφαίρου (ΑΠΟΕΛ).

Η λαϊκή θυμοσοφία ορίζει πως «όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος». Η περίπτωση του Πορτογάλου, ο οποίος χρειάστηκε να κλείσει τα 34, προκειμένου να εξαργυρώσει την υπεραξία των μετοχών του στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο, επιβεβαιώνει στο ακέραιο τον κανόνα. Το κομβικό ερώτημα, ωστόσο, είναι άλλο: θα δικαιώσει (και) τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς για την επιλογή του;

Πολυσήμαντη κίνηση

Μολονότι προέκυψε την υστάτη και υπήρξε προϊόν θεαματικής αλλαγής δεδομένων, η απόκτηση του Σόουζα από τον ΑΠΟΕΛ επιδέχεται ερμηνείας σε πολλά επίπεδα. Δίχως υπερβολή θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι η ένταξη του πρώην άσου του Ολυμπιακού αποτέλεσε μια μετεγγραφή…

…εντυπώσεων: Ο ΑΠΟΕΛ εμφανίστηκε την υστάτη στην τελική ευθεία της κούρσας για την απόκτηση του ποδοσφαιριστή, αλλά κατόρθωσε να κόψει πρώτος το νήμα στο photo-finish. Το γεγονός ότι άφησε δεύτερη την Ομόνοια ενδεχομένως να μη λέει πολλά στον Ιβάν Γιοβάνοβιτς (σ.σ. ούτως ή άλλως είχε δείξει ενδιαφέρον για τον Σόουζα ήδη από την περασμένη περίοδο). Κάνει όμως γκελ στους οπαδούς των «γαλαζοκιτρίνων», οι οποίοι είδαν την ομάδα τους να ενισχύεται μ’ ένα χρησιμότατο εργαλείο που όδευε ολοταχώς για το «Ηλίας Πούλλος».

…Τσάμπιονς Λιγκ: Πριν από ένα χρόνο ο ΑΠΟΕΛ πιθανότατα θα είχε σκεφτεί δύο και τρεις φορές, προτού καταθέσει πρόταση στον Ολυμπιακό για την απόκτηση του Σόουζα. Ενδεχομένως μάλιστα να μην είχε μπει καν στη διαδικασία να ρίξει στο τραπέζι περισσότερα απ’ όσα η Ομόνοια. Όμως με τα ταμεία γεμάτα έπειτα από την εξαιρετική πορεία στο εφετινό Τσάμπιονς Λιγκ τα 90.000 ευρώ για τον Πορτογάλο βγήκαν με ευκολία κι εν τέλει έκαναν τη διαφορά υπέρ των πρωταθλητών.

…ουσίας: Ανεξαρτήτως βιογραφικού ή ηλικίας, ο Σόουζα είναι μια πολύτιμη προσθήκη. Όποιος καταλαβαίνει από ποδόσφαιρο, δεν αμφισβητεί ότι ο Πορτογάλος έχει αγωνιστικές αρετές δυσεύρετες στο εγχώριο πρωτάθλημα. Το «κόλλημα» της μπάλας στο πόδι, η εποπτική ματιά του γηπέδου, η κάθετη μεταβίβαση, το μυαλωμένο παιχνίδι είναι στοιχεία που θα ενισχύσουν τον ΑΠΟΕΛ.

Οι γεμάτες χρονιές του συρρικνώνουν τον φόβο πιθανού τραυματισμού, ενώ τα ερωτηματικά που συνοδεύουν την ικανότητά του να κάνει τη διαφορά σε μεγάλη ομάδα είναι η μία όψη του νομίσματος. Η άλλη συμπυκνώνεται στο ακόλουθο ρητορικό ερώτημα: αν ο 34χρονος διέπρεπε πλαισιωμένος από μέτριους ποδοσφαιριστές, τι θα κάνει δίπλα από τις ποιοτικές μονάδες των «γαλαζοκιτρίνων»;

…της στιγμής: «Είχα πει και παλαιότερα ότι δεν ήταν προτεραιότητα μας η ενίσχυση κατά τη μετεγγραφική περίοδο του Ιανουαρίου, όμως σε αυτό το διάστημα πρέπει να παίρνεις αποφάσεις σύντομα και για το καλό της ομάδας. Ο Έλντερ μπορεί να παίξει σε πολλές θέσεις, θα έχουμε πολλά και δύσκολα παιχνίδια και η βοήθεια του θα είναι σημαντική», επιχειρηματολόγησε ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς υπέρ της απόκτησης του Σόουζα.

Αποκωδικοποίηση: ο Πορτογάλος ήταν ό,τι ποιοτικότερο, οικονομικότερο, δοκιμασμένο και άμεσα διαθέσιμο μπορούσε να βρει ο ΑΠΟΕΛ, όταν ο προπονητής του συνειδητοποίησε ότι ο Μπελαΐντ δεν του κάνει και χρειαζόταν άμεσα αξιόπιστες εναλλακτικές για τον άξονα στη μεσαία γραμμή (κόφτη και δεκάρι).

…μήνυμα: Η αιφνίδια απόκτηση του Σόουζα μία μέρα μετά το στραπάτσο απέναντι στην Αλκή και κόντρα στην αρχική πρόθεση για μη προσθαφαιρέσεις στο ρόστερ αποτέλεσε ένα smsμε πολυάριθμους αποδέκτες. Άπαντες αντιλήφθηκαν ότι στον Αρχάγγελο ουδέν πρέπει να θεωρείται δεδομένο, ότι όλοι κρίνονται καθημερινά από την αρχή και ουδείς νομιμοποιείται να σκέπτεται πως έχει καπαρωμένη θέση στο ρόστερ.

Γιατί αποκτήθηκε

Η προφανής απάντηση ενίοτε είναι και η πιο κοντινή στην αλήθεια. Ο ΑΠΟΕΛ, κατ’ ακρίβεια ο Γιοβάνοβιτς, έπρεπε να αντιδράσει στα συμπτώματα που εμφάνιζε η ομάδα, αλλά ελέω Τσάμπιονς Λιγκ δεν είχαν μελετηθεί επαρκώς και αξιολογηθεί ορθώς. Η εμφάνιση (κυρίως) και η ήττα (δευτερευόντως) στο παιχνίδι με την Αλκή, αμέσως μετά από 15μερή διακοπή του πρωταθλήματος (άρα χωρίς το άλλοθι της έλλειψης φρεσκάδας) και δίχως ευρωπαϊκό παιχνίδι να προηγείται ή να έπεται, βοήθησαν τον Σέρβο να συνειδητοποιήσει ορισμένα πράγματα.

Πρώτον, ότι ο Μπελαΐντ ήταν μια επιταγή με δυνατότητα εξαργύρωσης πέραν του χρόνου. Ο 24χρονος Τυνήσιος αποκτήθηκε την τελευταία ημέρα των θερινών μετεγγραφών, δεν είχε κάνει σωστή προετοιμασία και το εύρος των δυνατοτήτων του θα μπορούσε να καταδειχτεί πλήρως είτε προς το τέλος της τρέχουσας περιόδου είτε από το ξεκίνημα της επόμενης.

Ενώπιον της διπλής πρόκλησης (Τσάμπιονς Λιγκ, back-to-back) όμως ο ΑΠΟΕΛ δεν είχε περιθώρια για τέτοιες χρονικές πολυτέλειες. Ο Σόουζα είναι μεν δέκα χρόνια μεγαλύτερος του Μπελαΐντ, μπορεί όμως να προσφέρει άμεσα όσα οι «γαλαζοκίτρινοι» χρειάζονται επειγόντως για να επιτύχουν τους στόχους τους εντός κι εκτός συνόρων.

Δεύτερον, ότι το τρίγωνο Μοράις, Πίντο, Μαρσίνιο είναι μαγικό, αλλά προϊόντος του χρόνου εμφανίζεται όλο και πιο σπάνια στον αγωνιστικό χώρο. Οι τραυματισμοί και οι τιμωρίες των Πορτογάλων και του Βραζιλιάνου πυκνώνουν και εν τη απουσία τους ούτε η απόδοση ούτε τα αποτελέσματα του ΑΠΟΕΛ είναι τα πρέποντα.

Ο Γιοβάνοβιτς έψαχνε για μια λύση «2 σε 1», έναν παίκτη ικανό να δώσει λύσεις και στα δύο πόστα, και κατέληξε στον Έλντερ Σόουζα. Από εκεί και πέρα, μεταξύ των Γιάχιτς και Μπελαΐντ, ήτοι των πρώτων εναλλακτικών για τη θέση του κόφτη και του δεκαριού, προτιμήθηκε ο Βόσνιος, επειδή μπορεί να καλύψει περισσότερες θέσεις από τον Τυνήσιο. Ακόμη ένας θρίαμβος της ανάγκης επί του ταλέντου…

Έλντερ Μπρούνο Μασέντο Σόουζα

Ημερομηνία γέννησης: 13 Οκτωβρίου 1977

Ύψος: 1,76 μ.

Θέση: Μέσος

Οι ομάδες του:

Παντροένσε (1997-98), Τροφένσε (1998-00), Μπράγκα B(2000-02), Μπράγκα (2002), Οβαρένσε (2003), Γκόντομαρ (2003-04), Φεϊρένσε (2004-05), Βιζέλα (2005-09), Τροφένσε (2009-10), Ολυμπιακός (2010-12)

Δημοσιεύτηκε στην ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ